चतुर्णामपि वर्णानां स्वर्गसोपानवत्स्थितम्
सर्व चार वर्णांसाठी हे व्रत स्वर्गाकडे नेणारे पायऱ्यांसारखे आहे.
धन्यमायुःप्रदं पुण्यं रूपसौभाग्यवर्द्धनम् 4.12.
हे व्रत धन, दीर्घायुष्य, पुण्य आणि रूप व सौभाग्य वाढवते.
विधवयापि कर्तव्यं भूयोऽवैधव्यहेतवे
विधवा स्त्रीनेही हे व्रत करावे, कारण त्यामुळे विधवापण दूर होते.
उपोष्य प्रतिमासं तु भुंजीत ब्राह्मणैः सह
ती प्रत्येक महिन्याला उपवास करून, ब्राह्मणांसोबत जेवावे.
अंते चांते सुवर्णानां प्रारंभविधिनाचरेत्
शेवटी तिने सुवर्णासह सांगितलेल्या पद्धतीने विधी करावा.
व्रतविघ्ने महाराज जाते दैवात्कथंचन
राजा, जर दैवाने किंवा अन्य कारणाने व्रतामध्ये अडथळा आला,
अथ शीघ्रतरं कश्चिद्व्रतं कर्तुं समुद्यतः
किंवा कोणी हे व्रत लवकर पूर्ण करण्यास उत्सुक असेल,
अंते चांते च वर्षाणां प्रारंभविधिना च रेत्
वर्षांच्या शेवटी, सांगितलेल्या पद्धतीने विधी करावा.
सोऽपि तत्फलमाप्नोति सत्यारंभप्रभावतः भवंति पुत्रसंश्लिष्टाः शिवध्यानानुभावतः
तोही सत्याने आरंभ केल्यामुळे ते फळ मिळवतो; शिवाच्या ध्यानाच्या प्रभावामुळे त्याला मुलांची संगत लाभते.
पुण्यं बृहत्तप इदं व्रतमादराद्ये कुर्वंति षोडशसमा निरताः स्वधर्मे
हे मोठे व्रत, जो आपल्या कर्तव्याशी निष्ठावान राहून सोळा वर्षे भक्तीने करतो, त्याला मोठा पुण्यसंचय मिळतो.
भद्रोपवासव्रतवर्णनम् तदहं ज्ञातुमिच्छामि प्राप्यते केन कर्मणा
शुभ उपवासव्रताचे वर्णन. मला हे जाणून घ्यायचे आहे की, ते कोणत्या कृतीने मिळते.
वरप्रदानाद्देवानामृषीणां सेवनेन वा
देवतांना वर देऊन, की ऋषींची सेवा करून हे मिळते का?
तत्प्रभावाद्भवेन्नूनं राजञ्जातिस्मरो नरः
त्या प्रभावामुळे, राजन, मनुष्य नक्कीच आपल्या मागील जन्माची आठवण ठेवू शकतो.
शुभोदयः पुरा वैश्यो बभूव यमुनातटे
पूर्वी यमुनेच्या काठी शुभोदय नावाचा एक वैश्य राहत होता.
संजयस्य सुतो जातः स्वर्णष्ठीवीति विश्रुतः
तो संजयाचा मुलगा म्हणून जन्मला आणि त्याचे नाव सुवर्णष्ठीवी असे झाले.
नारदस्य प्रभावेण पुनरु जीव्यतेऽप्यसौ
नारदाच्या प्रभावामुळे तो पुन्हा जिवंत झाला.
दस्युभिश्च कथं नीतो मृत्युं वै जीवितः कथम्
त्याला दस्यूंनी कसा मृत्यूच्या जवळ नेले आणि तो कसा वाचला?
. देवर्षी तस्य मित्रे च सदा नारदपर्वतौ
दैवी ऋषी आणि त्याचा मित्र नेहमी नारद व पर्वत होते.
एकदा संजयगृहं संप्राप्तौ तौ यदृच्छया
एकदा योगायोगाने ते दोघे संजयाच्या घरी आले.
तेषामथोपविष्टानां पूर्ववृत्तांतभाषिणौ 4.13.
ते बसले असताना, त्यांनी पूर्वीच्या घडामोडी सांगितल्या.
पर्वतः प्राह राजानं कन्येयं वरवर्णिनी
पर्वत म्हणाला, 'राजा, ही कन्या अत्यंत सुंदर वर्णाची आहे.'
पद्मपत्रेक्षणनखा पद्मकिंजल्कसप्रभा
हिच्या डोळ्यांची आणि नखांची शोभा कमळाच्या पाकळ्यांसारखी आहे, आणि तिचा तेज कमळाच्या केसरासारखा आहे.
सविलासा गजगतिः सुनासा कोकिलस्वरा
ती अत्यंत लाघवी आहे, तिची चाल हत्तीप्रमाणे आहे, नाक सुंदर आहे आणि आवाज कोकिळेसारखा गोड आहे.
तिलपुष्पस्फुटा नासा रूपं संपरिलक्ष्यते
तिचे नाक तिळाच्या फुलासारखे नाजूक आहे आणि तिचे रूप स्पष्टपणे दिसते.
एवं ब्रुवा णं तं विप्रं विस्मयोत्फुल्ललोचनम्
असे बोलताना, तो ब्राह्मणाकडे आश्चर्याने मोठ्या डोळ्यांनी पाहू लागला.
अथोवाच नृपं धीमान्नारदः क्षुभितेन्द्रियः १६ ईप्सितं तव दास्यामि वरं मर्त्येषु दुर्ल्लभम्
तेव्हा ज्ञानी नारद, ज्याची इंद्रिये अस्वस्थ झाली होती, राजाला म्हणाला, 'मर्त्य लोकांत दुर्मिळ असा तुझ्या इच्छेप्रमाणे वर मी तुला देईन.'
कृताञ्जलिरुवाचेदं प्रहर्षोत्फुल्ललोचनः
त्याने दोन्ही हात जोडून, आनंदाने फुललेल्या डोळ्यांनी अशी वाणी केली.
यस्य मूत्रं पुरीषं वा श्लेष्माणं क्षिपति क्षितौ
जो कोणी मूत्र, विष्ठा किंवा कफ जमिनीवर टाकतो—
एवमस्त्विति तं राजन्नारदः प्रत्यभाषत 4.13.
राजा, तसेच असो असे नारदांनी त्याला उत्तर दिले.
एवमुक्त्वा स तां कन्यां सालङ्कारां सुमध्यमाम्
असे म्हणून, त्याने ती अलंकारांनी सजलेली, सडपातळ कुमारी दिली.