जीमूतवाहनश्चैव पूजार्थे मंदिरं ययौ
जिमूतवाहन देखील पूजेच्या हेतूने त्या मंदिरात गेला.
तस्या दर्शनमात्रेण कामबाणेन पीडितः
तिचे दर्शन होताच, तो कामाच्या बाणांनी व्याकुळ झाला.
जीमूतवाहन उवाच मदनाय नमस्तुभ्यं कृष्णपुत्राय ते नमः
जिमूतवाहन म्हणाला, "मदनास वंदन, कृष्णपुत्रा तुला नमस्कार."
पंचबाणाय कामाय प्रद्युम्नाय नमोनमः
पंचबाण असलेल्या कामदेवास, प्रद्युम्नास मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
तदा प्रसन्नो भगवान्मकरध्वजदेवता
त्या वेळी, मकरध्वज असलेल्या भगवंत प्रसन्न झाले.
विश्वावसुरिति ख्यातस्तस्य भूपस्य वै सुतः
विश्वावसु असे प्रसिद्ध असलेला, त्या राजाचा मुलगा होता.
नरं नारायणं नत्वा गरुडोत्तुंगमाययौ
नर आणि नारायण यांना वंदन करून, तो गरुडावर बसून आला.
रुरोद बहुधा तत्र यत्र जीमूतवाहनः
जिथे जिमूतवाहन होता, तिथे त्याने अनेक प्रकारे मोठ्याने रडले.
वृद्धामाश्वास्य पप्रच्छ केनेदं दुःखमागतम्
त्या वृद्धेला धीर देऊन, त्याने विचारले, "हे दुःख कोणी दिलं?"
तद्वियोगेन दुःखार्ता विलपामि महाकुला 3.2.15.
त्याच्यापासून दूर झाल्यामुळे, मी – मोठ्या घरातील – दुःखाने विलाप करते.
गरुडोऽपि गृहीत्वा तं नभोमार्गमुपागमत्
गरुडाने त्याला घेऊन आकाशमार्गाने गेला.
कमलाक्षी तु वियति स्थितं गरुडभक्षितम्
कमलाक्षीने आकाशात उभा असलेला, गरुडाने गिळलेला त्याला पाहिले.
तदा तु गरुडस्त्रस्तस्तत्रागत्य त्वरान्वितः
त्या वेळी गरुड घाबरून, तिथे पटकन आला.
स होवाच प्रभो मेद्य वचः शृणु महामते
तो म्हणाला, "प्रभो, माझे बोल ऐका, हे महाबुद्धीमान."
तस्याः पुत्रस्य रक्षार्थं संप्राप्तोऽहं तवांतिकम्
तिच्या मुलाचे रक्षण व्हावे म्हणून मी तुझ्या समोर आलो आहे.
तद्व्यालस्यैव दुःखेन दुःखितः शत्रुमाप्तवान्
त्या सर्पाच्या दुःखामुळे तो दुःखी झाला आणि शत्रू मिळवला.
संत्यज्य मानुषं दिव्यं कुर्वाहारं महामते
हे महाबुद्धीमान, मानवांना जेवण मिळतं तसं जेवण सोड आणि दैवी अन्नाचा स्वीकार कर.
जीमूतवाहनायैव विद्याधरसुताय च
हे जिमूतवाहन आणि विद्याधरांची कन्या, तुमच्यासाठी हे आहे.
त्वं तु विद्याधरपुरे प्राप्य राज्यं महोत्तमम्
पण तू विद्याधरांच्या नगरीत उत्तम राज्य मिळवशील.
इत्युक्त्वान्तर्दधौ देवः स पित्रा राज्यमाप्तवान् 3.2.15.
असं सांगून तो देव अदृश्य झाला आणि त्याने वडिलांकडून राज्य मिळवलं.
इत्युक्त्वा स तु वैतालो नृपतिं प्राह नम्रधीः
असं सांगून तो वेताळ नम्रपणे राजाला म्हणाला.
नृपस्यैवोपकारं च स्वभावो विधिना कृतः
राजाला इतरांना मदत करण्याचा स्वभाव नशिबाने मिळाला होता.
पतिव्रताप्रभावेन जीवदानेन भूपतेः
पतिव्रतेच्या सामर्थ्याने आणि राजाने दिलेल्या जीवनदानामुळे,
निर्भयः शंखचूडस्तु स्वशत्रुं प्रति चागमत्
शंखचूड निर्भय होऊन आपल्या शत्रूकडे गेला.
चंद्रशेखरभूपस्य नगरी दक्षिणे स्थिता
चंद्रशेखर राजाच्या नगरीच्या दक्षिणेला,
रत्नदत्तोवसद्वैश्यो धर्मज्ञो धनधान्यवान्
रत्नदत्त नावाचा एक वैश्य राहत होता, तो धर्मपरायण आणि धनधान्याने समृद्ध होता.
तद्रूपमुत्तमं दृष्ट्वा स वैश्यो भूपतिं प्रति
ती उत्कृष्ट रूप पाहून तो वैश्य राजाकडे गेला.
तां गृहाण कृपासिंधो त्वद्योग्या विधिनिर्मिता
हे कृपावंत, तिला स्वीकार; ती तुझ्यासाठी योग्य आहे, विधीने तुझ्यासाठीच निर्माण केलेली.
मंत्रिणं विदुरं प्राह त्वं च गच्छ महामते
त्याने मंत्री विदुराला सांगितले, 'तूही जा, हे महाबुद्धीमान.'
इत्युक्त्वा स ययौ गेहं भूपतिश्चंद्रशेखरः। श्यामला नाम तत्पत्नी ज्ञात्वा राजानमागतम्
असं सांगून चंद्रशेखर राजा घरी गेला; त्याची पत्नी श्यामला, राजे आले आहेत हे समजताच,