इति श्रुत्वा द्विजः प्राप्तो विस्मितोऽभूत्तथा नृपः
हे ऐकून तो ब्राह्मण तिथे आला आणि तोही, तसेच राजा, दोघेही आश्चर्यचकित झाले.
असौ विप्रश्च नृपते गौडदेशे निवासिनः
तो ब्राह्मण आणि राजा, दोघेही गौड देशात राहणारे होते.
गरलं मिश्रितं भक्ष्ये तेन पाखंडरूपिणा 3.4.9.
एका पाखंडी रूप धारण केलेल्याने विष मिसळलेले अन्न त्याने खाल्ले.
एतस्मिन्नंतरे राजन्वयं तत्र समागताः शूलात्तं हि समुत्तार्य हस्तौ पादौ नृपोऽच्छिनत्
राजा, या दरम्यान आम्ही तिथे पोहोचलो; त्याला शूळावरून खाली उतरवून, राजाने त्याचे हात-पाय छाटले.
अस्माकं शिष्यभूतो हि राजास्माभिः प्रबोधितः
राजा आमचा शिष्य झाला आणि आम्ही त्याला योग्य मार्गदर्शन केले.
चौराँस्तान्सा हि पाताले चकार सुररक्षितान्
ती स्त्री, देवांनी रक्षण केलेल्या त्या चोरांना पाताळात टाकून दिले.
क्रंदमाने द्विजे तस्मिन्हस्तांघ्री प्रकृतिं गतौ
तो ब्राह्मण ओरडत असताना, त्याचे हात-पाय पूर्ववत झाले.
श्रुत्वा राजा प्रसन्नात्मा जयदेवमुखोद्भवम्
जयदेवाच्या चमत्कारी पुनःप्राप्तीचे ऐकून, राजाचे मन आनंदित झाले.
इति ते कथितं विप्र जयदेवो यथाभवत्
ब्राह्मण, जयदेव कसा झाला हे सगळे तुला सांगितले आहे.
सर्वदेवमयं विष्णुं पूजयित्वा प्रसन्नधीः
सर्व देवांचा अंश असलेल्या विष्णूची पूजा करून, त्याचे मन प्रसन्न झाले.
अन्यैस्सुरैश्च संपूज्यो बभूव हरिपूजनात्
हरिपूजेच्या कृपेने, त्याला इतर देवांनीही सन्मान दिला.
कदाचित्तस्य गेहे वै व्रती कश्चित्समागतः दृष्ट्वोवाच महाभागः स स्पर्शाढ्यो दयापरः
एकदा, एक व्रतस्थ त्याच्या घरी आला; त्याला पाहून, मोठ्या भाग्यवान आणि दयाळू त्या गृहस्थाने बोलले.
अनेन स्पर्शमणिना लोहधातुश्च कांचनम्
या स्पर्शमणिने लोखंडाचे सोने करता येते.
स्नात्वा तावत्सरय्वां चायास्यामि तेंतिकं मुदा कृत्वा लक्ष्मीं समाप्यासीद्विष्णुशर्मा तदागमत्
मी सरयू नदीत स्नान करून आनंदाने तुझ्याकडे येईन; लक्ष्मीची पूजा करून, विष्णुशर्मा तेव्हा आला.
बहुस्वर्णयुतां पत्नीं दृष्ट्वोवाच हरिप्रियः
पत्नीला खूप सोन्याने सजलेली पाहून, हरिप्रेमी म्हणाला.
अहं विष्णुपरो दीनश्चौरभीतः सदैव हि
मी विष्णूभक्त आहे, गरीब आहे आणि नेहमीच चोरांची भीती वाटते.
इति श्रुत्वा वचो घोरं पतिभीता पतिव्रता
ती भयंकर शब्द ऐकून, पतीची भीती वाटून, पतिव्रता बायको घाबरली.
द्विजोऽपि घर्घरामध्ये तद्द्रव्यं बलतोऽक्षिपत् उवाच ब्राह्मणीं दीनां स्वर्णं किं न कृतं त्वया
त्या गोंधळात द्विजानं ते द्रव्य जबरदस्तीनं फेकून दिलं आणि दुःखी ब्राह्मणीला विचारलं, 'तू सोनं का केलं नाहीस?'
साह भो मत्पतिश्शुद्धो गृहीत्वा स्पर्शकं रुषा निर्लोहो वर्तते विप्रस्ततः प्रभृति हे गुरो ।। 3.4.10.
ती म्हणाली, 'बाबा, माझे पती शुद्ध आहेत; त्यांनी रागानं तो स्पर्शक घेतला आणि स्पर्श केला, तेव्हापासून तो दगड सोनं देत नाही, गुरुजी.'
इति श्रुत्वा तु वचनं स यतिर्विस्मयान्वितः
हे तिचं बोलणं ऐकून, तो यती आश्चर्यानं भरून गेला.
दरिद्रो भिक्षुकश्चास्ति भवान्दैवेन मोहितः
तुम्ही गरीब आणि भिक्षुक आहात, महाराज, आणि नशिबामुळे भ्रमित झाला आहात.
इत्युक्तवंतं यतिनं विष्णु शर्मा तदाब्रवीत्
यतीनं असं म्हटल्यावर, विष्णुशर्म्यानं त्याला बोलावलं.
इत्युक्त्वा यतिना सार्द्धं गृहीत्वा कंटकान्बहून्
असं बोलून, यतीसोबत त्यानं बऱ्याच काटक्या घेतल्या.
तदा तु स यती विप्रं नत्वा प्रोवाच नम्रधीः ततः प्राप्तं शुभं रत्नं तत्तु तद्दर्शनेन वै
तेव्हा तो यती, ब्राह्मणाला वाकून, नम्रपणे बोलला; त्यानंतर तिथे एक सुंदर रत्न प्रकट झालं.
स्पर्शको बहुधा प्राप्तो मया लोभात्मना द्विज
द्विजा, माझ्या लोभामुळे मला हा स्पर्शक अनेक प्रकारे मिळाला आहे.
विष्णुशर्मा सहस्राब्दमुषित्वा जगतीतले
विष्णुशर्म्यानं हजार वर्षं पृथ्वीवर राहिलं.
स द्विजो वैष्णवं तेजो धृत्वा वै मासि फाल्गुने
तो ब्राह्मण, वैष्णव तेज घेऊन, फाल्गुन महिन्यात होता.
सूत उवाच फाल्गुने मासि तं सूर्यं समाराध्य सुखी भव
सूतेनं सांगितलं: फाल्गुन महिन्यात त्या सूर्याची पूजा कर आणि सुखी हो.
इत्युक्तो गुरुणा देवो ध्यात्वा सर्वमयं हरिम् 3.4.10.
गुरूंनी सांगितल्यावर, त्या देवतेनं सर्वत्र असणाऱ्या हरिचं ध्यान केलं.
तदा प्रसन्नो भगवान्समभूत्सूर्यमण्डलात् पश्यतां सर्वदेवानां शक्रदेहमुपागमत्
तेव्हा प्रसन्न झालेला भगवान सूर्यमंडळातून प्रकट झाला आणि सर्व देवतांसमोर शक्राच्या देहात प्रवेश केला.