दृष्ट्वैवं पूजयन्तं च भास्करस्त्रिपुरांतकम्
अशा प्रकारे पूजा करताना पाहून भास्कराने त्रिपुरांतकाला पाहिले.
भीम तुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं मत्तो वृणुष्व वै
भीम, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, बाळा, माझ्याकडून वर माग.
श्रुत्वैवं वचनं भानोर्महादेवो महीपते उवाच प्रणतो भूत्वा अष्टांगैर्भूतलं गतः
राजन, भानूचे हे शब्द ऐकून महादेवाने अष्टांग नमस्कार करून पृथ्वीला वंदन केले आणि नम्रतेने बोलला.
नमोनमस्ते देवेश प्रभाकर दिवाकर
देवेश, प्रभाकर, दिवाकर, तुला माझे पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
तवांगसंभवो देव पुत्रोहं वल्लभस्तव 1.155.
देवा, मी तुझ्या अंगातून जन्मलेला तुझा पुत्र आणि प्रिय आहे.
ललाटात्त्वं समुत्पन्नः पुत्रः पुत्रवतां वर
तू कपाळातून उत्पन्न झालास, पुत्रांमध्ये श्रेष्ठ आहेस.
वरं वरय भद्रं ते मनना त्वं यमिच्छसि
तू वर माग, तुझे कल्याण होवो; जे तुझे मनात आहे ते निवड.
प्रयच्छ मे वरं भानो देहि भक्तिं ममाचलाम्
भानू, मला वर दे, मला अचल भक्ती दे.
देवदानवगंधर्वयक्षरक्षोगणांस्तथा
देव, दानव, गंधर्व, यक्ष आणि राक्षस यांच्या समूहांनाही.
तथा प्रयच्छ मे देव स्थानं च परमं विभो
देवा, मला सर्वोच्च स्थानही दे, हे महाबळा.
हरिष्यसि जगच्चापि युगान्ते त्रिपुरान्तक
त्रिपुरांतका, युगाच्या शेवटी तू जगाचा संहार करशील.
यदेतत्पूजितं नित्यं मद्रूपं व्योम चोत्त मम् ईशाने च तथा भागे व्योम्नो वासो भविष्यति
माझे जे रूप नेहमी पूजले जाते आणि वरील आकाश, ईशान्य दिशेत, तिथेच आकाशात निवास असेल.
कृतकृत्योऽस्मि देवेश यन्मे देवो वरप्रदः
देवेश, देवाने मला वर दिला म्हणून मी कृतार्थ झालो आहे.
त्रैसुरोपाख्यानवर्णनम् शालग्रामं जगामाशु वरं दातुं हरेर्नृप
त्रिसुरांची कथा सांगितली आहे; राजन, तो हरिला वर देण्यासाठी लवकरच शाळग्रामाकडे गेला.
ददर्श स हरिं तत्र तपन्तं परमं तपः
तेथे त्याने हरिला अत्युच्च तप करताना पाहिले.
पूजयन्तं महद्व्योम चक्राकारमनौपमम्
तो अद्वितीय, चक्रासारख्या महान आकाशाची पूजा करत होता.
एवं संपूज्य तद्व्योम भक्त्या श्रद्धासमन्वितः
त्याने भक्ती आणि श्रद्धेने त्या आकाशाची मनोभावे पूजा केली.
विष्णुं तं प्रणतं दृष्ट्वा तुष्टो देवो विभावसुः
विष्णूने वंदन करताना पाहून विभावसु देव आनंदी झाला.
तद्वाक्यं केशवः श्रुत्वा शिरसा च महीं गतः
ती वचने ऐकून केशवाने डोकं झुकवून पृथ्वीला स्पर्श केला.
जगत्पते नमस्तेऽस्तु ग्रहाणां पतये नमः
जगाच्या अधिपती, तुला नमस्कार; ग्रहांच्या स्वामीस वंदन.
आदित्यार्क रवे भानो भग पूर्ण दिवाकर
आदित्य, अर्क, रवि, भानु, भग, पूर्ण, दिवाकर—
प्रसीद मे जगन्नाथ हंसानघ दिवस्पते
माझ्यावर कृपा कर, जगनाथा, पवित्र हंस, दिवसाचे स्वामी.
पुत्रोऽहं तव देवेश द्वितीयो ब्राह्मणोऽनघ 1.156.
देवाधिदेव, मी तुझा पुत्र आहे; दुसरा निष्पाप ब्राह्मण आहे.
विष्णोर्वचनमाकर्ण्य हर्षं प्राप्य दिवाकरः
विष्णूची वचने ऐकून दिवाकर आनंदित झाला.
साधु कृष्ण महाबाहो तुष्टोहं तव केशव
शाबास कृष्णा, महाबाहू; केशवा, मी तुझ्यावर संतुष्ट आहे.
वरं वरय तस्मात्त्वं वत्स यं मनसेच्छसि
म्हणून, वत्सा, तुझ्या मनात जे हवे ते वर माग.
निशम्य वचनं भानोर्विष्णुर्भक्त्या समन्वितः
भानूची वचने ऐकून, भक्तीने भरलेला विष्णू म्हणाला:
कृतकृत्योऽस्मि देवेश नास्ति धन्यतरो मम
देवाधिदेव, मी कृतार्थ झालो आहे; माझ्यासारखा भाग्यवान कोणी नाही.
यदि तुष्टो मम विभुर्भक्त्या क्रीतो मया यदि तथा मम वरं देहि सर्वाराति विनाशनम्
जर तू माझ्यावर प्रसन्न असशील, माझ्या भक्तीने तुझे मन जिंकले असेल, तर मला सर्व शत्रूंचा नाश होईल असा वर दे.
मम स्थानं च परमं सर्वलोकनमस्कृतम्
आणि मला सर्व लोकांनी पूज्य असे सर्वोच्च स्थान दे.