शाखाया अग्रतः पात्रे सुसूक्ष्मे पल्लवाश्रिते 1.210.
झाडाच्या फांदीच्या टोकावर, नाजूक पात्रात, ताज्या पानांवर ठेवून—
स्नातः पूज्य विवस्वंतमर्कपुष्पैः खगोत्तम
स्नान करून, अर्क फुलांनी विवस्वानाची पूजा करावी, श्रेष्ठ पक्ष्या.
प्राश्य मंत्रेणार्कपुटं ततो भुंजीत वाग्यतः
मंत्र म्हणून सूर्यफुलाच्या पानाचा काढ घेतल्यावर, मौन पाळून तो खावा.
ॐ अर्कसंपुट भद्रं ते भद्रं तेऽर्कं सदास्तु वै
ॐ सूर्यफुलाच्या पानाचा काढा, तुझं कल्याण होवो; सूर्याचंही नेहमीच भलं होवो.
इमं मंत्रं जपन्राजन्स्मरन्नर्कं महामते
राजा, हा मंत्र म्हणत आणि सूर्यफुल आठवत, हे करावं, हे बुद्धिमानांनो.
प्राश्य भुंक्ते च यो राजन्स याति परमां गतिम्
राजा, जो हा मंत्र म्हणून खातो, तो श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतो.
अनेन विधिना भक्त्या कर्तव्या सप्तमी सदा
ही सप्तमी नेहमी भक्तीभावाने आणि या पद्धतीने पाळावी.
यश्चेमां सप्तमीं कुर्याद्भास्करं प्रीणयन्नरः
जो पुरुष ही सप्तमी करून भास्कराचं समाधान करतो,
सुवर्णं रजतं ताम्रं हिरण्यं च तथा क्षयम्
त्याचं सोनं, चांदी, तांबं आणि धन कमी होत नाही.
कुष्ठरोगाच्च वै मुक्तो जयस्तोमो महीपतिः
त्याला कुष्ठरोगातून मुक्ती मिळते आणि राजा, तो अंधकारावर विजय मिळवतो.
अर्कं चैव समाराध्य ततोऽगुस्तेऽर्कसाम्यताम् 1.210.
सूर्यफुलाची योग्य पूजा केल्यावर, मृत्यूनंतर त्याला सूर्यासारखं स्थान मिळतं.
पठतां शृण्वतां राजन्कुर्वतां च विशेषतः
राजा, जे हे वाचतात, ऐकतात किंवा विशेष करून आचरणात आणतात,
श्रुतं मया तु बहुशो न श्रुतं कौथुमिर्यथा
मी पुष्कळ ऐकलंय, पण कौथुमी विषयी जे ऐकलं तसं दुसरं कधीच नाही.
सिद्धिं गतोऽर्कमाराध्य कुष्ठान्मुक्तश्च सुव्रत
सूर्यफुलाची पूजा करून कौथुमीने सिद्धी मिळवली आणि कुष्ठरोगातून मुक्त झाला, हे सज्जना.
कथमाराधयामास भानुं देवपतिं द्विज
द्विजा, त्याने भानू या देवताधिपतीची पूजा कशी केली?
अर्कसम्पुटिकावर्णनम् आसीत्पुरा महाविद्वान्ब्राह्मणः स्थानगोत्तमः
पूर्वी एक मोठा पंडित, श्रेष्ठ ब्राह्मण होता.
स गतः पुत्रसहितो जनकस्याश्रमं द्विजः
तो आपल्या मुलासह जनकाच्या आश्रमात गेला, हे द्विजा.
क्रोधाविष्टेन वै तत्र हतः कौथुमिना द्विजः
तेथे, रागाने भरून, कौथुमीने त्या ब्राह्मणाचा वध केला.
भ्रातृभिश्च महाबाहो तथा शिष्टैश्च कृत्स्नशः
महाबाहू, त्याचे भाऊ आणि शिष्यांनीही पूर्णपणे त्याचा नाश केला.
तीर्थानि स जगामाथ दिव्यान्यायतनानि च
नंतर तो तीर्थक्षेत्रे आणि दिव्य देवस्थानांना गेला.
अमुक्तेऽथ तया विप्रे परो व्याधिरजायत
ती तिला सोडली नाही म्हणून त्या ब्राह्मणाला एक मोठा आजार जडला.
पृथिवीं पर्यटन्सर्वां पुनरागात्पितुर्गृहम्
तो संपूर्ण पृथ्वीवर भटकून पुन्हा वडिलांच्या घरी परत आला.
पितर्गतस्तु तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च
वडिलांकडे गेल्यावर त्याने अनेक तीर्थस्थळे आणि पवित्र स्थानांना भेट दिली.
कृतेऽपि हि परे तात प्रायश्चित्ते तु मेऽनघ
हे वडील, मी सर्व प्रायश्चित्ते केली तरीही माझ्यावर काहीही दोष राहिला नाही.
कृतेन कर्मणा येन अल्पायासेन मे विभो
हे प्रभो, कोणते असे कर्म आहे की ज्यामुळे मला थोड्याशा प्रयत्नाने प्रायश्चित्त मिळेल?
कथ्यतां मा चिरं तात कुरु निःश्रेयसं मम शोकदुःखाभिभूतस्तु वाक्यं पुत्रमुवाच ह
मला लवकर सांगा, वडील, आणि माझे कल्याण करा. दुःख आणि शोकाने भरून तो मुलाला असे म्हणाला.
तीर्थानि च त्वया वत्स प्रायश्चित्तानि कुर्वता
बाळा, तू तीर्थस्थळी जाऊन प्रायश्चित्ते केलीस.
उपायमेकं वक्ष्यामि येन त्वं मोक्षमाप्स्यसि
मी तुला एक असा उपाय सांगतो ज्यामुळे तुला मुक्ती मिळेल.
शरीरेण विहीनोऽस्मि हेतुना सर्वकर्मणाम्
माझे शरीर नाही, म्हणून मी कोणतेही कर्म करू शकत नाही.
देवैरपि सुपूज्योयमुपलेपनमार्जनैः
देवतांनी सुद्धा या पूजनाला स्नान आणि अभिषेकाने मोठा मान दिला आहे.