ब्राह्मणो यस्तु राजेंद्र वृत्त्या कर्म करोति वै 1.210.
राजा, जो ब्राह्मण उपजीविकेसाठी कर्म करतो—
आधिपत्यं भक्षणं च नैवेद्यस्य परंतप
सत्ता आणि नैवेद्याचे सेवन, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या राजा—
नाधिकारस्तु विप्राणां भौमानां देवपूजने
पृथ्वीवरील ब्राह्मणांना देवपूजेत अधिकार नाही.
यस्तु पूजयते देवीं ब्राह्मणो द्रव्यलोभतः
जो ब्राह्मण धनाच्या लोभाने देवीची पूजा करतो—
देवालयेषु सर्वेषु अग्निकार्यं च सुव्रत
हे सुशील, सर्व देवळांमध्ये आणि अग्निकर्मांमध्ये—
देवालयेषु सर्वेषु वर्जयित्वा शिवालयम्
सर्व देवळांमध्ये, पण शिवमंदिर वगळून—
अधिकारः स्मृतो राजन्भोजकानां न संशयः
राजा, या सर्वांचा अधिकार पुजाऱ्यांनाच आहे, यात शंका नाही.
नैवेद्यं भुञ्जते यस्माद्भोजयंति च भास्करम्
कारण ते नैवेद्य घेतात आणि तो सूर्याला अर्पण करतात.
पूजयित्वा तु वै देवान्नैवेद्यं भक्ष्य च प्रभोः
देवतांची पूजा केल्यावर, नैवेद्य व अन्न प्रभूंसाठी असते.
ब्राह्मणश्चापि तं ब्रूया त्तीक्ष्णे सति महामते
महामती, आग्रह केला तर ब्राह्मणाने हे सांगावे.
इत्यामंत्र्य ततो गच्छेत्स्वगृहं कुरुनन्दन 1.210.
असं सांगून, मग आपल्या घरी जावं, कुरुनंदना.
कृत्वा च पावकं राजन्ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः
राजा, अग्नी प्रज्वलित करून मग ब्राह्मणांना जेवू घालावं.
अपूपान्गुडपूपांश्च पयो दधि तथा नृप
अपूप, गुळाचे अपूप, दूध आणि दही, हे राजा—
वर्ज्यानि भरतश्रेष्ठ शृणु त्वं गदतो मम
हे टाळावं, भरतश्रेष्ठा; मी सांगतोय, नीट ऐक.
सिस्रुकं च तथान्यच्च राजमाषांस्तथैव च
शिश्रुक, आणि इतर पदार्थ, तसेच राजमाश हेही—
दुर्गधं यच्च कटुकमत्यल्पं भास्करस्य तु
जे पचायला जड, तिखट किंवा अगदी थोडं आहे, ते सूर्याला अर्पण करू नये.
इत्थं भोज्य द्विजं राजन्प्राशयेदर्कसंपुटम्
राजा, असं करून, सूर्यपात्रात ठेवून द्विजांना जेवू घालावं.
गृहीत्वा केतनं यस्तु भजतेऽन्यत्र लोकतः
जो कोण ध्वज घेऊन लोकांमध्ये दुसरीकडे पूजा करतो—
निष्क्रम्य नगराद्राजन्गत्वा पूर्वोत्तरां दिशम्
राजा, तो नगराबाहेर जाऊन, पूर्वोत्तर दिशेला जावं—
जातं दृष्ट्वा महाबाहो पूजयित्वा खगोत्तम
मजबूत बाहू असलेल्या, तिथे सूर्य उगवलेला पाहून, श्रेष्ठ पक्ष्याची पूजा करावी—
शाखाया अग्रतः पात्रे सुसूक्ष्मे पल्लवाश्रिते 1.210.
झाडाच्या फांदीच्या टोकावर, नाजूक पात्रात, ताज्या पानांवर ठेवून—
स्नातः पूज्य विवस्वंतमर्कपुष्पैः खगोत्तम
स्नान करून, अर्क फुलांनी विवस्वानाची पूजा करावी, श्रेष्ठ पक्ष्या.
प्राश्य मंत्रेणार्कपुटं ततो भुंजीत वाग्यतः
मंत्र म्हणून सूर्यफुलाच्या पानाचा काढ घेतल्यावर, मौन पाळून तो खावा.
ॐ अर्कसंपुट भद्रं ते भद्रं तेऽर्कं सदास्तु वै
ॐ सूर्यफुलाच्या पानाचा काढा, तुझं कल्याण होवो; सूर्याचंही नेहमीच भलं होवो.
इमं मंत्रं जपन्राजन्स्मरन्नर्कं महामते
राजा, हा मंत्र म्हणत आणि सूर्यफुल आठवत, हे करावं, हे बुद्धिमानांनो.
प्राश्य भुंक्ते च यो राजन्स याति परमां गतिम्
राजा, जो हा मंत्र म्हणून खातो, तो श्रेष्ठ अवस्था प्राप्त करतो.
अनेन विधिना भक्त्या कर्तव्या सप्तमी सदा
ही सप्तमी नेहमी भक्तीभावाने आणि या पद्धतीने पाळावी.
यश्चेमां सप्तमीं कुर्याद्भास्करं प्रीणयन्नरः
जो पुरुष ही सप्तमी करून भास्कराचं समाधान करतो,
सुवर्णं रजतं ताम्रं हिरण्यं च तथा क्षयम्
त्याचं सोनं, चांदी, तांबं आणि धन कमी होत नाही.
कुष्ठरोगाच्च वै मुक्तो जयस्तोमो महीपतिः
त्याला कुष्ठरोगातून मुक्ती मिळते आणि राजा, तो अंधकारावर विजय मिळवतो.