त्यक्त्वा मानमहंकारं कुर्वंतस्तप उत्तमम्
अभिमान आणि अहंकार सोडून त्यांनी उत्तम तप केला.
व्योम्नि कृत्वा चतुष्कोणं ब्रह्मा नित्यमपूजयत्
ब्रह्माने आकाशात चौकोन तयार करून नेहमीच पूजा केली.
हरोऽपि सततं वीर तेजसा वह्निसन्निभम्
आणि हराही नेहमीच पराक्रमी, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, त्यानेही तशीच पूजा केली.
दिव्यवर्षसहस्रांते पूजयंतो दिवाकरम्
हजार दिव्य वर्षांच्या शेवटी त्यांनी दिवाकराची पूजा केली.
अतोषयन्महात्मानं कुर्वाणास्तप उत्तमम्
उत्तम तप करून त्यांनी त्या महात्म्याला प्रसन्न केलं.
अथ तेषां महाराज प्रसन्नो भुवनाधिपः 1.155.
मग, राजन, त्या सर्वांवर भुवनाधिपती प्रसन्न झाला.
कृष्णात्मा च महातेजाश्चतुर्धा योगतोनघ
कृष्णस्वरूप आत्मा, महान तेजस्वी, योगाने चार भागांत झाला, हे पापरहित.
अन्येन शंकरं मन्ये अन्येन गरुडध्वजम्
एका रूपाने मी शंकर मानतो, दुसऱ्या रूपाने गरुडध्वज (विष्णु) मानतो.
एवं योगबलाद्भानुः कृतवान्महदद्भुतम्
योगाच्या सामर्थ्याने भानूने एक मोठं आणि अद्भुत असं कार्य केलं.
पूजयन्तं महद्व्योम भूगतैर्मुखपङ्कजैः
पृथ्वीवर राहणाऱ्यांनी आपल्या कमळासारख्या मुखांनी त्या विशाल आकाशाची पूजा केली.
पश्यपश्य सुरश्रेष्ठ वरदं मामुपागतम्
पहा, पाहा, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, वर देणाऱ्या, मी तुझ्याकडे आलो आहे.
दृष्ट्वा जगाम प्रणतो ह्यवनिं मुखपंकजैः उवाच परमं वाक्यं कृतांजलिपुटः स्थितः
हे पाहून, त्याने कमळासारख्या मुखांनी पृथ्वीला वंदन केलं आणि हात जोडून उभा राहून श्रेष्ठ असे शब्द उच्चारले.
नमस्ते भूत भव्येश भूतादे भूतभावन
नमस्कार असो तुला, भूतकाळ आणि भविष्याचा स्वामी, सर्वांचा आधार आणि सर्वांचा जन्मदाता.
प्रसादं कुरु मे देव प्रसन्नोऽथ दिवाकरः
देवा, मला कृपा कर; जेव्हा तू प्रसन्न होतोस, दिवाकर, तेव्हा सर्व काही साध्य होतं.
त्वं मे प्रथमजः पुत्रः संभूतः कारणात्पुरा
तू माझा पहिला जन्मलेला पुत्र आहेस, जो पूर्वी एका कारणासाठी प्रकट झाला होतास.
वरं वरय भद्रं ते वरदोस्मि तवाग्रतः 1.155.
कोणताही वर माग, तुझं कल्याण होवो; मी तुझ्यासमोर वर देणारा आहे.
कर्तुं शक्नोमि सृष्टिं च प्रसादात्तव गोपते
गोपाळ, तुझ्या कृपेने मी सृष्टी निर्माण करू शकतो.
तवान्वये गमिष्यामि पुत्रत्वं हि मरीचये
तुझ्या वंशात मी मरीचीकडे पुत्रत्व प्राप्त करीन.
ततो यास्यति ते सिद्धिं कृत्स्ना सृष्टिश्चतुर्मुख
मग, चतुर्मुखा, तुला संपूर्ण सिद्धी आणि सृष्टी मिळेल.
एवमुक्तो विरिंचिस्तु रविणा पृथिवीपते
रवीने असं सांगितल्यावर, पृथ्वीच्या राज्या, विरिंचीने उत्तर दिलं.
पुनराह सुरज्येष्ठः प्रणम्य शिरसा रविम्
पुन्हा, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या व्यक्तीने शिर वाकवून रवीला नमस्कार केला आणि बोलला.
तत्र देवकदंबैस्तु भवान्नित्यं निवत्स्यति
तेथे, देवांच्या समूहात, तू नेहमी वास करशील.
इन्द्रः पूर्वदिशो भागे आग्नेय्यां शांडिलीसुतः
पूर्व दिशेला इंद्र राहील, आग्नेयेला शांडिलीचा पुत्र असेल.
पश्चिमायां तु वरुणो वायव्यां तु सदागतिः
पश्चिमेला वरुण राहील, वायव्येला सदा गति असेल.
ऐशान्यां शंकरो देवो मध्ये त्वं विष्णुना सह
ईशान्येला शंकर देव राहील, आणि मध्यभागी तू विष्णूसोबत असशील.
कृतकृत्यं तथात्मानं मन्यते च नराधिप 1.155.
अशा प्रकारे, राजा स्वतःला सर्व कार्य साध्य झालेला आणि समाधानी समजतो.
स च सिद्धिं गतो वीर प्रसादाद्भास्करस्य तु
त्या वीराने भास्कराच्या कृपेने सिद्धी प्राप्त केली.
जगाम सह देवेन पर्वतं गन्धमादनम्
तो देवासोबत गंधमादन पर्वतावर गेला.
कपर्दिनं शूलधरं चन्द्रार्ककृतशेखरम्
कपर्दी, त्रिशूळधारी, चंद्रसूर्य किरीटधारी याच्याकडे ते गेले.
गन्धमाल्योपहारैश्च नृत्यगीतप्रवादितैः । संपूज्यैव महद्व्योम जगाम शिरसा महीम्
सुगंधी फुलांच्या माळा, नृत्य, गाणे आणि वाद्य यांच्या अर्पणाने त्याने आकाशाची पूजा केली आणि नम्रतेने पृथ्वीला मस्तक टेकवले.