ଦଶ ମାସ ଶେଷରେ, ମହାଦେବ ମୋହିନୀଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ। ସେ ସମୟରେ ଝୁଲାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଶିଶୁ ଏବଂ ହଜାର ଟୁକୁଡ଼ା ସୁନା ରହିଥିଲା। ଶିବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ, ଏକ ରାଜା ଯିଏ ପୁଅ ଚାହାଁଥିଲେ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଉପାସକ ଥିଲେ, ସେ ଅନୁସାର କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର କରି ସେ ବହୁ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ପିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ ଏବଂ ଧର୍ମ ଦେଖାଇଲେ। ପରେ ତିନୋଟି ହାତ ଜନ୍ମିଲା, ଯାହା ଦେଖି ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହା କହି, ବେତାଳ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍..." ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଯିଏ ଧନ ଚାହେ, ଏବଂ ଗୁରୁ ସମାନ ରାଜା, ସେମାନେ ଏଭଳି ପରିଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନରକରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଚିତ୍ରକୁଟ ପର୍ବତରେ ରୂପଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ହ୍ରଦର କୂଳରେ ରାଜା ଏକ ଋଷିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଦୁଇଝଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ମିଳିଗଲା, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଏକାତ୍ମ ହେଲା। ମାତ୍ର ଦେଖିଲେ, ରାଜାଙ୍କ ମନରେ ଜ୍ଞାନ ଉଦୟ ହେଲା। ମହାପ୍ରଜ୍ଞ ଋଷି କହିଲେ: "ପାପକୁ କ୍ଷମା ଦେଇ ବେଉଁଠି ଦାନ କରିବା କେବେ ହୋଇନାହିଁ, ନ ହେବ। ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଓ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ସତ୍ୟବାଦୀତା ଦେବତାଙ୍କ ଉପାସନା, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଗୁରୁଙ୍କ ଉପାସନା।" ଏହା କହି, ଋଷି ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଇ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ। ଏହିପରେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ ଖାଇବାକୁ ଆସିଲା। ଦାନର ନିମିତ୍ତରେ, ସେ ଏକ ସପ୍ତବର୍ଷୀ ବ୍ରାହ୍ମଣପୁତ୍ରକୁ ଧରି ରଖିଥିଲା। ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହମତ ହେବା ପରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣପୁତ୍ର ବଡ଼ ହସିଲେ ଏବଂ ପରେ କନ୍ଦିଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ରାଜା କହିଲେ, "ଶୁଣ, ବେତାଳ, ବ୍ରାହ୍ମଣ!" ଏହି ଜାଣି, ମଧ୍ୟମ ପୁତ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ। ଶିବଭକ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ତଳୱାର ହାତରେ ଦେଖି, ସେ ହସିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ, କଳିଯୁଗର କଥାର ସାରାଂଶ ସହିତ ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବର ଏହି ଅନ୍ୟ ଚତୁର୍ଯୁଗ କଥାର ଉନୂଁଶିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ବିଶାଳା ନଗରରେ ବିପୁଳେଶ ନାମକ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ବଣିକ ଥିଲେ, ଯିଏ ସଦା ବ୍ୟବସାୟ ଓ ଲାଭ ଉପରେ ମନ ଦେଇଥିଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ବଣିକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିତା ନିଜେ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଅଧିକ ଧନ ଲାଗି ଲୋଭରେ ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥିଲେ। ଭାଗ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ, ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅନଙ୍ଗମଞ୍ଜରୀଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଲେ। ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ତାଙ୍କ ଝିଅ ଘର ସଫା କରିବାକୁ ଗଲେ। ମଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଘୁରୁଥିବା ଝିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ମିଳିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ସେ ଝିଅ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଗମନ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ତା ସମୟରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ। ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତିରେ ବଶୀଭୂତ ହୋଇଥିବା ସେ ଅପୂର୍ବ ଭୃକ୍ତିବତୀ ଝିଅକୁ ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ ପାଖକୁ ଯାଇଲେ। ପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଆସି ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନେଇ ଶୋକ କଲେ। ଏହିପରେ ବେତାଳ ରାଜା ବିକ୍ରମକୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ସେ ଝିଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଇ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦେବତାଙ୍କ ସହରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପଧାରୀ, ସଦା ବଣିକମାନେ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ। କିନ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସେ ଝିଅକୁ ପାଇଲେ ନାହିଁ; ସେ ସମୟରେ ହରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗର ପଥ ଦେଲେ।