तस्मादेवं विदित्वा तु नाहंकारः कदाचन
म्हणून हे समजून, कधीही अहंकार ठेवू नये.
मानं दर्पमहंकारं पूर्वं त्यक्त्वा सुदूरतः
आधी अभिमान, गर्व आणि अहंकार दूर सारून टाका.
ततो द्रक्ष्यथ मे रूपं सकलं निष्कलं च यत्
मग तुम्ही माझं सर्व गुणयुक्त आणि निर्गुण रूप पाहाल.
एवमुक्त्वा महाराज सहस्रकिरणो विभुः
असं म्हणून, राजन, हजार किरणांनी तेजस्वी असा प्रभू बोलला.
अथ ते विस्मिताः सर्वे ब्रह्मविष्णुपिनाकिनः
तेव्हा ब्रह्मा, विष्णु आणि पिनाकी हे सगळे आश्चर्यचकित झाले.
परस्परमथोचुस्ते विस्मयेन तदा नृप 1.155.
त्या वेळी, राजन, ते एकमेकांशी आश्चर्याने बोलू लागले.
बृहद्भानुर्महातेजा लोकदीपो विभावसुः
बृहद्भानू हा महान तेजस्वी, जगाचा दीप, तेजाने उजळणारा होता.
आराधयामस्तं सर्वे गत्वा स्थानानि कृत्स्नशः
आम्ही सर्वांनी वेगवेगळ्या ठिकाणी जाऊन त्याची मनापासून पूजा केली.
तद्व्योम पूजयित्वा तु परया श्रद्धया विभोः
त्या आकाशातील प्रभूची आम्ही अत्यंत श्रद्धेने पूजा केली.
जगाम पुष्करं ब्रह्मा शालग्रामं जनार्दनः
ब्रह्मा पुष्कराला गेला, जनार्दन शाळग्रामाला गेला.
त्यक्त्वा मानमहंकारं कुर्वंतस्तप उत्तमम्
अभिमान आणि अहंकार सोडून त्यांनी उत्तम तप केला.
व्योम्नि कृत्वा चतुष्कोणं ब्रह्मा नित्यमपूजयत्
ब्रह्माने आकाशात चौकोन तयार करून नेहमीच पूजा केली.
हरोऽपि सततं वीर तेजसा वह्निसन्निभम्
आणि हराही नेहमीच पराक्रमी, अग्नीप्रमाणे तेजस्वी, त्यानेही तशीच पूजा केली.
दिव्यवर्षसहस्रांते पूजयंतो दिवाकरम्
हजार दिव्य वर्षांच्या शेवटी त्यांनी दिवाकराची पूजा केली.
अतोषयन्महात्मानं कुर्वाणास्तप उत्तमम्
उत्तम तप करून त्यांनी त्या महात्म्याला प्रसन्न केलं.
अथ तेषां महाराज प्रसन्नो भुवनाधिपः 1.155.
मग, राजन, त्या सर्वांवर भुवनाधिपती प्रसन्न झाला.
कृष्णात्मा च महातेजाश्चतुर्धा योगतोनघ
कृष्णस्वरूप आत्मा, महान तेजस्वी, योगाने चार भागांत झाला, हे पापरहित.
अन्येन शंकरं मन्ये अन्येन गरुडध्वजम्
एका रूपाने मी शंकर मानतो, दुसऱ्या रूपाने गरुडध्वज (विष्णु) मानतो.
एवं योगबलाद्भानुः कृतवान्महदद्भुतम्
योगाच्या सामर्थ्याने भानूने एक मोठं आणि अद्भुत असं कार्य केलं.
पूजयन्तं महद्व्योम भूगतैर्मुखपङ्कजैः
पृथ्वीवर राहणाऱ्यांनी आपल्या कमळासारख्या मुखांनी त्या विशाल आकाशाची पूजा केली.
पश्यपश्य सुरश्रेष्ठ वरदं मामुपागतम्
पहा, पाहा, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या, वर देणाऱ्या, मी तुझ्याकडे आलो आहे.
दृष्ट्वा जगाम प्रणतो ह्यवनिं मुखपंकजैः उवाच परमं वाक्यं कृतांजलिपुटः स्थितः
हे पाहून, त्याने कमळासारख्या मुखांनी पृथ्वीला वंदन केलं आणि हात जोडून उभा राहून श्रेष्ठ असे शब्द उच्चारले.
नमस्ते भूत भव्येश भूतादे भूतभावन
नमस्कार असो तुला, भूतकाळ आणि भविष्याचा स्वामी, सर्वांचा आधार आणि सर्वांचा जन्मदाता.
प्रसादं कुरु मे देव प्रसन्नोऽथ दिवाकरः
देवा, मला कृपा कर; जेव्हा तू प्रसन्न होतोस, दिवाकर, तेव्हा सर्व काही साध्य होतं.
त्वं मे प्रथमजः पुत्रः संभूतः कारणात्पुरा
तू माझा पहिला जन्मलेला पुत्र आहेस, जो पूर्वी एका कारणासाठी प्रकट झाला होतास.
वरं वरय भद्रं ते वरदोस्मि तवाग्रतः 1.155.
कोणताही वर माग, तुझं कल्याण होवो; मी तुझ्यासमोर वर देणारा आहे.
कर्तुं शक्नोमि सृष्टिं च प्रसादात्तव गोपते
गोपाळ, तुझ्या कृपेने मी सृष्टी निर्माण करू शकतो.
तवान्वये गमिष्यामि पुत्रत्वं हि मरीचये
तुझ्या वंशात मी मरीचीकडे पुत्रत्व प्राप्त करीन.
ततो यास्यति ते सिद्धिं कृत्स्ना सृष्टिश्चतुर्मुख
मग, चतुर्मुखा, तुला संपूर्ण सिद्धी आणि सृष्टी मिळेल.
एवमुक्तो विरिंचिस्तु रविणा पृथिवीपते
रवीने असं सांगितल्यावर, पृथ्वीच्या राज्या, विरिंचीने उत्तर दिलं.