ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ମହାପୁରୁଷ ଚିନ୍ତା କଲେ—"ଏଭଳି ପ୍ରାଣୀହିଂସା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ନେଇଯାଏ।" ତାଙ୍କର ବଡ଼ଭାଇଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ମୋହନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ହେ ଭାଇ, ପୂର୍ବ ସତ୍ୟଯୁଗରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଛାଗବଳିଠାରୁ ତିଳକୁ ଅଧିକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବି, ଅଗ୍ନିରେ ତିଳାହୁତି ଦେବାରେ ମନ ଲଗାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଥିଲେ—'ତୁମର ମତ କୌଣସି ଫଳ ଦେଉନାହିଁ।'" ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ପିତୃ ନାମ ଅମାବାସୁ ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ଏକ ଭବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, ଭୟ ଛାଡି ସେଠାରେ ଥିବା ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ସେହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଓ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଉଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ଲୀଳାଧର ଚିନ୍ତା କଲେ। ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ରଜୋଗୁଣରେ ଗଠିତ ଏହି ସଂସାର ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ତ୍ରୁତି ଓ ରକ୍ତଜ ମାଂସରେ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ତୃପ୍ତ ହେଉଥିଲେ। ଲୀଳାଧର ଏହିପରି ଦାନ କରେଇ, ଏକ ସହରକୁ ତାହାର ନର-ନାରୀ ସହିତ ଦହିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ଶିବପ୍ରିୟ ଶମ୍ଭୁଦତ୍ତ ଥିଲେ। ଏହି ଲୀଳାଧର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦଶପୁତ୍ର ସହ ରହୁଥିଲେ। ଏହିବେଳେ କ୍ଷତ୍ରସିଂହ ନାମକ ରାଜା ମୋହନଙ୍କ ସମୀପକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଶ୍ରୀ ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ—"ଓ ଅମ୍ବା, ଆପଣଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ବୀରାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରଣାମ।" ଏହିପରି, ସପ୍ତଶତୀ ପାଠ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଵୈଷ୍ଣବୀ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ଯାହାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ପ୍ରଣବ, ଚତୁର୍ଥ ପୁରୁଷଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଯାହାଙ୍କ ଦେହରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟମାନ—ସେହି ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ଆପଣ ଶଚୀ, ସିଦ୍ଧି, ମୃତ୍ୟୁ, ତେଜ, ଦେବସେନା, ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟା, ସେଇ ଜଗତ୍ଜନନୀ—ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର। ତୃଷ୍ଣା, ତୃପ୍ତି, ସୁଖ, ଆଚରଣ, ହିଂସା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ ଚଳାଚଳ—ଏହି ଅଷ୍ଟଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରସିଂହ ରାଜା ଦୃଢ ହେଲେ। ଏହିପରି, ହେ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ, ତୁମେ ନିତ୍ୟା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ପୂଜା କର। ପ୍ରଶ୍ନ ଓ ଉତ୍ତର ମାଧ୍ୟମରେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ତୁମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିଛି। ସମସ୍ତ ସହର ଓ ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ର ଚୋରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ଵଂସ ହୋଇଛି। ଯେଉଁ ରାଜା ସମସ୍ତ ପୂଜାସ୍ଥଳୀ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବେ, ସେହି ଅବଧିକୁ ବିକ୍ରମ ନାମକ ଏହି ଯୁଗ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ ହେବ। ସେହି ଯୁଗ ଶେଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ନୈମିଷାରଣ୍ୟରେ ବସୁଥିବା ସୂତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ପୁରାଣ ଶ୍ରବଣରେ ନିଷ୍ଠା ଦେଖାଇବେ। ଏଭଳି କହି, ବେତାଳ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରି, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସଂଧ୍ୟା ସମୟ ଆସିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ସମସ୍ତେ କେଦାର ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ମନରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ। ସମସ୍ତେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଏକ ବର୍ଷ ଅତିବାହିତ କଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଏହିପରେ, ଋଷିମାନେ ସେଠାରୁ ଚାଲି, ସୂତଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ କହିଲେ—"ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ସୂତ ଏହି କଥାରେ ସମ୍ମତି ଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ଫେରିଲେ। ପ୍ରଥମେ କପିଳଙ୍କ ତୀର୍ଥକୁ, ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସେତୁବନ୍ଧକୁ ଗଲେ। ଅଶ୍ୱ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଚାଲି, କ୍ଷିପ୍ରା ନଦୀ ପ୍ରାପ୍ତ କଲା। ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।