ଶୁଣ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଏହି କଥା କହିବି। ଏହା ଶୁଣିଲେ ଦରିଦ୍ର ଲୋକ ଧନୀ ହୁଏ, ସନ୍ତାନହୀନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ମିଳେ। ବନ୍ଧନରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରେ, ଭୟଭୀତ ଲୋକ ନିର୍ଭୟ ହୁଏ। ଏହି ଜନ୍ମରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଭକ୍ତି ଓ ନିୟମରେ ଭଲଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସକାଳେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଦାନ୍ତ ମାଜି, ଏବଂ ନାରାୟଣଙ୍କୁ—ଘନ ଧଳା ମେଘପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚାରିଭୁଜା, ପୀତାମ୍ବର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବାଙ୍କୁ—ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ତୁମର ବ୍ରତ କରୁଛି, ପ୍ରଭୁ, ଏବଂ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛି। ଏହିଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାକୁ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କରି, ଆତ୍ମସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଦରକାର। ଓଁ, ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଆମେ ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରୁ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଓ ତାହାର ଦଶମାଂଶ ହବି ଦେଇବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ସତ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଛଅଟି ଅଧ୍ୟାୟ ପାଠ କରିବା ଦରକାର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୃପା ମିଳେ। ପ୍ରଥମ ଭାଗ ଗୁରୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଦିଆଯିବ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଶାନ୍ତିରେ ଓ ସଂଯମରେ ନିଜେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କରାଯାଏ, ଏହି ଜନ୍ମର କର୍ମ ପରଜନ୍ମରେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏଠିରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣ ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଏପରି କହି, ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ନାରଦ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଇତିହାସ କହିବି—ହରି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା। କାଶୀ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଗରରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ସେ ଥିଲେ ଶତାନନ୍ଦ, ବିଷ୍ଣୁ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନମ୍ର ଓ ଶାନ୍ତ, ଦୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରକାଶମାନ। ଏକ ଦିନ, ଜଣେ ଜିଜ୍ଞାସୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେଉଁଠି ଯାଉଛ, ତୁମ ଜୀବିକା କ'ଣ, କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର?" ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଧନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଉଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ମାଗିବାକୁ। କଳିଯୁଗରେ ଏହି ଧନ ଲାଭର ବିଶେଷ ଉପାୟ।" ଏବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ଉପଦେଶରେ ସତ୍ୟନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ନୀଳକମଳ ନୟନ ଯିଏ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଶରଣ ନେ। ହରିଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ଦୟାମୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଜାଗୃତ ହେଲା। ଏବେ, ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସିଛି। ଯେଉଁମାନେ ଦୁଃଖର ସମୁଦ୍ରରେ ବୁଡ଼ିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହରିଙ୍କ ଚରଣ ହେଉଛି ମୁକ୍ତିର ପଥ। ପୂଜା ଉପକରଣ ଯୋଗାଯୋଗ କରି, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତୁମେ ପୂଜା କର। ଏହିପରି କହିବା ସମୟରେ, ସେ ମୁନି ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ—ପୀତାମ୍ବର ପିନ୍ଧି, ନୂତନ ପଦ୍ମପରି ନୟନ, ମୃଦୁ ହାସ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦେହ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲା, ଚକ୍ଷୁ ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର କାରଣଙ୍କୁ। ଯିଏ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଥିଲେ, ସେଇ ଏବେ ବ୍ୟକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି; ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ସତ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱପାଳକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆଜି ମୁଁ ଧନ୍ୟ, ସଫଳ, ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ। ଏହି ଦିନ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଘଟିଛି—ମୁଁ ଜାଣିନାହିଁ କାହାର କର୍ମଫଳ ଏହା। ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ତେବେ, ହରି ମୃଦୁ ହାସ୍ୟ ସହିତ ମନୋହର କଥା କହିଲେ, "ଯାହା ସହଜରେ ମିଳେ, ମାତ୍ର ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ, ମୋତେ ପୂଜା କର।