ପ୍ରୟାଗର ସୁନ୍ଦର ନଗରୀରେ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ରାଜା ପୃଥିବୀର ସାର୍ବଭୌମ ଶାସନ କରିଥିଲେ। ମହାମାୟା ଦେବୀଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ସେ ଏକ ଶତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ବୁଧ ନାମରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ମେରୁଦେବଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜା ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ପୃଥିବୀର ଶାସନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଆୟୁ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହି ରାଜା ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରି, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରପଦ ଲାଭ କଲେ। କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ବାସା ଋଷିଙ୍କ ଶାପରେ ଏହି ରାଜା ସର୍ପରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ବଡ଼ ଯଦୁ ଓ ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ପୁରୁ ଆର୍ୟ ପଦକୁ ଅଧିକାର କଲେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ଚଲିଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ବୃଜିନଘ୍ନ, ଯିଏ ବିଶ୍ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ। ପରେ ଶ୍ରାବାସ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଥିଲେ। ଶ୍ରାବାସଙ୍କ ପୁଅ ଉଶନାସ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପରେ କମଳାଂଶୁ ଜନ୍ମିଲେ, ପରେ ପାରାବତଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ, ତାହା ପରେ ତାଙ୍କୁ ବିଦର୍ଭ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ଏହି ପରମ୍ପରାରେ କୁନ୍ତିଭୋଜ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମାୟାବିଦ୍ୟା ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ମାୟାବିଦ୍ୟା ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରାଚୀନ୍ବାନ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ପରେ ନଭସ୍ୟ ପୁଅ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ, ଏହିପରି ସଂଯାତିଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ପରେ ଏଇନ୍ଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ। ସେ ଥିଲେ ସୁତପା, ଯିଏ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ତାଙ୍କ ମନକୁ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗାଇଲେ। ରାଜା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ରାଜ୍ୟ ସମ୍ବରଣଙ୍କୁ ଦେଇ, ସୂର୍ୟଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଚଲିଗଲେ। ସମୟରେ ଚାରିଟିଏ ପୁରାତନ ସାଗର ଶୁଖିଯାଇ, ଭାରତ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାରେ ପଡ଼ିଲା। ବଡ଼ ବାତ୍ୟାରେ ସାଗର ଶୁଖିଗଲା, ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପରେ ପୃଥିବୀ ଗଛ, କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ଉଦ୍ଭିଦରେ ଆବୃତ ହେଲା। ସେ ବଶିଷ୍ଠ ଓ ତିନି ଵର୍ଣ୍ଣର ପ୍ରଧାନମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଲେ। ଏଠାରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ରାଜାମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଲୋମହର୍ଷଣଙ୍କୁ ଦ୍ୱାପର ରାଜାମାନଙ୍କ କଥା କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ସମ୍ବରଣ ଋଷିମାନେ ସହିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ନଗରରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଏକ ସୁନ୍ଦର ନଗର ଥିଲା, ଯାହାର ଲମ୍ବ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଥିଲା। ଯଦୁବଂଶରେ ସାତ୍ୱତ ମଥୁରାର ରାଜା ହେଲେ। ମ୍ଲେଚ୍ଛ ବଂଶରେ ଶ୍ମଶ୍ରୁପାଳ ମରୁଦେଶର ରାଜା ହେଲେ। ସମ୍ବରଣ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୂରିଜାପି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅର୍ଧ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ। ସୂରିଜାପି ତିନି ଶତାବ୍ଦୀର ଅଧିକ ରାଜ୍ୟ କରିନଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅତିଥ୍ୟବର୍ଧନ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ।