दमनश्चेश्वरश्चैव कपाली च विशांपते
दमन, ईश्वर आणि कपाली, हे राजाधिराज.
अश्विनौ वसवश्चाष्टौ गरुडश्च महाबलः
दोन अश्विनी, आठ वसु आणि बलवान गरुड.
नागराजो महाराज वासुकिः प्रांजलिः स्थितः
नागांचा राजा वासुकी, हात जोडून उभा राहिला, हे महराजा.
तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च गरुडश्च महाबलः 1.159.
तार्क्ष्य, अरिष्टनेमि आणि बलवान गरुड.
पितामहश्च भगवान्स्वयमागम्य लोककृत्
स्वतः लोकांचे सर्जन करणारे, पूज्य पितामह तेथे आले.
यस्मात्प्रेक्षयते सर्वं प्रभविष्णुः सनातनः
कारण सनातन, सर्वशक्तिमान विष्णू सर्व काही पाहतो.
देवदानवयक्षाणां गंधर्वोरगरक्षसाम्
देव, दानव, यक्ष, गंधर्व, नाग आणि राक्षस यांच्यामध्ये.
एवमुक्त्वा तु भगवान्सार्धं देवर्षिभिः प्रभुः
असं म्हणून, भगवंत प्रभू देवर्षींसह तेथे उपस्थित राहिले.
या गतिर्यज्ञशीलानां या गतिः पुण्यकर्मणाम्
यज्ञाला समर्पित असणाऱ्यांना जी प्राप्ती होते, पुण्यकर्म करणाऱ्यांना जी प्राप्ती होते,
यस्याष्टगुणमैश्वर्यं समभूद्देवसत्तमम्.
ज्याच्याकडे आठ प्रकारचे ऐश्वर्य होते, ते दैवतांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यात प्रकट झाले होते,
वालखिल्यादयो ये च सर्वाश्रमनिवासिनः
वालखिल्य आणि इतर सर्व, तसेच सर्व आश्रमांमध्ये राहणारे,
यो यज्ञ इति विप्रेंद्रैरर्च्यते सुखमीप्सुभिः
जो यज्ञ म्हणून ओळखला जातो, ब्राह्मणांमध्ये श्रेष्ठ असणाऱ्यांनो, सुखाची इच्छा करणारे त्याची पूजा करतात,
यं वेदविदो गायंति वेत्तारं यज्ञदायि नम् 1.159.
ज्याचे वेदज्ञ लोक गाणे करतात, जो यज्ञ देणारा आणि सर्व जाणणारा आहे, त्याला मी नमस्कार करतो,
मुदं लेभे सहादित्या सुखं च परमं विभो
त्याने आदित्यांसह आनंद मिळवला आणि परम सुखही प्राप्त केले, हे महाबळवान्,
मधुपिंगलो महाबाहुः कंबुग्रीवो हसन्निव
मधुपिंगळ, मोठ्या भुजा असणारा, शंखासारखी मान असणारा, हसल्यासारखा दिसणारा,
स उवाच महातेजाः कश्यपं चर्षिसत्त मम्
तो तेजस्वी पुरुष, महातेजस्वी, कश्यप ऋषींना म्हणाला,
दत्त्वा वरं पुरा विप्र विरंचस्य महात्मनः
पूर्वी त्या महात्मा विरंच्याला वर दिला होता, हे ब्राह्मण,
एवमाराध्य देवेशं ब्रह्मा सृष्टिमवाप्तवान्
अशा प्रकारे देवांच्या अधिपतीची पूजा करून ब्रह्मदेवाने सृष्टी मिळवली,
इति श्रीभविष्ये महापुराणे ब्राह्मे पर्वणि सप्तमीकल्पे उभयसप्तमीमहात्म्ये सूर्यावतारवर्णनं नामैकोनषष्ट्युत्तरशतमोऽध्यायः
श्रीभविष्य महापुराणातील ब्राह्म पर्वात, सप्तमी कल्पात, दोन्ही सप्तमींच्या महात्म्यावरील 'सूर्यावताराचे वर्णन' नावाचा एकशेपन्नासावा अध्याय येथे संपला.
सूर्यावतारवर्णनम् ब्रह्मादयोऽपि यं नित्यं पूजयंति विधानतः
ब्रह्मा आणि इतरही त्याची नेहमी विधिपूर्वक पूजा करतात,
ब्रह्मा विष्णुः सुरा ब्रह्मंस्तमाराध्य दिवाकरम्
ब्रह्मा, विष्णू आणि देवांनी ब्रह्म, म्हणजेच दिवाकराची पूजा केली,
कविष्णू कुरुशार्दूल जग्मतुस्तौ हिमाचलम्
कवी आणि विष्णू, कुरुवंशातील वाघा, हिमालयाकडे गेले,
गोपतेरंतिकं वीर प्रहृष्टौ विभुदर्शने
गोपतेराच्या आसपास, हे वीर, देवांचे दर्शन पाहून आनंदित झाले,
ददृशतुर्महात्मानं चंद्रार्धकृतशेखरम्
त्यांनी त्या महात्म्याचे दर्शन घेतले, ज्याच्या शिरावर अर्ध्या चंद्राचा मुकुट होता,
आर्च्योचतुर्महात्मानं कविष्णू तं त्रिलोचनम्
कवी आणि विष्णू यांनी त्या महात्मा, त्रिनेत्रीची पूजा केली,
श्रुत्वोवाच तयोर्वाक्यं कंजजस्याच्युतस्य च
त्यांनी दोघांचे, कमलज आणि अच्युताचे शब्द ऐकून उत्तर दिले,
उवाच मधुरं वाक्यं शिक्षाक्षरसमन्वितम्
त्याने अतिशय गोड आणि उपदेशाने भरलेली वाणी बोलली.
किमाराध्य रविं प्राप्तौ सर्वदेववरं विभुम्
रवीची भक्ती करून आम्ही सर्व देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या त्या प्रभूला कसा प्राप्त झालो?
दृष्टवंतौ परं किंचिद्रूपं देवस्य शंकरम् 1.160.१
आम्ही शंकराच्या एका अत्युच्च रूपाचे दर्शन घेतले आहे.
निशम्य वचनं वीर शंकरस्य महात्मनः
महान आणि पराक्रमी शंकराचे शब्द ऐकून,