गच्छ वीरवर त्वं वै यतोऽसौ श्रूयते रवः
हे वीरश्रेष्ठा, जिथे तो आवाज ऐकू येतो तिथे जा.
इति श्रुत्वा वीरवरः शस्त्रास्त्रकुशलो बली
हे ऐकून, शस्त्रास्त्रात कुशल आणि बलवान असा वीरश्रेष्ठ,
श्लक्ष्णं वचश्च तामाह किमर्थं रोदने स्थिता 3.2.3.
तिच्याशी गोड शब्दात विचारले, "तू इथे उभी राहून का रडतेस?"
इति श्रुत्वा राजलक्ष्मीर्वीरसेनं तमब्रवीत्
हे ऐकून, राजलक्ष्मीने वीरसेनाशी असे सांगितले:
मासान्ते प्रलयं यास्ये तस्माच्छोचामि भो बलिन् केन पुण्येन दीर्घायुस्त्वं भवेः कारणं वद
"मासाच्या शेवटी माझा विनाश होईल, म्हणून मी दुःखी आहे, हे बलवान. तुला दीर्घायुष्य कशामुळे मिळाले? कारण सांग."
दीर्घायुर्भविता चाहं स्वामिकार्यं प्रसाधय
"मीसुद्धा दीर्घायुषी होईन; तुझ्या स्वामीचं काम पूर्ण कर."
इति श्रुत्वा वीरवरो मंदिरं स्वयमागतः
हे ऐकून, वीरश्रेष्ठ स्वतःच मंदिरात गेला.
तथेत्युक्त्वा तु सा साध्वी तनयं प्राह निर्भया
"तसेच होईल," असे म्हणून ती सती निर्भयपणे आपल्या मुलाला म्हणाली.
तथा मत्वा तु तत्पुत्रो भगिन्या मातृसंयुतः
असे ठरवून, तो मुलगा आपल्या बहिणी आणि आईसोबत गेला.
भोस्तात मे कपालं च चंडिकायै समर्पय
"बाबा, माझे कवट Caṇḍikā देवीला अर्पण कर."
इति श्रुत्वा वीरसेनः शिरश्छित्त्वा समार्पयत्
हे ऐकून, वीरसेनाने आपले शिर कापून अर्पण केले.
दृष्ट्वा तद्रूप सेनस्तु कारणं सर्वमादितः 3.2.3.
ते रूप पाहून, सेनापतीला सुरुवातीपासून सगळा कारण समजले.
तदा प्रसन्ना सा देवी नृपमुजीव्य साब्रवीत्
तेव्हा ती देवी प्रसन्न होऊन, राजाला आयुष्य देत म्हणाली.
स आह वीरसेनस्तु सकुलो जीवमाप्नुयात्
वीरसेंन म्हणाला, त्याच्या सगळ्या कुळाला दीर्घायुष्य लाभो.
रूपसेनः प्रसन्नात्मा स्वसुतां कामरूपिणीम् मुख्यस्नेहं कृतं केन तेषां मध्ये वदस्व मे
रूपसेन शांत मनाने आणि त्याची इच्छेनुसार रूप बदलणारी मुलगी म्हणाली, या सर्वांमध्ये सर्वात जास्त प्रेम कोणी दाखवले, ते मला सांग.
मुख्यस्नेहं कृतं राज्ञा दासार्थे स्वतनुं ददौ बंधुप्रीतिश्च भगिनी पितृस्नेही तु पुत्रकः
राजाने आपल्या दासासाठी स्वतःचे शरीर दिले, म्हणून त्याने सर्वात मोठे प्रेम दाखवले. बहिणीने नातेवाईक म्हणून आपुलकी दाखवली आणि मुलाने पित्यावरील प्रेम दाखवले.
महान्स्नेहः कृतो राज्ञा रूपसेनेन धीमता
धीरगंभीर रूपसेनाने राजावर मोठे प्रेम केले.
काचिद्भोगावती नाम्ना नगरी परमाद्भुता
भोगावती नावाचे एक अत्यंत अद्भुत शहर होते.
रूपवर्मा च नृपतिस्तत्र राज्यं करोति वै
तेथे रूपवर्मा नावाचा राजा राज्य करत होता.
तस्य भूपस्य गेहे च निवसनञ्च्छुभपंजरे
त्या राजाच्या घरात, शुभ अशा कोंड्यात तो राहत होता.
पप्रच्छ मम योग्या वै शुक काचिद्वरांगना
माझ्यासाठी योग्य अशी एक उत्तम स्त्री शुकाला विचारू लागली.
मगधेश्वरभूपस्य कन्या चन्द्रवती शुभा
मगध देशाच्या राजाची कन्या, शुभ अशी चंद्रवती.
इति श्रुत्वा स नृपतिर्गणेशं द्विजसत्तमम्
हे ऐकून, तो राजा गणेश नावाच्या श्रेष्ठ ब्राह्मणाजवळ गेला.
गणेशोपि गतस्तूर्णं देशे मागधके शुभे
गणेशही पटकन शुभ अशा मगध देशात गेला.
नमः शिवाय शांताय सर्वाभीष्टप्रदायिने
शांत, सर्व इच्छांची पूर्तता करणाऱ्या शिवाला नमस्कार.
मृडायानंदरूपाय सर्वदुःखहराय च
मृड आणि आनंद रूप असलेल्या, सर्व दुःख दूर करणाऱ्या त्याला नमस्कार.
इत्युक्तवति विप्रे च तदा चन्द्रवती शुभा 3.2.4.
ब्राह्मणाने असे सांगितल्यावर, शुभ अशी चंद्रवती—
मम योग्यश्च पुरुषः कश्चिदस्ति महीतले
माझ्यासाठी योग्य असा एक पुरुष पृथ्वीवर आहे.
इति श्रुत्वा तु सा देवी दुर्गां वाञ्छितदायिनीम्
हे ऐकून, ती देवी इच्छित फल देणाऱ्या दुर्गेची उपासना करू लागली.
नमोनमो जगन्मातर्मम कार्यप्रदायिनि
जगन्माते, माझ्या कार्याची पूर्तता करणाऱ्या तुला पुन्हा पुन्हा नमस्कार.