सा त्वं भगवती साक्षात्त्वया सर्वमिदं ततम्
हे भगवती, तू प्रत्यक्ष येथे आहेस आणि तुझ्यामुळे हे सर्व व्यापलेले आहे.
महालक्ष्म्या त्वया सार्द्धं बुभुजे निर्मलं सुखम्
महालक्ष्मीबरोबर तू निर्मळ आनंद उपभोगला आहेस.
पालयंश्च महालक्ष्म्या त्वया सार्द्धं सनातनि
महालक्ष्मीबरोबर तू, सनातनी, या जगाचे रक्षण करतेस.
महाकाल्या त्वया सार्द्धं भस्म कृत्वा विराजते 3.2.6.१
महाकाळीसोबत सर्व काही भस्म करून तू तेजस्वी दिसतेस.
त्वल्लीलया च ते जाता जगन्मातर्नमोस्तु ते
तुझ्या लीलांनी, हे जगज्जननी, हे सर्व निर्माण झाले; तुला नमस्कार.
महाबलो महावीर्यस्तनयस्ते भविष्यति
तुझा मुलगा फार बलवान आणि पराक्रमी होईल.
इति श्रुत्वा स नृपतिः स्वगेहं प्राप्य निर्भयः
हे ऐकून, राजा निर्धास्तपणे आपल्या घरी परतला.
ततः प्रभृति राजेन्द्र मूर्तौ जाता स्वयं किल
त्या वेळेपासून, हे राजेंद्र, ती स्वतः मूर्तीमध्ये प्रकट झाली.
काशीदासेन सहितो ग्रामं धर्मपुरं गतः
काशीदासासोबत तो धर्मपूर नावाच्या गावात गेला.
पित्रान्वितां राजमार्गे गच्छंती श्रमपीडिताम्
त्याने तिला तिच्या वडिलांसोबत राजमार्गावर थकलेली आणि त्रासलेली जाताना पाहिले.
कामांधश्चंडिकां प्राह जगन्मातः सनातनि
वासनेने आंधळा होऊन त्याने चंडिकेला, सनातनी जगज्जननीला, बोलले.
जातियोग्या ममैवास्ति रजकस्य सुता शुभा
माझ्यासाठी योग्य अशी एक मुलगी आहे, ती म्हणजे धोब्याची शुभ कन्या.
मोहयित्वा च पितरं तस्याः पाणिग्रहः कृतः
तिच्या वडिलांना मोहात पाडून त्याने तिच्याशी विवाह केला.
भुक्त्वा स विविधं भोगं तया सार्द्धं सुखप्रदम् 3.2.6.
त्याने तिच्यासोबत वेगवेगळे सुखद अनुभव उपभोगले.
काशिदासस्तु तच्छ्रुत्वा स्नेहेन त्वरितोऽगमत्
हे ऐकून, काशीदास प्रेमाने आणि घाईने गेला.
अर्पयित्वा शिरो देव्यै देवीरूपत्वमागता
देवीला आपले डोके अर्पण करून तो देवीचे रूप मिळवला.
वरं वरयतामद्य यो यः कामो ह्यभीप्सितः
आज जो कोणी इच्छा करतो, तो हव्या असलेल्या वराची मागणी कर.
कामांगी सा तु तां प्राह स्वपतिं मां समर्पय
कामेच्छेने भरलेल्या त्या स्त्रीने तिला सांगितले, 'माझे पतीला मला समर्पित कर.'
मित्रांगं सुन्दरं मह्यं देहि मातर्नमोनमः यथाकामं दत्तवती वरं दारसुरूपिणी
आई, तुला नमस्कार. मला सुंदर आणि मनाला आनंद देणारा सोबती दे, जसा तू पूर्वी माझ्या इच्छेनुसार मला देखणी पत्नी दिलीस.
किं कृतं च तया देव्या तेषामर्थे वदस्व मे
त्या देवीने त्यांच्या भल्यासाठी काय केलं, ते मला सांग.
कपालमुत्तमं देहे तया च्छिन्नं द्वयोस्तदा
त्या वेळी तिने त्या दोघांचं उत्तम कपाळ वेगळं केलं.
इति श्रीभविष्ये महापुराणे प्रतिसर्गपर्वणि चतुर्युगखण्डापरपर्याये कलियुगीयेतिहाससमुच्चये षष्ठोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील प्रतिसर्ग पर्वाच्या चतु:युगखंडातील कलियुगाच्या इतिहासातील सहावा अध्याय इथे संपतो.
सूत उवाच तस्मिन्काले स वैतालो भृगुवर्यः प्रसन्नधीः
सूतम्हणाले: त्या वेळी वैताल नावाचा भृगुवंशीय श्रेष्ठ ऋषी शांतचित्ताने तिथे उपस्थित होता.
चंपापुरी च विख्याता चम्पकेशो महीपतिः
चंपापुरी नावाचं एक प्रसिद्ध नगर होतं, तिथे चंपकेश नावाचा राजा राज्य करत होता.
त्रिलोकसुंदरी नाम कन्या तस्यामजायत
त्याला त्रिलोकसुंदरी नावाची कन्या झाली.
मृगाक्षी कोकिलरवा कोमलांगी महोत्तमा
ती हरिणासारख्या डोळ्यांची, कोकिळेसारख्या मधुर आवाजाची, नाजूक अंगाची आणि अत्यंत उत्तम होती.
तस्याः स्वयंवरो जातो नृपा बहुविधास्तदा
तिचा स्वयंवर झाला आणि तिथे अनेक राजे जमले.
इन्द्रो यमः कुबेरश्च वरुणो विबुधोत्तमः
इंद्र, यम, कुबेर आणि वरुण हे देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेले तिथे आले होते.
चंपकेशमिदं प्राह शृणु राजन्वचो मम इन्द्रदत्तं च मां विद्धि स्वसुतां मे समर्पय
त्यांनी चंपकेशाला सांगितलं: 'राजा, माझं बोलणं ऐक. मी इंद्राचा वर आहे, म्हणून तुझी कन्या मला दे.'
द्वितीयस्तु तदा प्राह धर्मदत्तं मनोरमम्
दुसऱ्याने मग सांगितलं: 'तुझी सुंदर कन्या धर्मदत्ताला दे.'