इत्येभिर्नामभिस्त्वन्ये दानवानां जिघांसया
या नावांनी इतर लोक दानवांचा नाश करण्याच्या इच्छेने ओळखले जातात.
सरूपाश्चान्यरूपाश्च विरूपाः कामरूपिणः
काहींचे रूप सारखे आहे, काहींचे वेगळे, काही विकृत आहेत आणि काही इच्छेनुसार रूप धारण करू शकतात.
धातुर्दिविति वै प्रोक्तो क्रीडायां स तु उच्यते
‘दिव’ हा धातू खेळासाठी वापरला जातो, असं म्हटलं आहे.
ऋचो यजूंषि सामानि यान्युक्तानीह वै मया
जे ऋग्वेद, यजुर्वेद आणि सामवेदाचे मंत्र मी इथे म्हटले—
ते श्रुत्वाराध्य देवेशं संसिद्धा दिवि संस्थिताः ।। 1.124.
ते ऐकून आणि देवांचे देव असलेल्या परमेश्वराची भक्ती करून, ते सर्व सिद्धीला पोहोचले आणि स्वर्गात वास करू लागले.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे ब्रह्मर्षिसंवादे प्रवरवर्णनं नाम चतुर्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणातील ब्राह्म पर्वाच्या सप्तमी कल्पातील ब्रह्मर्षी संवादात ‘श्रेष्ठांचे वर्णन’ नावाचा एकशेचौवीसावा अध्याय समाप्त झाला.
व्यासागमनवर्णनम् श्रीगणेशाय नमः श्रीसरस्वत्यै नमः ॐ नमो भगवते वासुदेवाय कल्याणानि ददातु वो गणपतिर्यस्मिन्नतुष्टे सति क्षोदीयस्यपि कर्मणि प्रभवितुं ब्रह्मापि जिह्मायते
व्यासन आगमन श्रीगणेशाला वंदन, श्रीसरस्वतीला वंदन. ॐ, श्रीवासुदेवाला नमस्कार. गणपती तुमच्यावर नेहमीच कृपा करो; तो प्रसन्न झाला की, अगदी लहान कामातसुद्धा ब्रह्मादेखील काही करू शकत नाही.
शश्वत्पुण्यहिरण्यगर्भरसनासिंहासनाध्यासिनी सेयं वागधिदेवता वितरतु श्रेयांसि भूयांसि वः
ही वाणीची अधिष्ठात्री देवी, नेहमी पवित्र, हिरण्यगर्भाच्या सुवर्ण कमळाच्या सिंहासनावर विराजमान, ती तुमच्यावर नेहमीच उत्तम कल्याणाचा वर्षाव करो.
नमस्तस्मै विश्वोदयविलयरक्षाप्रकृतये शिवाय क्लेशौघच्छिदुरपद् पद्मप्रणतये
त्या मंगलमूर्तीला वंदन, जी विश्वाची उत्पत्ती, लय आणि रक्षण करणारी आहे, जी दुःखांचा नाश करते, आणि ज्याच्या कमळपादांना भक्तजन वंदन करतात.
यस्य गण्डतले भाति विमला षट्प दावली
ज्याच्या गालावर सहा शुभ्र दातांची सुंदर माळ चमकत आहे—
ॐ नमो वासुदेवाय सशार्ङ्गाय सकेतवे
ॐ, श्रीवासुदेवाला नमस्कार, ज्याच्या हातात शार्ङ्ग धनुष्य आहे, जो अयोध्येत वास करतो.
नमः शिवाय सोमाय सगणाय ससूनवे
शिव, सोम, त्यांच्या गणांसह आणि त्यांच्या पुत्राला नमस्कार.
शिवं ध्यात्वा हरिं स्तुत्वा प्रणम्य परमे ष्ठिनम्
शिवाचे ध्यान करून, हरिचे स्तवन करून, आणि परमेश्वराला वंदन करून—
छत्राभिषिक्तं धर्मज्ञं धर्मपुत्रं युधिष्ठिरम्
धर्माचा पुत्र, धर्म जाणणारा, छत्राभिषेकाने राज्याभिषिक्त असलेला युधिष्ठिर—
मार्कण्डेयः समाण्डव्यः शाण्डिल्यः शाकटायनः
मार्कंडेय, समांडव्य, शांडिल्य आणि शाकटायन—
जामदग्न्यो भरद्वाजो भृगु र्भागुरिरेव च 4.1.
जामदग्न्य, भरद्वाज, भृगु आणि भागुरी—
पुलस्त्यः पुलहो दाल्भ्यो बृहदश्वः सलोमशः
पुलस्त्य, पुलह, दाल्भ्य, बृहदश्व आणि सलोमश—
तानृषीनागतान्दृष्ट्वा वेदवेदाङ्गपारगान्
ते सर्व ऋषी, जे वेद आणि वेदांगांचे पारंगत होते, ते आलेले पाहून—
युधिष्ठिरः संप्रहृष्टः समुत्थायाभिवाद्य च
युधिष्ठिर आनंदित झाला, उठून त्यांना वंदन केले.
उपविष्टेषु तेष्वेव तपस्विषु युधिष्ठिरः
ते तपस्वी आपापल्या जागी बसल्यावर, युधिष्ठिर—
भगवंस्त्वत्प्रसादेन प्राप्तं राज्यं महन्मया
भगवंत, तुझ्या कृपेने मला हे मोठं राज्य मिळालं आहे.
सरोगस्य यथा भोगः प्राप्तोऽपि न सुखावहः
जसा एखादा आजारी माणूस काहीही उपभोग मिळवला तरी त्याला आनंद मिळत नाही.
यत्सुखं पावनं प्रीतिर्वनमूलफलाशिनाम्
ज्यांना वनात फळं-मुळं खाऊन मिळणारा आनंद आणि निर्मळ समाधान मिळतं, तोच खरा सुख आहे.
यो नो बन्धुर्गुरुर्गोप्ता सदा शर्म च वर्म च
जो आपला मित्र, गुरु, रक्षण करणारा आहे, तो नेहमी आपल्याला आनंद देतो आणि आपलं संरक्षण करतो.
अविवेकमहं धास्ये मनो मे पापपङ्किलम्
मी विवेकशून्यता सोडीन; माझं मन पापानं मळलेलं आहे.
संश्रुतानि पुराणानि वेदास्सांगा मया विभो 4.1.
हे प्रभो, मी जुनी पुराणं आणि वेद सर्व अंगांसह ऐकली आहेत.
एते सधर्मगोप्तारो मुनयः समुपागताः
हे धर्माचं रक्षण करणारे ऋषी इथे आले आहेत.
अर्थशास्त्राणि यावंति धर्मशास्त्राणि यानि वै
जितकी अर्थशास्त्रं आणि जितकी धर्मशास्त्रं आहेत.
स्वर्गं गते शान्तनवे भवान्कृष्णोऽथ यादवः
शांतनू स्वर्गात गेल्यावर, तू, कृष्ण आणि यादव देखील.
सत्यं सत्यवतीसूनुर्धर्मराजाय वक्ष्यति
सत्यवतीचा पुत्र धर्मराजाला सत्य सांगणार आहे.