ଅନ୍ତେ, ସେମାନେ ମୋ ସମୀପକୁ ଆସି, ସହଯୋଗରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ। ଏଭଳି କଥା କହି, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ସୁଖ ଲାଭ କଲେ। ଆଜି, ମୁଁ ଭିକ୍ଷାରେ ପାଇଥିବା ଦ୍ୱାରା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଛି। ଶରୀର ଚାହିଲେ ନାହିଁ, ତଥାପି ସେ ଅପାର ଧନ ଲାଭ କଲେ। ସେ ଘଟଣା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଏକାଠି କହିଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ସେ ନିଜର ଆତ୍ମୀୟ, ମିତ୍ର, ପ୍ରତିବେଶୀମାନେ ଆକୁ ଡାକିଲେ। ଭକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ, ଭଗବାନ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ଖୁସି ହେଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାହିଥିବା ଯାହାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, ଭଗବାନ ସେହି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଏଉଁ ଜନ୍ମ ଓ ପରଜନ୍ମରେ ଖୁସି ଦେଲେ। ଏକ ରଥ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର, ଏକ ଭଲ ଘୋଡ଼ା ଓ ସୁନାର ହାର ଦିଆଗଲା। ହରି କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ", ଏବଂ ପରେ ଭଗବାନ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଶରୀର ଦେଇ ଭୂମିରେ ନମସ୍କାର କରି, ଭଗବାନଙ୍କର କୃପା ସମ୍ମାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହିଠୁ ଆରମ୍ଭ ହେଇ, ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜା ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଏହି ପରେ, ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ନାମକ ରାଜା, ଜନସମୂହର ରକ୍ଷାରେ ନିୟୋଜିତ ଥିଲେ। ସେ ଶାନ୍ତ, ମୃଦୁଭାଷୀ, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ଯମ ପୁରକୁ ଗଲା। ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଦାତି ସେନା ମୃତ୍ୟୁ ହେଇ ସ୍ୱର୍ଗପୁରକୁ ଗଲେ। ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାଜାକୁ ମୃଚ୍ଛାମାନେ ଧୋକା ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହି ରାଜା କାଶୀ ପୁରକୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ନାମରେ ଆସିଲେ। ସେ କାଶୀର ଧନ ଓ ଧାନର ଅତିରିକ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେ ସଦାନନ୍ଦଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ସତ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। "ଦ୍ୱିଜ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି, ବିଦ୍ୟାର ମହାପୁରୁଷ ସଦାନନ୍ଦ!" ଏହିପରି କଥା କହିଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଜନାର୍ଦନ ଖୁସି ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ଧନ, ସନ୍ତାନ ଦେଇ ସମସ୍ତଠାରେ ବିଜୟ ଦେଲେ। ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ଶ୍ରୀପତିଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ। କଳା ପିଳାର ଦ୍ୱାର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ମଧ୍ୟରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ବେଦୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଭକ୍ତିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ସୁଗନ୍ଧ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା କାଶୀରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଶତ୍ରୁ ସେନା ନଷ୍ଟ କରିବା ତଳୱାର ପାଇଲେ। ସେ ସାଠି ଦଳ ଚୋରମାନେ ମାରି ତାଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ଧନ ଲାଭ କଲେ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ନିୟମିତ ଭାବେ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ। ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଗ୍ରାମର ମାଳିକ ହେଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍କଳନା କଥା କଳିଯୁଗର ଇତିହାସରେ, ଚତୁର୍ୟୁଗ ଖଣ୍ଡର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଶ୍ରୀମୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ ହେଉଛି। ଏହି ପରେ, ନିଷାଦମାନେ ସଦା କାଠ ଉଠାଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ। କେବେ କେବେ ଏହି କାଠ ବିକ୍ରି କରିବାକୁ ସେମାନେ କାଶୀ ପୁରକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସେଠାରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ବହୁ ଧନର ସମ୍ପଦରେ ସମ୍ପନ୍ନ ଥିଲେ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂର୍ବରୁ ଦରିଦ୍ର ଥିଲେ, ଆଜି ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଧନୀ ଦେଖିଲେ। "ତୁମର ଏହି ଶ୍ରୀ ଆସିଛି କେଉଁଠୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ? ତୁମର ଦୁଃଖ କେଉଁଠୁ ଚାଲିଗଲା?" – ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏଭଳି, ଭଗବାନଙ୍କ କୃପା ଏବଂ ଭକ୍ତିର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଚୂଡ଼ଙ୍କର ଉନ୍ନତି ଏବଂ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ପୂଜାର ମହିମା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା।