यस्तु पूजयते भक्त्या विरिंचिं भुवनेश्वरम् 1.17.
पण जो भक्तीने विरिंची, जगाचा स्वामी याची पूजा करतो,
तस्मात्सौम्यमना भूत्वा यावज्जीवं प्रतिज्ञया
म्हणून सौम्य मनाने, आयुष्यभर अशी प्रतिज्ञा करावी.
वरं देहपरित्यागो वरं नरकसम्भवः
शरीर सोडणं जरी लागलं, किंवा नरकात जन्म घ्यावा लागला, तरी तेच बरं.
सदा पूजयते यस्तु वीर भक्त्या पितामहम्
जो नेहमी भक्तीभावाने पितामहाची पूजा करतो, तो खरा वीर आहे.
न हि वेधोऽर्चनात्किंचित्पुण्यमभ्यधिकं भवेत्
नियतीपेक्षा पूजनाने काहीच अधिक पुण्य मिळत नाही.
यो ब्रह्माणं द्वेष्टि मोहात्सर्वदेवनमस्कृतम्
जो सर्व देवांनी वंदन केलेल्या ब्रह्माचा अज्ञानामुळे द्वेष करतो—
ब्रह्मणोर्चां प्रतिष्ठाप्य सर्वयत्नैर्विधानतः
जो सर्व प्रयत्नांनी आणि योग्य पद्धतीने ब्रह्माची मूर्ती स्थापन करतो—
सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम्
सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा आणि वेदांमधून जे फळ मिळते—
कञ्जजं स्थापयेद्यस्तु कृत्वा शालां मनोरमाम्
जो सुंदर सभामंडप बांधून कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्माची स्थापना करतो—
मातृजान्पितृजांश्चैव यां चैवोद्वहते स्त्रियम्
आणि जी स्त्री आईकडून, वडिलांकडून किंवा दुसऱ्याच कुणाकडून मिळते, तिला जो विवाह करतो—
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगान्प्रलये समुपस्थिते 1.17.
मोठ्या सुखांचा उपभोग घेतल्यानंतर, जेव्हा संहार येतो—
अथ वा राज्यमाकांक्षेज्जायते संभवांतरे
किंवा जर तो राज्याची इच्छा करतो, तर पुढच्या जन्मात तो पुन्हा जन्म घेतो.
त्रिसंध्यं यो जपेद्ब्रह्म कृत्वाष्टदल पंकजम्
जो दिवसातील तीन संध्याकाळी अष्टदल कमळ तयार करून ब्रह्माचा जप करतो—
अनेनैव स देहेन ब्रह्मा संतिष्ठते क्षितौ
तो ह्याच देहाने पृथ्वीवर ब्रह्मासारखा राहतो.
उद्धृत्य दिवि संस्थाप्य कुलानामेकविंशतिम्
तो एकवीस पिढ्या उचलून त्यांना स्वर्गात स्थान देतो—
अप्येकवारं यो भक्त्या पूजयेत्पद्म संभवम्
जो फक्त एकदाच भक्तीने कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्माची पूजा करतो—
पुण्यक्षयात्क्षितिं प्राप्य भवेत्क्षितिपतिर्महान्
त्याचे पुण्य संपल्यावर, पृथ्वीवर येऊन तो मोठा राजा होतो.
न तत्तपोभिरत्युग्रैर्न च सर्वैर्महामखैः
तीव्र तपश्चर्या किंवा सर्व मोठ्या यज्ञांनीही हे साध्य होत नाही—
मृद्दार्वेष्टकशैलैर्वा यः कुर्याद्ब्रह्मणो गृहम्
माती, लाकूड, विटा किंवा दगड यांपासून जो ब्रह्मासाठी घर बांधतो—
मृन्मयात्कोटिगुणितं फलं दार्विष्टकामये
मातीच्या घराचे फळ, लाकूड किंवा विटांच्या घरात शंभरपट वाढते.
क्रीडमानोपि यः कुर्याच्छालां वै ब्रह्मणो नृप 1.17.
राजा, जो खेळता खेळता ब्रह्मासाठी सभामंडप बांधतो—
पुष्पमालापरिक्षिप्तं किंकिणीजालभूषितम्
फुलांच्या माळांनी वेढलेला आणि घंटांच्या जाळ्यांनी सजवलेला असा—
मुक्तादामवितानेन शोभितं सूर्यसुप्रभम्
मुक्तेच्या माळांनी सजवलेली, सूर्यप्रकाशासारखी तेजस्वी अशी ती जागा शोभून दिसते.
तत्रोषित्वा महाभोगी क्रीडमानः सदा सुरैः
तेथे तो महान भोगी नेहमी देवांबरोबर आनंदाने खेळत राहतो.
पश्यन्परिहरञ्जन्तून्मृदुपूर्वं महीपते
तो सर्व जीवांना पाहत आणि हळुवारपणे टाळत पुढे जातो, हे पृथ्वीच्या राजांनो.
वस्त्रपूतेन तोयेन यः कुर्यादुपलेपनम्
जो कोणी वस्त्राने गाळलेल्या पाण्याने अभिषेक करतो—
नैरंतर्येण यः कुर्यात्पक्षं संमार्जनार्चनम्
जो अखंडपणे देवालयाच्या पार्श्वभागाची झाडून पूजा करतो—
तस्यांते स चतुर्वेदः सुरूपः प्रियदर्शनः
त्याच्या शेवटी तो चारही वेदांचा ज्ञाता, सुंदर आणि सर्वांना प्रिय असा होतो.
कपटेनापि यः कुर्याद्ब्रह्मशालां सुमानद
जो कोणी कपटानेसुद्धा ब्रह्मशाळा उभारतो, हे सन्मान देणाऱ्यांनो—
तावद्धमंति संसारे दुःखशोकभयप्लुताः
तेवढ्या काळासाठी ते लोक संसारात दुःख, शोक आणि भीतीने भरकटत राहतात.