भवंति भावितात्मानः सुस्निग्धाः साधुसेविताः
ज्यांची मनं साधलेली असतात, जे सत्पुरुषांच्या संगतीत राहतात, ते माणसं नेहमी प्रेमळ आणि नम्र होतात.
चपलानि न कुर्वंति सर्वव्यासंगवर्जिताः
ते कुठलीही घाईघाईची किंवा अस्थिर वागणूक करत नाहीत, कारण त्यांचं मन सर्व विक्षेपांपासून मोकळं असतं.
इत्याचारसमायुक्ता भवंति भुवि मानवाः
अशा आचारधर्माने युक्त असलेली माणसं या पृथ्वीवर वावरतात.
पूजनीयो रविर्नित्यं गुणेष्वेतेषु वर्तते पतन्तं त्रायते यस्मादतीव नरकार्णवात् ।। 1.174.
सूर्य नेहमी पूजनीय आहे, कारण तो या सद्गुणांमध्ये वास करतो आणि नरकाच्या मोठ्या समुद्रात बुडणाऱ्याला वाचवतो.
तस्य पात्रातिपात्रस्य माहात्म्यं दानमण्वपि
पात्र असो वा अपात्र, दानाचं पुण्य त्यालाच मिळतं.
द्रव्येणापि हि यः कुर्यान्नरः कर्म तदालये
जो कोणी त्या पवित्र स्थळी, अगदी वस्तूंच्या सहाय्यानेही, काही कर्म करतो,
सर्वद्विजकदंबेषु कश्चिज्ज्ञानमवाप्नुयात्
सर्व ब्राह्मण आणि इतरांमध्ये, कुणाला तरी ज्ञान प्राप्त होतं.
तावद्भ्रमंति संसारे दुःखशोकपरिप्लुताः
तोपर्यंत, लोक संसारात भटकत राहतात आणि दुःख व शोक याने भरून जातात.
सूर्यस्यालेपनं पुण्यं द्विगुणं चन्दनस्य तु
सूर्याला उटणं लावणं पुण्याचं आहे, आणि चंदन वापरल्यास ते पुण्य दुप्पट होतं.
कृष्णागुरौ विशेषेण द्विगुणं फलमिष्यते
विशेषतः कृष्णागुरूने केल्यास त्याचं फळ दुप्पट मानलं जातं.
सूर्ययज्ञोपकरणं कृत्वाल्पं यदि वा बहु
सूर्ययज्ञासाठी थोडी किंवा जास्त अर्पणं तयार केली, तरीही
यदपीष्टमनिष्टं च न्यायेनोभयमागतम्
जे काही मनासारखं किंवा नकोसं असतं, ते दोन्ही योग्य मार्गाने मिळतं.
कर्मशाठ्येन यः कुर्याद्दुःखेनापि तदर्चनम्
जो कोणी कपटाने किंवा कष्टानेही सूर्याची पूजा करतो,
सर्वमन्यत्परित्यज्य सूर्ये चैकमना सदा 1.174.
इतर सर्व गोष्टी सोडून, नेहमी मन एकटं सूर्यावरच ठेवावं.
त्वरितं जीवितं याति त्वरितं यौवनं तथा
जीवन पटकन संपतं, आणि तारुण्यही तसंच लवकर निघून जातं.
यावन्नाभ्येति मरणं यावन्नाक्रमते जरा !
मृत्यू येईपर्यंत, किंवा म्हातारपण येईपर्यंत,
न सूर्यार्चनतुल्योपि न धर्मोन्यो जगत्त्रये
तीनही जगात सूर्यपूजेइतकं दुसरं कोणतंही कर्म नाही, आणि त्याहून मोठं धर्मही नाही.
ये भक्त्या देवदेवेशं सूर्यं शांतमजं प्रभुम्
जे भक्तीने देवांचा देव, शांत, जन्मरहित आणि सर्वश्रेष्ठ सूर्याची पूजा करतात,
गोपतिं पूजयित्वा तु प्रहृष्टेनांतरात्मना
गोपतीची भक्ती करून, अंतःकरणात आनंदाने मी त्याची पूजा केली.
देवमार्गप्रणेतारं प्रणतोऽस्मि रविं सदा
देवतांच्या मार्गदर्शक असलेल्या रविला मी नेहमी वंदन करतो.
शाश्वतं शोभनं शुद्धं चित्रभानुं दिवस्पतिम्
शाश्वत, तेजस्वी, निर्मळ, प्रकाशमान आणि दिवसाचा स्वामी असलेल्या त्याला मी वंदन करतो.
सर्वदुःखहरं देवं सर्वदुःखहरं रविम्
सर्व दुःख दूर करणाऱ्या देवतेला, सर्व दुःख दूर करणाऱ्या रविला मी वंदन करतो.
वरेण्यं वरदं नित्यं प्रणतोऽस्मि विभावसुम्
सर्वांना प्रिय, वर देणारा आणि नेहमीच वंदनीय असलेल्या विभावसुला मी वंदन करतो.
देवेश्वरं देवरतं प्रणतोऽस्मि विभावसुम् स हि कीर्तिं परां प्राप्य पुनः सूर्यपुरं व्रजेत् ।। 1.174.
देवतांचा स्वामी आणि देवांना प्रिय असलेल्या विभावसुला मी वंदन करतो. कारण तो अत्युच्च कीर्ती मिळवून पुन्हा सूर्यपुरात जातो.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे गरुडारुणसंवादे सूर्यस्तुतिर्नाम चतुःसप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः
या प्रकारे श्रीभविष्य महापुराणातील ब्राह्म पर्वातील सप्तमी कल्पातील गरुड आणि अरुण यांच्या संवादात 'सूर्यस्तुती' नावाचा एकशेचौऱ्याऐंशीवा अध्याय समाप्त झाला.
सूर्याग्निकर्मवर्णनम् ग्रहोपघातैर्विविधैरर्दिता ये च मानवाः
सूर्य आणि अग्निकर्माचे वर्णन: ज्यांना विविध ग्रहांच्या त्रासांनी पीडित व्हावे लागते,
अरिभिः पीडिता ये च विनायकहताश्च ये
ज्यांना शत्रू त्रास देतात किंवा विनायकामुळे बाधा आली आहे,
आदित्याराधनं मुक्त्वा नान्यच्छ्रेयस्करं परम्
आदित्याची पूजा सोडून दुसरे कोणतेही श्रेष्ठ किंवा कल्याणकारक साधन नाही.
तस्मादाराधयेन्नित्यं सर्वरोगविनाशनम्
म्हणून सर्व रोगांचा नाश करणाऱ्या त्याची नेहमी भक्तीभावाने पूजा करावी.
शापेन ब्रह्मवादिन्याः पश्यांगं द्विजसत्तम
द्विजश्रेष्ठा, ब्राह्मण स्त्रीच्या शापामुळे माझी ही अवस्था पहा.