तत्तस्य चेष्टितं दृष्ट्वा पर्वतः क्रोधमूर्छितः
त्याचे वर्तन पाहून पर्वत रागाने भरून गेला.
मयेयं प्रार्थिता पूर्वं त्वया यस्माद्विवाहिता
ही कन्या मी आधी मागितली होती, पण तू तिला विवाह केला आहेस.
दत्तस्त्वयास्य यः पुत्रो वरदानेन नारद
नारद, वर देऊन तू जो मुलगा त्याला दिलास—
एवमुक्तः पर्वतेन नारदः प्राह दुर्मनाः
पर्वताने असे म्हणताच, नारद दुःखी होऊन म्हणाले:
सामान्यं सर्वभूतानां कन्या भवति सुव्रत
सुव्रत, कन्या सर्व प्राण्यांसाठी समान असते.
न सेवितास्त्वया वृद्धास्तेन मां शपसे रुषा
तू वडीलधाऱ्यांची सेवा केली नाहीस, म्हणूनच तू रागाने मला शाप देतोस.
यस्मादेतदविज्ञाय शपसे मामनागसम्
हे तुला न कळता, तू मला निरपराध असूनही शाप देतोस—
संजयस्य सुतः शापाद्यदि पञ्चत्वमेष्यति
जर तुझ्या शापामुळे संजयाचा मुलगा मरण पावला—
एवं शप्त्वा तदाऽ न्योन्यं देवर्षी तावुभौ पुनः 4.13.
अशा रीतीने एकमेकांना शाप देऊन, ते दोन्ही देवर्षी—
अथास्य सप्तमे मासि जातः पुत्रो नृपस्य सः
नंतर, सातव्या महिन्यात त्या राजाला पुत्र झाला.
जातिस्मरः स्मरवपुः सुवर्णोत्पत्तिकारणम्
तो पूर्वजन्म आठवणारा, कामासारखा रूप असलेला आणि सुवर्णाच्या उत्पत्तीचे कारण होता.
मूत्रश्लेष्मपुरीषादि यत्किञ्चित्क्षिपति क्षितौ
तो जे काही मूत्र, कफ किंवा विष्ठा जमिनीवर टाकायचा—
तेनासौ यजते राजा विधिवद्भूरिदक्षिणैः
त्याच्यामुळे राजाने विधिपूर्वक, भरपूर दक्षिणा देऊन यज्ञ केले.
बभार भृत्याननिशं पुपोष स्वजनातिथीन्
त्याने आपल्या नोकरांची रात्रंदिवस काळजी घेतली आणि आपल्या लोकांना व पाहुण्यांना पोसले.
जातस्नेहं तथा पुत्रं ररक्ष रक्षि भिर्वृतः
त्याला आपल्या मुलावर प्रेम जडले होते, म्हणून त्याने रक्षकांच्या वेढ्यात त्याचा मुलगा काळजीपूर्वक जपला.
अथास्य दस्यवः केचिच्छ्रुत्वा तं कनकाकरम्
तेव्हा काही चोरट्यांनी त्या सोन्याच्या खाणीबद्दल ऐकले.
तस्मिन्विनष्टे तन्नष्टं वरदानसमुद्भवम्
ते हरवल्यावर, वरदानाने मिळालेलं ते सगळंही नाहीसं झालं.
पातितं दस्युभिः पुत्रं दृष्ट्वा राजा सुदुःखितः
चोरट्यांनी मुलाला मारलेलं पाहून राजा फारच दुःखी झाला.
विलपंतं तु तं दृष्ट्वा नारदः प्राह संजयम् 4.13.
तो अश्रू ढाळताना पाहून नारदांनी संजयाला सांगितले.
इत्युक्त्वा स समाचख्यौ चरितानि महौजसाम्
असं म्हणून त्यांनी मोठ्या सामर्थ्यवान लोकांच्या कथा सांगितल्या.
श्रुत्वा राजा नरेंद्राणां चरितानि महा त्मनाम्
महान आत्म्यांच्या, राजांच्या कथा ऐकून,
नारदोऽपि नरेंद्रस्य मृतं पुत्रं यमालयात्
नारदांनी राजाचा मरण पावलेला मुलगा यमाच्या घरातून परत आणला.
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा स पुत्रं तं परितुष्टेन चेतसा
मुलाला पाहून आणि स्पर्श करून त्याच्या मनाला पूर्ण समाधान मिळालं.
किमाश्चर्यं प्रसन्नेन भवता मम नारद
हे नारद, तुझ्या कृपेने माझ्यावर असं काही घडलं यात काय आश्चर्य?
षण्मासांते पुनरसौ जीवितं सर्वमेव तत्
पण सहा महिने उलटल्यावर त्या मुलाचं संपूर्ण आयुष्य संपलं.
एतत्ते सर्वमाख्यातं जातिस्मरणकारकम्
हे सर्व तुला सांगितलं, जे पूर्वजन्माची आठवण करून देतं.
दाता क्षमी धनी वाग्मी रूपी स्वैर्भद्रकैर्भवेत्
माणसाने दानशूर, क्षमाशील, श्रीमंत, बोलका आणि देखणा असावं, अशा शुभ गुणांनी युक्त असावं.
चत्वारि राजन्भद्राणि चतुष्पादानि तानि वै
राजा, चार प्रकारची शुभ गोष्टी आहेत आणि त्या चार पायांसारख्या आहेत.
मार्गशीर्षे तु प्रथमं द्वितीयं फाल्गुने तथा 4.13.
मार्गशीर्ष महिन्यात पहिली, आणि दुसरी फाल्गुन महिन्यात.
फाल्गुनामलपक्षादौ त्रीन्मासांस्तु नराधिप
फाल्गुन महिन्याच्या कृष्ण पक्षाच्या सुरुवातीला, राजन, तीन महिने पाळावेत.