ଏହି ଉପାଖ୍ୟାନରେ, ଦେବତାମାନେ ରକ୍ତ ଜନିତ ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିବା ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ରାଜା ନିଜ ନଗରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅର୍ପଣ କଲେ ଓ ମଣିଷ ଓ ନାରୀମାନେ ସହିତ ତାହାକୁ ଦହନ କରିଦେଲେ। ମହାମାୟାର ଶକ୍ତିରେ, ଶିବଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଦତ୍ତ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶ ପୁଅ ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୀଳାଧର ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ରାଜା କ୍ଷତ୍ରସିଂହ ମୋହନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ତାହାପରେ, ରାଜା କ୍ଷତ୍ରସିଂହ ମହାନୀକ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର କଲେ—"ଓ ଅମ୍ବା, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ମହାଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ।" ବିଷ୍ଣୁ ଦେବୀଙ୍କ ସପ୍ତଶତୀ ପାଠ କରି ଭୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଯାହାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ପ୍ରଣବ, ଯିଏ ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଯାହାଙ୍କ ଦେହରେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ବିଦ୍ୟମାନ—ସେହି ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ପୁନଃ ପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ହେଉଛନ୍ତି ଶଚୀ, ସିଦ୍ଧି, ମୃତ୍ୟୁ, ତେଜ, ଦେବସେନା, ଲୋକପାଳମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟା; ଆପଣ ସଂସାରର ମାତା—ପୁନଃ ପୁନଃ ପ୍ରଣାମ। ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ପିପାସା, ତୃପ୍ତି, ସୁଖ, ଆଚରଣ, ହିଂସା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ ଚଳନ ରହିଛି। ଏହି ଆଠ ଶକ୍ତିର ଉପରେ ଭିତି କରି, କ୍ଷତ୍ରସିଂହ ରାଜା ଶକ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଏହିପରି, ଓ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ପୂଜିବା ଉଚିତ। ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରା ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଛି। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସମସ୍ତ ନଗର ଓ କ୍ଷେତ୍ର ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ରାଜା ପୁନିଥରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବେ, ସେହି ହେଉଛି ବିକ୍ରମା ନାମକ ଏକ ଯୁଗ, ଯାହା ଧର୍ମକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ କରେ। ସମୟର ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଏକ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ସୂତା ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସି ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣରେ ଲିନ ହେବେ। ଏପରି କଥା କହି, ବେତାଳ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହିପରି, ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଋଷି, ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ଆସିଥିବାକୁ ଜାଣି... ତାପରେ, ସମସ୍ତେ କେଦାର ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ସମସ୍ତେ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ ଏକ ବର୍ଷ ସେଠାରେ ବ୍ୟତୀତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରୁ ଯାଇ, ଋଷିମାନେ ସୂତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ କହିଲେ, "ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ସୂତା ସମ୍ମତି ଦେଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ପ୍ରଥମେ କପିଳଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ, ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସେତୁବନ୍ଧକୁ ଗଲେ। ଅଶ୍ୱ ଦ୍ରୁତ ଚାଲି କ୍ଷିପ୍ରା ନଦୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲା। ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦେଇ, ବେତାଳଙ୍କ ସହିତ ରାଜା ଚାଲିଗଲେ। "ଓ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ଭୟଙ୍କର କଳିଯୁଗ ଆସିବ..."—ଏଭଳି ଉପଦେଶ ମିଳିଲା। ରାଜାଙ୍କୁ ଅମୃତ ସମ ଜଳ ଦେଇ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ପାଖରୁ ସେହି ଅମୃତ ଗ୍ରହଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ସେ ସମୟରେ, ଜୟନ୍ତ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ଜୟନ୍ତ, ଭର୍ତୃହରିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଏକ ଲକ୍ଷ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ଦେଇ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ଏକାକି ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ଧାରଣ କଲେ। ଶୌନକ ଆଦି ଋଷିମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଲାଭ ଜାଣି, ପୁଣିଥରେ ସୂତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପୁରାଣ ଶୁଣିଲେ; ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଚାରି ଯୁଗର ଚକ୍ର ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ଵରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସର ଏଇ ଏକୋଇଶିଁ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।