मल्लिकोत्पलपद्मैश्च जातीपुन्नागचंपकैः
मोगरा, नील कमळ, लाल कमळ, जाती, पर्णग, चंपक या फुलांनी,
करवीरार्ककह्लारशमीतगरकेशरैः
करवीर, अर्क, काहळ, शमी, तगर आणि केशर या फुलांनी,
पुष्पैरेतैर्यथालाभं यो नरः पूजयेद्रविम्
जो मनुष्य या फुलांनी, जशी मिळतील तशी, सूर्याची पूजा करतो,
सूर्यकोटिप्रतीकाशैर्विमानैः सर्वकामिभिः
तो सूर्याच्या कोटीप्रमाणे तेजस्वी, सर्व इच्छा पूर्ण करणाऱ्या दिव्य विमानांना प्राप्त होतो.
तंत्रीमधुरवाद्यैश्च स्वच्छंदगमनैर्नृप 1.163.
तंतुवाद्यांच्या गोड संगीतासह आणि स्वेच्छेने फिरण्याचा आनंद, हे राजन,
दोधूयमानश्चमरैः स्तूयमानः सुरासुरैः
चामरांनी ढवळला जातो, देव आणि असुर त्याची स्तुती करतात,
यैस्तैश्च वापिकुसुमैर्जलजैः स्थलजैर्नृप
हे राजन, त्या जलातील किंवा स्थलातील फुलांनीसुद्धा,
सूर्यस्योपरि यः कुर्याच्छोभनं पुष्पमंडलम्
जो सूर्याच्या वर सुंदर फुलांचा मंडळ करतो,
अत्याश्चर्यमहायानैर्दिव्यपुष्पोपशोभितः
तो अद्भुत आणि दिव्य फुलांनी व विलक्षण विमानांनी शोभलेला असतो,
अनेकरागविन्यस्तैः सुगन्धैः कुसुमैर्गृहम्
अनेक रंगांच्या सुगंधी फुलांनी सजवलेल्या घरात,
स पुष्पकविमानेन पुष्पमालाकुलेन तु
तो पुष्पमालांनी आणि फुलांनी भरलेल्या दिव्य विमानात बसतो,
अक्षयं मोदते कालमतिरस्कृतशासनः
तो काळ आणि आज्ञा यांना मागे टाकून, अखंड आनंद उपभोगतो.
सूर्यषष्ठीव्रतवर्णनम् शतानीक उवाच पुनस्त्वं देवदेवस्य भास्करस्य महौजसः
सूर्य षष्ठी व्रताचे वर्णन
सुमंतुरुवाच शृणु त्वं हि महाराज सर्वदं लोकपूजितम्
सुमंतु म्हणाले: हे महराज, जगात नेहमी पूजले जाणारे ऐकावे.
सुखासीनं सुरज्येष्ठं मनोवत्यां चतुर्मुखम्
मनाच्या नगरीत, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेला, चार मुखांचा ब्रह्मा आरामात बसलेला होता.
य एष भगवान्देवः सहस्रकिरणो रविः
तोच हा भगवंत, सहस्त्र किरणांनी उजळणारा सूर्य आहे.
तस्माच्छृणुतमेकाग्रौ गदतो निखिलं मम
म्हणून, माझे सर्व बोलणे लक्षपूर्वक ऐका.
स्वयमुत्पाद्य पुष्णाणि यः सूर्यं पूजयेत्स्वयम्
जो स्वतः नैवेद्य तयार करून, स्वतः सूर्याची पूजा करतो—
यस्त्वारामं रवेः कुर्यादाम्रबिल्वादिशोभितम्
जो रवीसाठी आंबा, बेल आणि इतर झाडांनी शोभलेले बाग तयार करतो—
पुन्नागनागबकुलैरशोकतिलचंपकैः
पुन्नाग, नाग, बकुळ, अशोक, तीळ आणि चंपक यांच्या झाडांनी—
यावद्धि पत्रं कुसुमं बीजं सूतफलानि च
जोपर्यंत त्या बागेत पाने, फुले, बिया आणि फळे असतात—
सघृतं गुग्गुलं दद्याद्राजन्वा कंदुरुं तथा 1.164.
त्याने तूप, गुग्गुळ आणि कुंदुरू हे देखील अर्पण करावे, हे राजा.
कृष्णागुरुं च कर्पूरधूपं दद्याद्दिवाकरे
त्याने कृष्णागुरू आणि कर्पूराचा धूप सूर्याला अर्पण करावा.
कल्पकोटिसहस्राणि कल्पकोटिशतानि च
असं केल्याने कोटी-कोटी कल्पे आणि शेकडो कोटी कल्पे—
गुग्गुलुं घृतसंयु्क्तं यक्षो गृह्णाति शब्दकृत्
तूप मिसळलेला गुग्गुळ, जो आवाज करतो, तो यक्ष स्वीकारतो.
कृष्णांशौ कृष्ण सप्तम्यां यः साज्यं गुग्गुलुं दहेत्
जो कृष्ण पक्षातील सप्तमीला तुपासह गुग्गुळ जाळतो—
देवदारुं नमेरुं च श्रीवासं कुंदुरुं तथा
त्याने देवदारू, नामेरू, श्रीवास आणि कुंदुरूही अर्पण करावे.
एवं सौगधिकं रूपं षट्सहस्रगुणोत्तरम्
अशा प्रकारे, सुगंधित रूप सहा हजार पट अधिक प्रभावी होते.
अनंतफलदं देवं सदा कुंदुरुकामुकम्
कुंदुरूला नेहमी आवडणारा हा देव, अनंत फळ देणारा आहे.
दग्ध्वार्धमविमिश्रस्य सूर्यतुल्यः प्रजायते
मिश्रण न करता अर्धा धूप जाळल्यास, तो सूर्याप्रमाणे तेजस्वी होतो.