ये समाना इति द्वाभ्यामेतज्ज्ञेयं सपिंडनम्
'हे समान आहेत' असे ज्या दोन प्रकरणांत सांगितले जाते, त्यात सपिंडन समजावे.
दर्शे वै क्रियते यत्तु तत्पार्वणमुदाहृतम् गोभ्यश्च क्रियते श्राद्धं तद्गोष्ठश्राद्धमुच्यते
अमावस्येला जे श्राद्ध केले जाते, त्याला पार्वण असे म्हणतात; आणि गायींसाठी जे श्राद्ध केले जाते, त्याला गोष्ठश्राद्ध म्हणतात.
बहूनां विदुषां संपत्सुखार्थं पितृतृप्तये शुद्यर्थमिति तत्प्रोक्तं वैनतेय मनीषिभिः
अनेक विद्वानांच्या समृद्धी-सुखासाठी आणि पितरांच्या तृप्तीसाठी, तसेच शुद्धीसाठी हे श्राद्ध करावे, असे विद्वानांनी सांगितले आहे, हे विनतेपुत्रा.
निषेककाले सोमे च सीमतोन्नयने तथा
गर्भधारणेच्या वेळी, सोमयज्ञात आणि सीमंतोन्नयन या वेळी,
क्रियते देवमुद्दिश्य सप्तम्यादिषु यत्नतः तद्यत्नार्थमिति प्रोक्तं प्रदिशेच्च न संशयः
सप्तमी वगैरे दिवशी देवांसाठी जे काही काळजीपूर्वक केले जाते, त्याला यत्नार्थ असे म्हणतात आणि ते योग्य दिशेला अर्पण करावे, यात शंका नाही.
शरीरोपचये श्राद्धमश्ववृद्ध्यर्थमेव च
शरीराची वाढ व्हावी आणि घोड्यांची संख्या वाढावी म्हणूनही श्राद्ध केले जाते.
सर्वेषामेव श्राद्धानां श्रेष्ठं सांवत्सरं मतम् 1.183.
सर्व श्राद्धांमध्ये वार्षिक श्राद्ध श्रेष्ठ मानले गेले आहे.
मृतेऽहनि पुनर्यस्तु न कुर्याच्छ्राद्धमादरात्
मरणाच्या दिवशी जो आदराने श्राद्ध करत नाही,
नाहं तस्य खगश्रेष्ठ पूजां गृह्णामि नो हरिः
हे पक्षीराज, मी आणि हरि त्याची पूजा स्वीकारत नाही.
तस्माद्यत्नेन कर्तव्यं वर्षेवर्षे मृतेऽहनि
म्हणून दरवर्षी मरणाच्या दिवशी श्राद्ध यत्नपूर्वक करावे.
भोजको यस्तु वै श्राद्धं न करोति खगाधिप
हे पक्षिराज, जो यजमान असूनही श्राद्ध करत नाही,
स याति नरकं घोरं तामिस्रं नाम नामतः
तो घोर तामिस्र नावाच्या नरकात जातो.
अनूरुरुवाच न जानाति दिनं यस्तु न मासं विबुधाधिप श्राद्धं करोतु वै ताभ्यां विधिवद्वत्सरात्मकम्
अनूरुरु म्हणाला: जो दिवस किंवा महिना माहित नाही, हे देवांचा अधिपती, त्याने योग्य पद्धतीने वर्षावर आधारित श्राद्ध करावे.
यथा कुर्यात्खगश्रेष्ठ शृणु कृत्स्नं समासतः
हे पक्षिराज, संक्षिप्तपणे सांगतो, श्राद्ध कसे करावे ते नीट ऐक.
तेन कार्यममायां च श्राद्धं सांवत्सरं खग
म्हणून, हे पक्ष्या, दरवर्षी श्राद्ध आणि इतर ठरवलेली विधी करावीत.
विशेषतो भोजनेन यो मां पूज्यते सदा 1.183.
विशेषतः, जो नेहमी मला अन्नाने पूजतो—
ममेष्टाः पितरो नित्यं गावो विप्राश्च सुव्रत
माझे आवडते पितर, गायी आणि ब्राह्मण हे नेहमीच प्रिय आहेत, हे सुशील.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे सौरधर्मे श्राद्धविधिकथनं नाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीभविष्य महापुराणातील ब्राह्म पर्वातील सप्तमी कल्पातील सौरधर्मातील श्राद्धविधी कथन नावाचा एकशे त्र्याऐंशीवा अध्याय संपला.
ब्राह्मणधर्मविधिवर्णनम् प्रख्याते प्रत्ययेनैव प्रश्नपूर्वं प्रतिग्रहः
ब्राह्मणाच्या कर्तव्यांचे वर्णन: योग्य चौकशी करून आणि खात्री पटल्यावरच दान स्वीकारावे.
वेद विक्रयनिर्दिष्टं स्त्रिया चावर्जितं धनम्
वेद विकून मिळवलेले किंवा स्त्रीने मिळवलेले धन स्वीकारू नये असे सांगितले आहे.
अनुयोगेन यो दद्याद्ब्राह्मणाय प्रतिग्रहम्
जो कोणी ब्राह्मणाला मागणी केल्यावर दान देतो, ते स्वीकार मानले जाते.
वेदाक्षराणि यावंति नियुज्यन्तेर्थकारणात्
वेदातील जितकी अक्षरे आहेत, ती अर्थासाठीच वापरावीत.
वैश्वदेवेन यो हीन आदित्यस्य च कर्मणः
जो कोणी वैश्वदेव किंवा आदित्य यांचे कर्म करीत नाही—
येषामध्ययनं नास्ति ये च केचिदनग्नयः
जे अभ्यास करत नाहीत किंवा ज्यांच्याकडे अग्नि नाही—
अकृत्वा वैश्वदेवं तु यो भुङ्क्ते सोऽबुधः खग
जो वैश्वदेव न करता अन्न खातो, हे पक्ष्या, तो अज्ञानी आहे.
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यो मूर्खः पंडित एव च
तो प्रिय असो वा अप्रिय, मूर्ख असो वा विद्वान—
नैकग्रामीणमतिथिं विप्रसांगतिकं तथा
आपल्या गावातील किंवा सोबत असलेल्या ब्राह्मणाला पाहुणा मानू नये.
अचिंत्यः स तु वै नाम्ना वैश्वदेव उपागतः 1.184.
पण जो वैश्वदेवासाठी खास नावाने येतो, त्याला दुर्लक्ष करू नये.
यावच्च प्राप्नुयादन्नं कृताशीः स्नातको द्विजः
जोपर्यंत स्नान केलेला आणि आशीर्वाद घेतलेला द्विज अन्न मिळवतो, तोपर्यंत तो खाऊ शकतो.
ग्रासमात्रा भवेद्भिक्षा चतुष्कालं चतुर्गुणम्
भिक्षेचे योग्य प्रमाण म्हणजे एक घास, आणि दिवसातून चार वेळा.