एकदा मृगयाकेलिलोलुपः स महीपतिः
एकदा तो राजा शिकार खेळायला फारच उत्सुक झाला.
चैत्रशुक्लनवम्यां तु न कृतं जीवघातनम्
चैत्र महिन्यातील शुक्ल नवमीला कोणत्याही जीवहिंसेचं कृत्य केलं गेलं नाही.
वाल्मीकेश्च कुटीमध्ये रात्रौ जागरणं कृतम्
वाल्मीकी यांच्या कुटीमध्ये रात्री जागरण केलं गेलं.
श्रुता राममयी गाथा तस्य पुण्यप्रभावतः
त्याच्या पुण्यामुळे रामाचं गीत ऐकायला मिळालं.
कल्पवृक्षस्य वै पूजा कृता तेन महात्मना
त्या महात्म्याने कल्पवृक्षाची पूजा केली.
स तमाह महावृक्ष मदीयं नगरं शुभम्
त्या मोठ्या वृक्षाने त्याला सांगितलं, 'माझं हे शुभ नगर—'
इत्युक्ते सति वृक्षेण नगरं भूपतेः समम्
वृक्षाने असं सांगितल्यावर, ते नगर राजासोबत एकरूप झालं.
सर्वे ते राजतुल्याश्च कल्पवृक्षप्रसादतः
कल्पवृक्षाच्या कृपेने ते सगळे राजासारखे झाले.
मलयाद्रौ महारम्ये तेपतुर्बहुलं तपः
मलय पर्वतावर, त्या रम्य ठिकाणी त्यांनी खूप कठोर तप केला.
कमलाक्षीति विख्याता कन्या च शिवमंदिरे 3.2.15.
कमलाक्षी नावाची, प्रसिद्ध अशी एक कन्या, शिवाच्या मंदिरात होती.
जीमूतवाहनश्चैव पूजार्थे मंदिरं ययौ
जिमूतवाहन देखील पूजेच्या हेतूने त्या मंदिरात गेला.
तस्या दर्शनमात्रेण कामबाणेन पीडितः
तिचे दर्शन होताच, तो कामाच्या बाणांनी व्याकुळ झाला.
जीमूतवाहन उवाच मदनाय नमस्तुभ्यं कृष्णपुत्राय ते नमः
जिमूतवाहन म्हणाला, "मदनास वंदन, कृष्णपुत्रा तुला नमस्कार."
पंचबाणाय कामाय प्रद्युम्नाय नमोनमः
पंचबाण असलेल्या कामदेवास, प्रद्युम्नास मी पुन्हा पुन्हा नमस्कार करतो.
तदा प्रसन्नो भगवान्मकरध्वजदेवता
त्या वेळी, मकरध्वज असलेल्या भगवंत प्रसन्न झाले.
विश्वावसुरिति ख्यातस्तस्य भूपस्य वै सुतः
विश्वावसु असे प्रसिद्ध असलेला, त्या राजाचा मुलगा होता.
नरं नारायणं नत्वा गरुडोत्तुंगमाययौ
नर आणि नारायण यांना वंदन करून, तो गरुडावर बसून आला.
रुरोद बहुधा तत्र यत्र जीमूतवाहनः
जिथे जिमूतवाहन होता, तिथे त्याने अनेक प्रकारे मोठ्याने रडले.
वृद्धामाश्वास्य पप्रच्छ केनेदं दुःखमागतम्
त्या वृद्धेला धीर देऊन, त्याने विचारले, "हे दुःख कोणी दिलं?"
तद्वियोगेन दुःखार्ता विलपामि महाकुला 3.2.15.
त्याच्यापासून दूर झाल्यामुळे, मी – मोठ्या घरातील – दुःखाने विलाप करते.
गरुडोऽपि गृहीत्वा तं नभोमार्गमुपागमत्
गरुडाने त्याला घेऊन आकाशमार्गाने गेला.
कमलाक्षी तु वियति स्थितं गरुडभक्षितम्
कमलाक्षीने आकाशात उभा असलेला, गरुडाने गिळलेला त्याला पाहिले.
तदा तु गरुडस्त्रस्तस्तत्रागत्य त्वरान्वितः
त्या वेळी गरुड घाबरून, तिथे पटकन आला.
स होवाच प्रभो मेद्य वचः शृणु महामते
तो म्हणाला, "प्रभो, माझे बोल ऐका, हे महाबुद्धीमान."
तस्याः पुत्रस्य रक्षार्थं संप्राप्तोऽहं तवांतिकम्
तिच्या मुलाचे रक्षण व्हावे म्हणून मी तुझ्या समोर आलो आहे.
तद्व्यालस्यैव दुःखेन दुःखितः शत्रुमाप्तवान्
त्या सर्पाच्या दुःखामुळे तो दुःखी झाला आणि शत्रू मिळवला.
संत्यज्य मानुषं दिव्यं कुर्वाहारं महामते
हे महाबुद्धीमान, मानवांना जेवण मिळतं तसं जेवण सोड आणि दैवी अन्नाचा स्वीकार कर.
जीमूतवाहनायैव विद्याधरसुताय च
हे जिमूतवाहन आणि विद्याधरांची कन्या, तुमच्यासाठी हे आहे.
त्वं तु विद्याधरपुरे प्राप्य राज्यं महोत्तमम्
पण तू विद्याधरांच्या नगरीत उत्तम राज्य मिळवशील.
इत्युक्त्वान्तर्दधौ देवः स पित्रा राज्यमाप्तवान् 3.2.15.
असं सांगून तो देव अदृश्य झाला आणि त्याने वडिलांकडून राज्य मिळवलं.