गोमयादुत्थितः श्रीमान्बिल्ववृक्षोऽर्कवल्लभः
गायीच्या शेणातून शुभ बेलवृक्ष, जो सूर्याला प्रिय आहे, तो उगवतो.
पंकान्युत्पलपद्मानि पुनर्जातानि गोमयात्
गायीच्या शेणातून पुन्हा चिखल, कमळ आणि पाणकमळ निर्माण होतात.
गोमूत्राद्गुग्गुलुर्जातः सुगंधिः प्रियदर्शनः
गायीच्या मूत्रातून तयार होणारा गुग्गुळू सुगंधी आणि देखणा असतो.
यद्बीजं जगतः किंचित्तज्ज्ञेयं क्षीरसंभवम्
जगात ज्या ज्या बिया आहेत, त्या सगळ्या दुधातून उत्पन्न झालेल्या आहेत, असे समजावे.
घृतादमृतमुत्पन्नममराणामतिप्रियम्
तुप अमृतापासून तयार होते आणि अमरांना ते फार प्रिय असते.
तदंते चोष्णतोयेन कषायैश्च निरूपयेत्
शेवटी गरम पाणी आणि काढ्यांनी लावावे.
पूजयेद्बिल्वपत्रैश्च पद्मैर्नीलोत्पलैस्तथा
बिल्वाची पाने, कमळ आणि निळी शेवंती यांच्या पुष्पांनी पूजा करावी.
पायसं दधिभक्तं च वज्रं च मधुना सह
दुधात शिजवलेला भात, दहीभात आणि वज्र, हे मधासह द्यावे.
कृत्वा प्रदक्षिणं पश्चात्प्रणिपत्य क्षमापयेत् 1.187.
नंतर प्रदक्षिणा घालून, नमस्कार करून क्षमा मागावी.
इह लोके परे चैव सर्वान्कामान्स गच्छति
या जगात आणि पुढच्या जन्मात, तो सर्व इच्छा पूर्ण करतो.
स्वर्गं नयेत्सधीमांस्तु कुलानामेकविंशतिम्
तो एकवीस सुज्ञ कुलांना स्वर्गात नेतो.
अंशेन भोजका वीर देवकार्ये नियोजिताः
त्याच्या अंशाने भोग घेणारे वीर देवांच्या कार्यात लागतात.
भुक्त्वा भोगांस्तु विपुलान्भोजको भोगसंमितः
विपुल सुखे उपभोगून, भोग करणारा त्या सुखासमान होतो.
पुष्पं पत्रं फलं तोयं यद्गतं भास्करार्चने
भास्कराच्या पूजेत ज्या फुल, पान, फळ किंवा पाणी अर्पण केले जाते,
यः पिबेद्भोजने धेनोरदत्ता भानवे पयः
जो जेवताना, भानूला अर्पण न केलेले गायीचे दूध पितो,
एककालं पिबेत्क्षीरं धेनूनां भास्करस्य तु
भास्कराला अर्पण केलेल्या गायीचे दूध एकदाच प्यावे.
प्रत्यूषे यद्भवेत्क्षीरं धेनूनां भास्करस्य तु
पहाटे गायीचे जे दूध मिळते, ते भास्करासाठी असते.
यस्तु लोको भजेत्सर्व न देवाय निवेदयेत् तावद्वर्षसहस्राणि नरके पच्यते खग
जो जगातले सर्व काही उपभोगतो आणि देवाला अर्पण करत नाही, तो हजारो वर्षे नरकात खपत राहतो, हे पक्षीराज.
पूजितं पूज्यमानं वा यः कश्चिच्छृणुयाद्रविम् 1.187.
कोणीही पूजलेले, पूजा होत असलेले किंवा त्याचे माहात्म्य ऐकले, हे उत्तम पक्ष्या,
भास्करं पृजितं दृष्ट्वा सर्वपापैः प्रमुच्यते
भास्कराची पूजा होताना पाहिल्यावर सर्व पापांतून मुक्ती मिळते.
पूज्यमानं रविं भक्त्या यः पश्येन्मानवः खग
जो मनुष्य भक्तीने पूजा होत असलेल्या सूर्याचे दर्शन करतो, हे पक्षिराज, त्या व्यक्तीला—
श्रुत्वानुमोदते यस्तु पूज्यमानं दिवाकरम्
आणि जो सूर्याची पूजा होत असल्याचे ऐकून आनंदित होतो—
एकजन्मानुगं दानं भक्त्या यच्च निवेदितम् आभूतसंप्लव स्थायि प्रदानं जपजीविनाम्
आपल्या जन्मानंतर भक्तीने दिलेले दान, जप करणाऱ्यांसाठी, जगाचा अंत होईपर्यंत टिकून राहते.
अत्यल्पमपि यद्दत्तं वाचकाय खगाधिप
हे पक्षिराज, जप करणाऱ्याला अगदी थोडेसे जरी काही दिले—
न दानमल्पं बहुधा किंचिदस्ति विजानताम्
समजूतदार लोकांसाठी, कोणतेही दान कधीच लहान किंवा तुच्छ नसते.
पात्रे देशे च काले च विधिना श्रद्धया च यत्
योग्य पात्राला, योग्य ठिकाणी, योग्य वेळी, योग्य पद्धतीने आणि श्रद्धेने जे काही दिले जाते—
तिलार्धमपि यद्वीर दीयते श्रद्धया द्विज
हे वीर, अगदी अर्धा तीळसुद्धा श्रद्धेने द्विजाला दिला, तरी—
यत्स्नातं ज्ञानसलिलैः शीलभस्मप्रमार्जितम्
जे ज्ञानरूपी पाण्याने स्नान केलेले आणि चांगल्या वर्तनाच्या भस्माने शुद्ध केलेले असते—
जपो दमो यमः पुंसां त्राता संसाग्सागरात् 1.187.
जप, संयम आणि नियम या गोष्टी माणसाला संसाराच्या समुद्रातून तारतात.
ज्ञानप्लवेन चोपेतं शास्त्रं पापमहार्णवात्
ज्ञानरूपी नौकेने युक्त असे शास्त्र पापाच्या महासागरातून तारते.