( इति प्रतिग्रहमंत्र) एवं दत्त्वा नरो राजन्सूर्यवद्दिवि राजते
(प्रतिग्रह मंत्र:) असं दान दिल्यावर, राजन, माणूस स्वर्गात सूर्यासारखा तेजस्वी होतो.
दातव्यं जयसप्तम्यां तदारभ्य दिनेदिने
जयंती सप्तमीला हे द्यावं, आणि त्यानंतर रोज द्यावं.
गोधूमचूर्णजनितं यवचूर्णजं वा आदित्यमंडलमखण्डगुडाद्यपूर्णम्
गव्हाचं किंवा जवाचं पीठ वापरून, अखंड सूर्य मंडल तयार करावं आणि ते गूळ वगैरेने भरावं.
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तर पर्वणि श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे आदित्यमंडलविधिवर्णनं नाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात, श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'सूर्यमंडल विधीचे वर्णन' हा चव्वेचाळीसावा अध्याय संपला.
त्रयोदशवर्ज्यसप्तमीव्रतवर्णनम् तामेकां वद मे देव सप्तमीं धनसौख्यदाम्
तेरापैकी वर्ज्य असलेल्या सप्तमी व्रताचं वर्णन. हे देव, धन आणि सुख देणारी ती एक सप्तमी मला सांग.
श्रीकृष्ण उवाच भानोर्दिने सिते पक्षे अतीते चोत्तरायणे
श्रीकृष्ण म्हणाले: सूर्याच्या दिवशी, शुक्ल पक्षात, आणि उत्तरायण सुरू झाल्यावर—
सव्रीहिकान्यवतिलान्सह माषमुद्गैर्गोधूममांसमधुमैथुनकांस्यपात्रम्
तळलेली ज्वारी, नवीन तीळ, सोबत मटकी, मूग, गहू, मांस, मध आणि कांस्याचं भांडे—
देवान्मुनीन्पितृगणान्सजलाञ्जलीभिः संतर्प्य पूज्य गगनांगणहस्तभुक्तान्
देव, ऋषी आणि पितरांना पाण्याचा अर्घ्य देऊन तृप्त करावं, आणि आकाशात राहणाऱ्यांनी जसं भोगलं तसं त्यांची पूजा करावी.
यानि त्रयोदश जनैरिह वर्जितानि द्रव्याणि तानि परिहृत्य परिद्विषष्ट्या
इथे लोकांनी वर्ज्य केलेली ती तेरा द्रव्ये टाळावीत, आणि बासष्ट वस्तूंनी—
इति श्रीभविष्ये महापुराण उत्तरपर्वणि श्रीकृष्ण युधिष्ठिरसंवादे त्रयोदशवर्ज्यसप्तमीव्रतं नाम पंचचत्वारिंशोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीभविष्य महापुराणाच्या उत्तर पर्वात, श्रीकृष्ण आणि युधिष्ठिर यांच्या संवादात 'तेरापैकी वर्ज्य सप्तमी व्रत' हा पंचेचाळीसावा अध्याय संपला.
कुक्कुटीमर्कटीव्रतवर्णनम् सोर्चितो वसुदेवेन देवक्या च युधिष्ठिर
कोंबडी आणि माकड व्रताचं वर्णन. हे युधिष्ठिरा, हे व्रत वसुदेव आणि देवकी यांनी केलं होतं.
उपविष्टः कथाः पुण्याः कथयित्वा मनोहराः
बसून, त्यांनी पुण्यदायी आणि मनाला आनंद देणाऱ्या कथा सांगितल्या.
कंसे हते मृताः पुत्राः पुत्रा जाताः पुन. पुनः
कंसाचा वध झाल्यावर, जे पुत्र मरण पावले होते, ते पुन्हा पुन्हा जन्माला आले.
यथा चन्द्रमुखी दीप्तिर्बभूव मृतपुत्रिका त्वमेव देवकि तथा भविष्यसि न संशयः
जशी चंद्रासारख्या मुखाची, तेजस्वी मृत कन्या पुन्हा उजळली, तशीच देवकी, तूही नक्कीच होशील, यात शंका नाही.
चरितं किं व्रतवरं बहुसंततिकारकम्
कसं वागावं, आणि कोणतं श्रेष्ठ व्रत केल्याने अनेक संतती मिळतात?
तस्य राज्ञो महादेवी नाम्ना चन्द्रमुखी पुरा
त्या राजाची मोठी राणी पूर्वी 'चंद्रमुखी' या नावाने ओळखली जायची.
पुरोहितस्य तस्यैव पत्न्यासीन्मानमानिका
त्या पुरोहिताची पत्नीचे नाव मानमाणिका होते.
अथापि तेपि मित्रिण्यौ स्नानार्थं सरयूजले
मग त्या दोघी मैत्रिणी स्नानासाठी सरयू नदीच्या पाण्यात गेल्या.
स्नात्वा तु मंडल चक्रुः स्वपतेर्व्यक्तरूपिणः 4.46.
स्नान करून त्यांनी आपल्या पतीसाठी, जो प्रत्यक्ष रूपात होता, एक मंडळ तयार केले.
गन्धपुष्पाक्षतैर्भक्त्या पूजयित्वा यथाविधि
गंध, फुले आणि अक्षता याने त्यांनी भक्तीभावाने योग्य रीतीने पूजा केली.
ता ऊचुः शङ्करोऽस्माभिः पार्वत्या सह पूजितः
त्यांनी म्हटले, 'आम्ही शंकर आणि पार्वती यांची एकत्र पूजा केली आहे.'
धारामयमिदं तावद्यावत्प्राणावधारणम्
हे व्रत म्हणजे जीवनभर चालणारा एक प्रवाही नियम आहे.
तस्यैव समयं तत्र बद्ध्वा दोर्भ्यां तु दोरकैः
तेथेच त्यांनी त्या वेळी हातात हात घालून वचन दिले.
कालेन महता यातं तस्या वै तद्व्रत नृप
राजा, खूप काळ गेल्यावर तिचे ते व्रत पूर्ण झाले.
मृता कैश्चिदहोरात्रैः सा बभूव प्लवङ्गमी
काही दिवस-रात्र गेल्यावर ती मेली आणि माकड म्हणून जन्माला आली.
तथैव जाते मित्रिण्यौ पूर्वजातिस्मरे तथा
तसाच तिच्या दोन्ही मैत्रिणीही, पूर्वजन्माची आठवण ठेवून, जन्माला आल्या.
तद्दिने तत्र संप्राप्ते पुनः काले न ते मृते
पुन्हा तो दिवस आला, पण त्या वेळी त्या मरण पावल्या नाहीत.
राज्ञो जाया बभूवाथ पृध्वीनाथस्य वा पुनः
मग ती एका राजाची किंवा पुन्हा पृथ्वीच्या अधिपतीची पत्नी झाली.
अग्निमीला द्विजस्याभूद्भार्या भूषणनामिका 4.46.
अग्निमीळ नावाच्या द्विजाची पत्नी भूषण नावाची होती.
जातिस्मरा पद्महस्ता अष्टपुत्रा मृतप्रजा
ती पूर्वजन्माची आठवण ठेवणारी, कमळासारख्या हातांची, आठ मुलांची आई होती, पण तिची मुले मेली.