६१ इत्येषा परमा पुण्या शिवा पापहरा तथा । पठितोपासिता राजञ्छ्रद्धया च श्रुता १ तथा । । ६२ माहात्म्यं चापि योप्यस्याः शृणुयान्मानवो नृप । ऋद्धिं वृद्धिं तथा कीर्तिं शिवं चाप्य दिवं व्रजेत् । । ६३ इति श्रीभविष्ये महापुराणे शतार्द्धसाहस्र्यां संहितायां ब्राह्मे पर्वणि प्रतिपत्कल्पवर्णनं नाम षोडशोऽध्यायः
हे अत्यंत पुण्यदायक, मंगलकारी आणि पापांचा नाश करणारे आहे. राजन, जो कोणी श्रद्धेने हे वाचतो, ऐकतो किंवा आचरणात आणतो, त्याला मोठे फळ मिळते.
ब्रह्मपूजाविधानं च पूजने यच्च वै फलम्
ब्रह्मदेवाची पूजा कशी करावी आणि त्या पूजेचे फळ काय मिळते, हे सांगतो.
पूर्वमेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे
पूर्वी एकच भयंकर समुद्र असताना, ज्या वेळी सगळे स्थावर आणि जंगम नष्ट झाले होते,
स्वयंभूरभवद्देवः सुरज्येष्ठश्चतुर्मुखः
त्यावेळी स्वयंभू, सर्व देवतांमध्ये श्रेष्ठ आणि चार मुख असलेला देव प्रकट झाला.
कायेन मनसा वाचा जंगमस्थावराणि च
त्यांनी आपल्या शरीराने, मनाने आणि वाणीने सगळ्या जंगम आणि स्थावर सृष्टीची निर्मिती केली.
तस्मादेष सदा पूज्यो यतो लोकगुरुः परः
म्हणून ते नेहमी पूजनीय आहेत, कारण ते सर्व लोकांचे श्रेष्ठ गुरु आहेत.
रुद्रोऽस्य मनसो जातो विष्णुर्जातोऽस्य वक्षसः
त्यांच्या मनातून रुद्राचा आणि त्यांच्या छातीमधून विष्णूचा जन्म झाला.
देवाप्सरसगंधर्वाः सयक्षोरगराक्षसाः
देव, अप्सरा, गंधर्व, तसेच यक्ष, नाग आणि राक्षस यांचीही निर्मिती झाली.
सर्वो ब्रह्ममयो लोकः सर्वं ब्रह्मणि संस्थितम्
संपूर्ण जग ब्रह्ममय आहे; सर्व काही ब्रह्मातच वास करते.
यो न पूजयते भक्त्या सुरज्येष्ठं सुरेश्वरम्
जो भक्तीने देवांचा श्रेष्ठ, देवांचा देव याची पूजा करत नाही,
यस्तु पूजयते भक्त्या विरिंचिं भुवनेश्वरम् 1.17.
पण जो भक्तीने विरिंची, जगाचा स्वामी याची पूजा करतो,
तस्मात्सौम्यमना भूत्वा यावज्जीवं प्रतिज्ञया
म्हणून सौम्य मनाने, आयुष्यभर अशी प्रतिज्ञा करावी.
वरं देहपरित्यागो वरं नरकसम्भवः
शरीर सोडणं जरी लागलं, किंवा नरकात जन्म घ्यावा लागला, तरी तेच बरं.
सदा पूजयते यस्तु वीर भक्त्या पितामहम्
जो नेहमी भक्तीभावाने पितामहाची पूजा करतो, तो खरा वीर आहे.
न हि वेधोऽर्चनात्किंचित्पुण्यमभ्यधिकं भवेत्
नियतीपेक्षा पूजनाने काहीच अधिक पुण्य मिळत नाही.
यो ब्रह्माणं द्वेष्टि मोहात्सर्वदेवनमस्कृतम्
जो सर्व देवांनी वंदन केलेल्या ब्रह्माचा अज्ञानामुळे द्वेष करतो—
ब्रह्मणोर्चां प्रतिष्ठाप्य सर्वयत्नैर्विधानतः
जो सर्व प्रयत्नांनी आणि योग्य पद्धतीने ब्रह्माची मूर्ती स्थापन करतो—
सर्वयज्ञतपोदानतीर्थवेदेषु यत्फलम्
सर्व यज्ञ, तप, दान, तीर्थयात्रा आणि वेदांमधून जे फळ मिळते—
कञ्जजं स्थापयेद्यस्तु कृत्वा शालां मनोरमाम्
जो सुंदर सभामंडप बांधून कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्माची स्थापना करतो—
मातृजान्पितृजांश्चैव यां चैवोद्वहते स्त्रियम्
आणि जी स्त्री आईकडून, वडिलांकडून किंवा दुसऱ्याच कुणाकडून मिळते, तिला जो विवाह करतो—
भुक्त्वा तु विपुलान्भोगान्प्रलये समुपस्थिते 1.17.
मोठ्या सुखांचा उपभोग घेतल्यानंतर, जेव्हा संहार येतो—
अथ वा राज्यमाकांक्षेज्जायते संभवांतरे
किंवा जर तो राज्याची इच्छा करतो, तर पुढच्या जन्मात तो पुन्हा जन्म घेतो.
त्रिसंध्यं यो जपेद्ब्रह्म कृत्वाष्टदल पंकजम्
जो दिवसातील तीन संध्याकाळी अष्टदल कमळ तयार करून ब्रह्माचा जप करतो—
अनेनैव स देहेन ब्रह्मा संतिष्ठते क्षितौ
तो ह्याच देहाने पृथ्वीवर ब्रह्मासारखा राहतो.
उद्धृत्य दिवि संस्थाप्य कुलानामेकविंशतिम्
तो एकवीस पिढ्या उचलून त्यांना स्वर्गात स्थान देतो—
अप्येकवारं यो भक्त्या पूजयेत्पद्म संभवम्
जो फक्त एकदाच भक्तीने कमळातून जन्मलेल्या ब्रह्माची पूजा करतो—
पुण्यक्षयात्क्षितिं प्राप्य भवेत्क्षितिपतिर्महान्
त्याचे पुण्य संपल्यावर, पृथ्वीवर येऊन तो मोठा राजा होतो.
न तत्तपोभिरत्युग्रैर्न च सर्वैर्महामखैः
तीव्र तपश्चर्या किंवा सर्व मोठ्या यज्ञांनीही हे साध्य होत नाही—
मृद्दार्वेष्टकशैलैर्वा यः कुर्याद्ब्रह्मणो गृहम्
माती, लाकूड, विटा किंवा दगड यांपासून जो ब्रह्मासाठी घर बांधतो—
मृन्मयात्कोटिगुणितं फलं दार्विष्टकामये
मातीच्या घराचे फळ, लाकूड किंवा विटांच्या घरात शंभरपट वाढते.