न तत्पश्यावहे रूपं यत्तत्परममद्भुतम्
ते अद्भुत आणि श्रेष्ठ रूप आम्हाला दिसत नाही.
तस्मादाराधयामो हि एकीभूय विभावसुम्
म्हणून आपण सर्वांनी एकत्र येऊन तेजस्वी सूर्याची पूजा करूया.
श्रुत्वा तु वचनं वीर कंजजाच्युतयोर्हरः
कमळातून जन्मलेला आणि अच्युत यांच्या वीर शब्द ऐकून हराने,
अथ ते राजशार्दूल विविगोगतयो नृप
मग ते वाघासारखे पराक्रमी राजे, हे नृप, ठाम मनाने पुढे गेले.
तमासाद्य नगं पुण्यं शृंगैस्त्रिभिरलंकृतम्
ते तीन शिखरांनी सुशोभित अशा पवित्र पर्वतावर पोहोचले.
आराधनाय विधिवद्यत्नं चक्रुर्विभावसोः
त्यांनी विधिपूर्वक आणि मन लावून तेजस्वी सूर्याची पूजा केली.
दिव्यवर्षसहस्रांते तपंतः संस्थिता नगे
दिव्य हजारो वर्षांच्या शेवटी, ते पर्वतावर तप करत राहिले.
स्थाणुवत्संस्थितो भूमावूर्ध्वबाहुस्त्रिलोचनः
तीन डोळे असलेला, हात वर करून, स्थिरपणे पृथ्वीवर उभा राहिला.
एवं वर्षसहस्रांते तपश्चक्रुः सुदारुणम् 1.160.
अशा प्रकारे, हजारो वर्षांच्या शेवटी, त्यांनी कठोर तपस्या केली.
अथ ब्रह्मेशविष्णूनां कुर्वतां तप उत्तमम्
मग ब्रह्मा, ईश आणि विष्णू हे तिघेही उत्तम तप करत होते.
ब्रह्मञ्छंभो हरे ब्रूत मत्तः किमभिवांछथ
ब्रह्मा, शंभू आणि हरि, सांगा — तुम्हाला माझ्याकडून काय हवे आहे?
प्रणम्य शिरसा केशा इदं वचमब्रुवन्
केशव आणि इतरांनी डोके वाकवून ही वाणी बोलली.
कृतकृत्या वयं सर्वे प्रसादात्तव गोपते
गोपाळ, तुझ्या कृपेने आम्ही सर्वजण कृतार्थ झालो आहोत.
उत्पत्तिस्थितिनाशानां वयं सर्वे दिवाकर
सूर्यदेवा, आम्ही सर्वजण सृष्टी, स्थिती आणि संहार करणारे आहोत.
किं त्वेकं देवदेवेश वरमिच्छामहे विभो
हे देवाधिदेव, आम्ही तुझ्याकडून एकच वर मागतो, हे महाबळवान प्रभो.
तस्मादस्माज्जगन्नाथ रूपं दर्शय तेऽच्युतम्
म्हणून, हे जगन्नाथ, आम्हाला तुझे अच्युत रूप दाखव.
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्रह्मविष्ण्वीशभाषितम्
ब्रह्मा, विष्णु आणि ईश्वर यांनी सांगितलेले त्यांचे शब्द ऐकून,
अनेकवक्त्रशिरसमनेकाद्भुतदर्शनम्
त्यांनी अनेक तोंडे आणि मस्तके असलेले, असंख्य अद्भुत दृश्ये दाखवणारे रूप प्रकट केले.
भूः पादौ द्यौः शिरश्चापि तत्राग्नी लोचने मते 1.160.
त्याचे पाय म्हणजे पृथ्वी, डोके म्हणजे आकाश, आणि डोळे म्हणजे अग्नी होते, हे ज्ञानी.
विश्वे देवाः स्मृतास्तस्य जंघासंघाः सुरोत्तमाः
सर्व देव म्हणजे त्याच्या मांड्यांमध्ये असलेले श्रेष्ठ देव समजले गेले.
दृष्टिधृष्ट्यश्च विपुलाः केशा वीरांशवः स्मृताः
त्याची विशाल दृष्टी आणि स्थिर नजर, त्याचे केस म्हणजे वीरांचे तेज समजले गेले.
बाहवो विदिशस्तस्य दिशः श्रोत्रे नराधिप
त्याचे हात म्हणजे दिशा, आणि कान म्हणजे दिशा-कोपरे, हे राजन.
प्रसादश्च क्षमा चैव मनो धर्मस्तथैव च
त्याच्यात कृपा, सहनशीलता, मन आणि धर्म असे सर्व गुण होते.
ग्रीवादितिर्महादेवी तालू रुद्रश्च वीर्यवान्
त्याची मान म्हणजे महादेवी, आणि तालु म्हणजे बलवान रुद्र.
मुखं वैश्वानरश्चास्य वृषणौ च भगस्तदा
त्याचे तोंड वैश्वानर, आणि त्याची वृषणे म्हणजे भग होते.
पृष्ठेऽस्य वसवो देवा मरुतः सर्वसंधिषु
त्याच्या पाठीवर वसु देव होते, आणि सर्व सांध्यांमध्ये मरुतगण होते.
प्राणो रुद्रो महादेवः कुक्षौ चास्य महार्णवाः
त्याचा श्वास म्हणजे रुद्र महादेव, आणि त्याचे पोट म्हणजे मोठे समुद्र.
लक्ष्मीर्मेधा धृतिः कांतिः सर्वा विद्याश्च वै कटौ
त्याच्या कंबरेत लक्ष्मी, बुद्धी, धैर्य, कांती आणि सर्व विद्या होत्या.
सर्वज्योतींषि जानीहि तपश्चक्रश्च देव राट् 1.160.
हे देवांचा राजा, सर्व तेज आणि तपाचा चक्र त्याच्यामध्ये आहे, हे जाण.
स्तनौ कुक्षौ च वेदाश्च तेष्टौ चास्य मखाः स्मृताः
त्याचे स्तन आणि पोट म्हणजे वेद, आणि त्याचे सहा अवयव म्हणजे यज्ञ समजले गेले.