इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपतिं प्राह नम्रधीः
असं सांगून तो वेताळ नम्रपणे राजाला म्हणाला.
नृपस्यैवोपकारं च स्वभावो विधिना कृतः
राजाला इतरांना मदत करण्याचा स्वभाव नशिबाने मिळाला होता.
पतिव्रताप्रभावेन जीवदानेन भूपतेः
पतिव्रतेच्या सामर्थ्याने आणि राजाने दिलेल्या जीवनदानामुळे,
निर्भयः शंखचूडस्तु स्वशत्रुं प्रति चागमत्
शंखचूड निर्भय होऊन आपल्या शत्रूकडे गेला.
चंद्रशेखरभूपस्य नगरी दक्षिणे स्थिता
चंद्रशेखर राजाच्या नगरीच्या दक्षिणेला,
रत्नदत्तोवसद्वैश्यो धर्मज्ञो धनधान्यवान्
रत्नदत्त नावाचा एक वैश्य राहत होता, तो धर्मपरायण आणि धनधान्याने समृद्ध होता.
तद्रूपमुत्तमं दृष्ट्वा स वैश्यो भूपतिं प्रति
ती उत्कृष्ट रूप पाहून तो वैश्य राजाकडे गेला.
तां गृहाण कृपासिंधो त्वद्योग्या विधिनिर्मिता
हे कृपावंत, तिला स्वीकार; ती तुझ्यासाठी योग्य आहे, विधीने तुझ्यासाठीच निर्माण केलेली.
मंत्रिणं विदुरं प्राह त्वं च गच्छ महामते
त्याने मंत्री विदुराला सांगितले, 'तूही जा, हे महाबुद्धीमान.'
इत्युक्त्वा स ययौ गेहं भूपतिश्चंद्रशेखरः। श्यामला नाम तत्पत्नी ज्ञात्वा राजानमागतम्
असं सांगून चंद्रशेखर राजा घरी गेला; त्याची पत्नी श्यामला, राजे आले आहेत हे समजताच,
धूपदीपादिभिः पुष्पैर्यथायोग्यैः समार्चयत्
तिने धूप, दीप, फुले आणि योग्य त्या वस्तूंनी त्यांची पूजा केली.
हंभाशब्देन महता विललाप भयातुरा
ती मोठ्या भीतीने 'हंभा' असा मोठा आवाज करत रडू लागली.
शीघ्रं हत्वा तु शार्दूलं मुमोद नृपतिस्तदा
राजाने वाघाला पटकन मारून त्या वेळी आनंद केला.
भूपतिं प्राह नम्रात्मा धर्मज्ञं चंद्रशेखरम् १
तो नम्र मनाने धर्मज्ञ चंद्रशेखर राजाला म्हणाला.
प्रह्रादस्यैव शापेन व्याघ्रदेहत्वमागतः
प्रह्लादाच्या शापामुळे त्याला वाघाचं शरीर मिळालं.
नृपतिर्गृहमागत्य सुष्वाप परया मुदा
राजा घरी येऊन मोठ्या आनंदात गाढ झोपला.
नृपोक्तः स ययौ तत्र यत्र कामावरूथिनी
राजाने सांगितल्याप्रमाणे तो ज्या ठिकाणी इच्छित स्त्री होती तिथे गेला.
अस्या मूर्तिप्रभावेन राजासौ मोहमाप्स्यति
तिच्या रूपाच्या प्रभावामुळे तो राजा भ्रमित होईल.
तथा मत्वा स नृपतिर्न विवाहमथाकरोत्
असं समजून त्या राजाने लग्न केलं नाही.
बलभद्रस्य सा पत्नी बभूव वरवर्णिनी
ती सुंदर वर्णाची स्त्री बलभद्राची पत्नी झाली.
मोहितः कामबाणेन मूर्च्छितः पतितो भुवि
कामबाणाने घायाळ होऊन, तो गोंधळला आणि बेशुद्ध पडून जमिनीवर कोसळला.
शिबिकां चैव संस्थाप्य सभायां च समैरयत्
त्याने पालखी आणून सभेत ठेवली.
कस्येयं सुन्दरी भार्या कुतो जाता महोत्तमा
ही सुंदर स्त्री कुणाची पत्नी आहे? ही उत्तम स्त्री कुठून आली?
ममेयं सुन्दरी नारी रत्नदत्तस्य सा सुता
ही सुंदर स्त्री माझी आहे; ती रत्नदत्ताची मुलगी आहे.
मम दासस्य या पत्नी त्वद्योग्या भूपते सदा
राजा, माझ्या दासाची पत्नी नेहमी तुझ्यासाठी योग्य आहे.
इत्युक्तः क्रोधताम्राक्षो भूपतिस्तमुवाच ह
असं ऐकून, रागाने डोळे लाल झालेले राजा त्याला म्हणाला.
गृह्णामि यदि तां देवीं नरके यमकिंकराः
मी जर ती स्त्री घेतली, तर यमाचे दूत मला नरकात ओढून नेतील.
इत्युक्त्वा भूपतिस्तूर्णं विरहाग्निप्रपीडितः
असं म्हणून, विरहाच्या ज्वाळेत होरपळलेला राजा पटकन वागला.
इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपं प्राह शृणुष्व भोः
असं म्हणून, त्या वेताळाने राजाला सांगितलं, 'ऐक राजा.'
सेनापतिस्तु तत्रैव भस्मसादभवत्क्षणात्
तेथेच सेनापती क्षणात भस्म झाला.