श्रवणे तु महाबाहो श्रूयतां यन्मया पुरा
महाबाहो, त्यांच्या वाचनाबद्दल मी पूर्वी जे ऐकले आहे ते आता सांगतो, नीट ऐक.
हंत ते कथयाम्येष पुराणश्रवणे विधिम् मुच्यते सर्वपापेभ्यो ब्रह्महत्यादिभिर्विभो
हे बघ, मी तुला पुराण ऐकण्याची पद्धत सांगतो; या पद्धतीने सर्व पापांतून, अगदी ब्रह्महत्येसारख्या मोठ्या पापांतूनही मुक्ती मिळते.
सायं प्रातस्तथा रात्रौ शुचिर्भूत्वा शृणोति यः
जो कोणी सायंकाळी, सकाळी आणि रात्री शुद्ध होऊन ऐकतो—
प्रत्यूषे भगवान्ब्रह्मा दिनांते तुष्यते हरिः पारणानि दशाहेषु एके कुर्वंति तानि भोः
प्रभातकाळी ब्रह्मदेव प्रसन्न होतो; दिवसाच्या शेवटी हरि संतुष्ट होतो. काही जण दहा दिवस वाचन करतात, हे प्रिय.
भवेद्वै राजशार्दूल शृणु तेषां च यत्फलम्
राजसिंहा, त्यांना जे फळ मिळते ते आता ऐक.
शुद्धवासा गृहादेत्य स्थानं यत्समयान्वितम्
स्वच्छ वस्त्र घालून, योग्य वेळी ठरलेल्या जागी जावे.
नात्युच्चं नातिनीचं च ह्यासनं भजते ततः
त्यानंतर, ना फार उंच ना फार खालील आसन घ्यावे.
वन्दनीयं प्रपूज्य च श्रोतृभिः कुरुनन्दन
कुरुनंदना, वाचकाचा श्रोत्यांनी सन्मान आणि पूजन करावे.
न स्थेयं श्रावकैस्तस्माद्वाचकस्यासने नृप 1.216.
राजा, म्हणून श्रोत्यांनी वाचकाच्या आसनावर उभे राहू नये.
यथा शिशुर्गुरोर्वीर स तेषां हि गुरुर्मतः
वीर, जसा शिष्य आपल्या गुरूला मानतो, तसाच वाचकही त्यांचा गुरू मानला जातो.
उप विश्य ततः पश्चाच्छ्रावकः शृणुयान्नृप
मग आत जाऊन, ऐकणाऱ्याने नीट ऐकावे, राजन.
प्रणम्य शिरसा तस्य पुस्तकस्य विशांपते पुनर्बध्नीत तत्सूत्रं तन्मुक्त्वा वाचयेत्क्वचित्
त्या ग्रंथाला डोकं वाकवून नमस्कार करून, पुन्हा त्याचा दोरा बांधावा आणि कधी कधी तो सोडून वाचावा.
त्रिविधं पुस्तकं विद्यात्सूत्रं वासुकिरुच्यते
तो ग्रंथ तीन प्रकारचा आहे हे समजावे; त्याचा दोरा 'वासुकी' असे म्हणतात.
शंकरश्च तथा सूत्रं पंक्तयः सर्वदेवताः
शंकराचा दोरा देखील तसाच, आणि त्या ओळी सर्व देवतांसाठी आहेत.
अग्रे स्थिता ग्रहाः सर्वे दिशो वापि तथा विभो
सर्व ग्रह पुढे ठेवलेले आहेत, आणि दिशा सुद्धा, हे महाबळा.
यंत्रद्वयं काष्ठमयमधोर्ध्वं यदुदाहृतम्
खाली आणि वर सांगितलेली दोन लाकडी यंत्रे आहेत.
इत्थं देवमयं ह्येतत्पुस्तकं देवपूजितम्
अशा प्रकारे, हा ग्रंथ देवमय आहे आणि देवांनी पूजलेला आहे.
योऽस्य सूत्रं बृहत्कृत्वा प्रयच्छति नरोत्तमः
जो कोणी या ग्रंथाचा दोरा मोठा करून अर्पण करतो, तो श्रेष्ठ पुरुष आहे.
निरूप्य पात्रं राजेन्द्र कराभ्यां गृह्य वाचकः वाल्मीकिं च तथा राजन्विधिं विष्णुं शिवं रविम्।।1.216.
पात्र नीट पाहून, राजाधिराज, वाचणारा ते हातात घेतो आणि वाल्मिकी, विधी, विष्णू, शिव आणि सूर्य यांना स्मरतो.
नमस्कारमथैषां तु पठित्वा कुरुनंदन।। ततोसौ व्याहरेद्विप्रान्वाचकः श्रदयान्वितः
त्यांना नमस्कार करून, कुरुनंदना, मग तो वाचणारा श्रद्धेने ब्राह्मणांना संबोधतो.
अलंबितमतस्तब्धमद्भुतं वीरमूर्जितम्
तो शोभिवंत, स्थिर, अद्भुत, शूर आणि बळकट असतो.
सप्तस्वरसमायुक्तं कालेकाले विशांपते
सात सूरांनी युक्त, प्रत्येक वेळी, हे लोकाधिपती.
ईदृशाद्वाचकाद्विप्राच्छ्रुत्वा श्रद्धासमन्वितः
अशा वाचणाऱ्या ब्राह्मणाकडून, श्रद्धेने ऐकावे.
नियमस्थः शुचिः श्रोता शृणुयात्फलमश्नुते
नियमाने राहणारा, शुद्ध ऐकणारा, हे ऐकतो आणि फळ मिळवतो.
अश्वमेधमवाप्नोति सर्वान्कामानवाप्नुते गच्छेद्वापि परं स्थानं देवस्याद्भुतमुत्तमम्
तो अश्वमेध यज्ञाचे फळ मिळवतो, सर्व इच्छा पूर्ण करतो किंवा त्या देवाच्या अद्भुत, उत्तम स्थानाला जातो.
स्नातैर्गृहं समागम्य श्रोतृभिर्वाचकस्य तु
स्नान करून, ऐकणारे वाचणाऱ्याच्या घरी एकत्र येतात.
आसनं च समाश्रित्य स्थातव्यं वाचकस्य तु
आसन घेऊन, वाचणाऱ्यासाठी उभे राहावे.
वाचकेन नमस्कारे कृते व्यासस्य भूपते
वाचणाऱ्याने व्यासांना नमस्कार केल्यावर, हे राजन.
संशये सति प्रष्टव्यो वाचकः संप्रसाद्य तु 1.216.
शंका आल्यास, आदराने वाचकाला विचारावे.
वाचकेनापि वक्तव्यं यत्स्यात्तेषां निबोधनम्
वाचकानेही, त्यांना जे समजावून सांगणे आवश्यक आहे ते स्पष्ट करावे.