पप्रच्छ मम योग्या वै शुक काचिद्वरांगना
माझ्यासाठी योग्य अशी एक उत्तम स्त्री शुकाला विचारू लागली.
मगधेश्वरभूपस्य कन्या चन्द्रवती शुभा
मगध देशाच्या राजाची कन्या, शुभ अशी चंद्रवती.
इति श्रुत्वा स नृपतिर्गणेशं द्विजसत्तमम्
हे ऐकून, तो राजा गणेश नावाच्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाजवळ गेला.
गणेशोपि गतस्तूर्णं देशे मागधके शुभे
गणेशही पटकन शुभ अशा मगध देशात गेला.
नमः शिवाय शांताय सर्वाभीष्टप्रदायिने
शांत, सर्व इच्छांची पूर्तता करणाऱ्या शिवाला नमस्कार.
मृडायानंदरूपाय सर्वदुःखहराय च
मृड आणि आनंद रूप असलेल्या, सर्व दुःख दूर करणाऱ्या त्याला नमस्कार.
इत्युक्तवति विप्रे च तदा चन्द्रवती शुभा 3.2.4.
ब्राह्मणाने असे सांगितल्यावर, शुभ अशी चंद्रवती—
मम योग्यश्च पुरुषः कश्चिदस्ति महीतले
माझ्यासाठी योग्य असा एक पुरुष पृथ्वीवर आहे.
इति श्रुत्वा तु सा देवी दुर्गां वाञ्छितदायिनीम्
हे ऐकून, ती देवी इच्छित फल देणाऱ्या दुर्गेची उपासना करू लागली.
नमोनमो जगन्मातर्मम कार्यप्रदायिनि
जगन्माते, माझ्या कार्याची पूर्तता करणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
त्वं स्वाहा त्वं स्वधा संध्या नमस्तस्यै नमोनमः
तूच स्वाहा आहेस, तूच स्वधा आहेस, तूच संध्या आहेस; तिला माझे पुन्हा पुन्हा नमस्कार.
इति स्तुत्या प्रसन्नाभूज्जगदंबा जगन्मयी
या स्तुतीमुळे जगदंबा, जी सर्व जगाचा आधार आहे, प्रसन्न झाली.
विवाहं कारयामास मासान्ते सिद्धरूपिणी
मासाच्या शेवटी, तिने सिद्धीचा रूप घेऊन विवाह घडवून आणला.
एकस्मिन्दिवसे राजन्मेनां मदनमंजरीम्
एका दिवशी, राजन, मेना यांनी मदनमंजरी दिली.
मेनका प्राह भो राजन्विवाहाश्चेदृशो मताः
मेनका म्हणाली, 'राजा, असे विवाह योग्य मानले जातात.'
तथैव त्रिविधा नारी यथा योग्यो वरो भवेत्
त्याचप्रमाणे, स्त्रिया तीन प्रकारच्या असतात, जशा वराला योग्य असतात.
शृणु तत्कारणं राजन्मया दृष्टं यथाऽभवत् 3.2.4.
राजा, त्याचे कारण ऐक, मी जसे पाहिले तसे सांगते.
अनपत्यो देवयाजी तस्य पत्नी पतिव्रता
एक पुरुष, ज्याला मूल नव्हते पण देवांची भक्ती होती, त्याची पत्नी पतीपरायण होती.
द्यूतक्रीडापरो नित्यं सुरापाने रतस्सदा
तो नेहमी जुगार खेळण्यात आणि दारू पिण्यात गुंतलेला असे.
तस्य धर्मं च पितरौ समालोक्य वनं गतौ
त्याचे वर्तन पाहून, त्याचे आईवडील वनात गेले.
मदपालस्तु तनयः कृत्वा सर्वधनव्ययम्
पण मदपाल नावाचा मुलगा, सर्व संपत्ती उधळून टाकली.
प्राप्तश्चंद्रपुरे रम्ये यत्र हेमपतिः स्थितः
तो रम्य चंद्रपूर या नगरात पोहोचला, जिथे हेमपति राहत होता.
देवयाजी सुतोऽहं वै स्वल्पं वै धनमाहृतम्
त्याने सांगितले, 'मी देवयाजीचा मुलगा आहे; मी थोडीशीच संपत्ती आणली आहे.'
महावायु प्रभावेन द्रव्यं तन्मग्नमंभसि
मोठ्या वाऱ्यामुळे ती संपत्ती पाण्यात बुडाली.
इति श्रुत्वा हेमपतिः स्वपत्नीं काममंजरीम्
हे ऐकून, हेमपतिने आपल्या पत्नी काममंजरीशी बोलले.
चंद्रकांतिं सुतां दास्ये तद्वराय त्वदाज्ञया
'तुझ्या आज्ञेने मी माझी कन्या चंद्रकांती त्या वराला देईन.'
स्वगृहे वासयामास मदपालं सुतापतिम् 3.2.4.
त्याने मदपाल, जो त्याच्या मुलीचा पती होता, त्याला आपल्या घरी ठेवले.
आज्ञां देहि धनाध्यक्ष स्वगेहं यामि मा चिरम्
'धनाध्यक्ष, आज्ञा दे, मी उशीर न करता माझ्या घरी जातो.'
चंद्रकांतिं सदासीं च तस्मै दत्त्वा गृहं ययौ
त्याने चंद्रकांती नावाची दासी त्याला दिली आणि मग घरी गेला.
दासीं हत्वा तदा पत्नीं विसृज्य धनवर्जिताम्
त्याने दासीला मारून, आपली बायको जी आता निर्धन झाली होती, तिला सोडून दिलं.