यथा प्रसन्नो हि भवान्कुरु त्वं च तथाविधम्
तुम्ही जसे प्रसन्न आहात, तसेच कृती करा.
देहि भूप सुतां मह्यं तत्पुत्रस्य सुरताय वै 3.2.14.
राजा, त्या मुलाच्या आनंदासाठी मला तुमची कन्या द्या.
दत्त्वा च वेदविधिना बहुधा द्रव्यसंयुताम्
वेदांमध्ये सांगितलेल्या पद्धतीने आणि भरपूर संपत्ती देऊन अनेक प्रकारची दानं दिली.
शशी तु भूपतेः कन्यां गृहीत्वा स्वगृहं ययौ
शशी राजाच्या कन्येला घेऊन आपल्या घरी गेला.
मदीयेयं नृपसुता भोगपत्नी महोत्तमा
ही राजकन्या माझी आहे, ती उत्तम सुखाची पत्नी आहे.
इत्युक्त्वा नृपतिं प्राह वैतालो रुद्रकिंकरः
असं म्हणून वैताल, जो रुद्राचा सेवक होता, त्याने राजाला सांगितलं.
राजोवाच पितामात्राज्ञया पुत्री देवानां सन्मुखे स्थिता
राजा म्हणाला : वडील आणि आईच्या आज्ञेने ती मुलगी देवांसमोर उभी राहिली.
शास्त्रेषु कथितं देव स्त्रीरत्नं सर्वदैव हि
शास्त्रांमध्ये असं सांगितलं आहे, हे देव, की स्त्री ही नेहमीच मौल्यवान रत्न असते.
तत्क्षेत्रं कृषिकारस्य बीजदातुर्न चैव ह
ते शेत शेतकऱ्याचं असतं, बी देणाऱ्याचं नसतं.
सुदेवस्य वै तनयो योग्यत्वं हि गमिष्यति
सुदेवाचा मुलगा नक्कीच पात्रता मिळवेल.
इति ते कथितं देव यथाशास्त्रेषु भाषितम्
हे देव, तुला शास्त्रांमध्ये जसं सांगितलं आहे तसंच मी सांगितलं.
इति श्रुत्वा स होवाच स पुत्रो मदनालसः 3.2.14.
हे ऐकून मदनालसा नावाच्या त्या पुत्राने बोलायला सुरुवात केली.
स स्नात्वा बहुला ष्टम्यां तत्पुण्येन नृपोत्तम
तो बहुला अष्टमीला स्नान करून, त्या पुण्याने, राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या तुला सांगतो.
स्मृत्वा स हृदि गोविंदं तुष्टाव श्लक्ष्णया गिरा
त्याने मनात गोविंदाचा स्मरण केला आणि कोमल शब्दांनी त्याची स्तुती केली.
त्वयैकेन लीलार्थतो देवदेव प्रियाराधया सार्द्धमेतद्धि गुप्तम्
हे देवाधिदेव, केवळ तुझ्यामुळे, तुझ्या प्रियतमेच्या सोबतीने, या सर्व गोष्टी गुप्त ठेवण्यात आल्या.
जगत्यन्तकाले त्वया कालमूर्त्या जगत्संहृतं वै नमस्तेनमस्ते
जगाच्या शेवटी, तूच काळरूप घेऊन हे जग संहारतोस; मी तुला नमस्कार करतो, पुन्हा नमस्कार करतो.
इति स्तोत्रप्रभावेन देवदेवेन मोचिता
या स्तोत्राच्या प्रभावामुळे देवाधिदेवाने त्याची मुक्तता केली.
रमणीं स्वां समालिंग्य ननन्द मुदितो नृप सुदेवं स समाहूय स्वां स्वसारं ददौ मुदा
आपली प्रिय पत्नीला मिठी मारून आनंदाने राजा हर्षित झाला; त्याने सुदेवाला बोलावलं आणि आनंदाने आपली बहीण दिली.
सुदेवस्तस्य भगिनीं क्षत्रियस्य मदातुराम्
सुदेवाने त्या क्षत्रियाची, प्रेमाने भरलेली बहीण स्वीकारली.
इति ते कथितं भूप चरित्रं तस्य धीमतः
हे राजन, त्या बुद्धिमानाचा चरित्र तुला सांगितलं.
पुनराख्यानकं विप्र वर्णयामास सुन्दरम्
पुन्हा एकदा, ब्राह्मणांनो, त्याने एक सुंदर गोष्ट सांगितली.
कान्यकुज्जे महाराज ब्राह्मणो दानशीलकः प्रतिग्रहेण यद्द्रव्यं तेन दानमचीकरत्
कान्यकुब्ज या नगरीत, राजन, एक ब्राह्मण दानशील होता. त्याला जे काही मिळे, ते सगळं तो इतरांना दान करीत असे.
कदाचित्तु शरत्काले नवदुर्गाव्रतं ह्यभूत्
कधीतरी शरद ऋतूत नवदुर्गा व्रत पाळलं गेलं.
किं कर्तव्यं मया चाद्य येन द्रव्ययुतो ह्यहम्
'आज मी असं काय करू, ज्यामुळे मला संपत्ती मिळेल?' असं त्याने मनात विचार केलं.
इति शोकसमायुक्तस्तदा देवीप्रसादतः
अशा दुःखाने भरलेल्या अवस्थेत, त्या वेळी देवीच्या कृपेने—
निराहारव्रतं तेन कृतं तु नवमाह्निकम्
त्याने नवदिवस उपवासाचं व्रत केलं, अन्न न घेता.
जीमूतकेतुरिति च सोभूद्विद्याधराधिपः
विद्याधरांचा अधिपती म्हणून जिमूतकेतु नावाचा एक राजा होता.
उवास कतिचिद्वर्षान्दिव्य भोगप्रभोगवान्
त्याने काही वर्षे दिव्य सुखांचा आणि आनंदाचा उपभोग घेतला.
तेन वृक्षप्रभावेन जातः पुत्रो महोत्तमः
त्या वृक्षाच्या प्रभावामुळे त्याला एक उत्तम पुत्र झाला.
स वै पूर्वभवे राजन्मध्यदेशे महोत्तमे 3.2.15.
राजा, पूर्वजन्मी तो उत्तम मध्यदेशात होता.