ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଭାରି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କ ଭକ୍ତ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କ ଉପରେ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଶୁଣିଲେ। ଦ୍ୱିଜରାଜ! ଏହି ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ସଦାନନ୍ଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ସେଉଁଠି ସେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଓ ସମସ୍ତଠାରେ ବିଜୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ। ବ୍ରତରେ କଦଳୀ ଗଛର ଖୁଟିରେ ଶୋଭିତ ଦ୍ୱାର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶୁଭ୍ର ବେଦି ତିଆରି କରାଯିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ରାଜା କାଶୀରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେ, ଶତ୍ରୁ ସେନା ନାଶକ କଟାରି ଲାଭ କରି, ସାଠିଏ ଚୋର ଦଳକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ତାଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ଧନ ଅର୍ଜନ କଲେ। ପ୍ରତି ମାସ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ବ୍ରତ କରିବାରେ ସେ ଲାଗିଲେ। ଏହି ବ୍ରତର ସ୍ୱଳ୍ପ ଶକ୍ତିରେ ହିଁ ସେ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ଶ୍ୱାମୀ ହେଲେ। ଏହିପରି ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର କଥା ଶ୍ରୀମଦ୍ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର କଳିଖଣ୍ଡର ଚତୁର୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବର ଛବିଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ନିଷାଦମାନେ ସଦା କାଠ କାଢିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯାଉଥିଲେ। କେବେ କେବେ ସେମାନେ ଏହି କାଠ ବିକ୍ରି କରିବା ପାଇଁ କାଶୀ ନଗରକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ, ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ପରିବେଷିତ ଓ ବହୁ ଧନାଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଯିଏ ପୂର୍ବେ ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ, ସେ ଆଜି ବିପୁଳ ଧନର ମାଲିକ ହୋଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ନିଷାଦମାନେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ! ତୁମର ଏହି ସମୃଦ୍ଧି କେଉଁଠୁ ଆସିଛି? ତୁମର ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା କେଉଁଠି ଗଲା?" ସେମାନେ କହିଲେ, "କେବଳ ତାଙ୍କ କୃପା ବିନା କେହି ଶୁଭ ଲାଭ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଆମକୁ ବ୍ରତର ସଠିକ୍ ବିଧି ସିଖାଇବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଛ। ନିଷ୍ପକ୍ଷ, ସଦା ଉପକାରୀ ଯେଉଁ ଧର୍ମାତ୍ମା, ସେମାନେ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇବାକୁ ପାତ୍ର।" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ସେ ଉପାୟ ଓ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। "ମୋ ଆଶ୍ରମକୁ ଆସି, ସେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ମୁଁ ଯାହା କହିଥିଲି, ତୁମେ ଶୁଣ। ଅଧ ମାପ ଗହୁଁ ଚୁଣା, ଚିନି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ମିଶାଇ ନିଅ। ପଞ୍ଚାମୃତରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜା କର। ନାନା ଫଳ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଦୀପ ଓ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କର। ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନରେ ତାଙ୍କ ସେତେ ତୁଷ୍ଟ ନହାନ୍ତି, ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତିରେ ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ରାଜସ୍ଵ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମଣିଷ ପାଇଁ ଦୁର୍ଲଭ ଚାଉଳ ଖାଇଥିବା ସୁଦାମା, ଗୋପ, ଗୃଧ୍ର, ବଣିକ, ବ୍ୟାଧ, ହନୁମାନ, ବିଭୀଷଣ—ସମସ୍ତେ ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆଜିଯାଏ ତାଙ୍କ କୃପାରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସେ ଧନ ଲାଭ କରି, ନର୍ମଦା ତୀରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଭାବରେ ଏ ଲୋକରେ ସୁଖ ଲାଭ କରି, ଶେଷରେ ଚିରସମ୍ମିଳନ ଲାଭ କରେ।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀମାନେଠାରେ ହରିସେବାର ମହିମା କଥା କହିଲେ। ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲରୁ କାଠ ବିକ୍ରି କରି ଯେତେ ଆୟ ହେଲା, ସେ ସବୁ ଏହି ପୂଜାରେ ଦେଲେ। ଏପରି ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେମାନେ କାଠ ବିକ୍ରି କଲେ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ଜନ କଲେ। ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେଠାରେ ଆରମ୍ଭରୁ ସମସ୍ତ କଥା କହିଦେଲେ।