इत्येवं भास्करस्यैव माहात्म्यं कथितं मया
म्हणून मी भास्कराचं महत्त्व सांगितलं.
इति श्रुत्वा तु ते देवाः पद्यैः सूर्यकथा मयैः प्रत्यक्षमभवत्तत्र देवानाह प्रसन्नधीः
हे ऐकून देवांनी माझ्या रचलेल्या सूर्याकथांचे पद ऐकले; तिथे देव प्रत्यक्ष प्रकट झाले आणि एक प्रसन्न मनाचा देव त्यांच्याशी बोलला.
सुदर्शनो द्वापरान्ते कृष्णाज्ञप्तो जनिष्यति
द्वापारयुगाच्या शेवटी कृष्णाच्या आज्ञेने सुदर्शन जन्माला येईल.
निम्बादित्य इति ख्यातो धर्मग्लानिं हरिष्यति सूत उवाच शृणुष्व चरितं तस्य निम्बार्कस्य महात्मनः
त्याला निम्बादित्य म्हणून ओळखले जाईल आणि तो धर्माचा अधःपात दूर करील. सूत म्हणाला: आता त्या महान निम्बार्काचं चरित्र ऐका.
यमाह भगवान्कृष्णः कुरु कार्यं ममाज्ञया
भगवान कृष्णाने त्याला सांगितले: 'माझ्या आज्ञेने हे कार्य कर.'
देशे तैलंगके रम्ये देवर्षिवरसेविते 3.4.7.
ते रम्य तेलंगण प्रदेशात, जिथे देवर्षी वावरतात,
लब्ध्वा भूमौ वर्तयस्व नष्टप्रायान्ममाज्ञया
पृथ्वीवर स्थान मिळाल्यावर, माझ्या आज्ञेने, जवळजवळ हरवलेला धर्म पुन्हा प्रस्थापित कर.
सुदर्शनाश्रमादौ च स्थितिः कार्या त्वयानघ
सुदर्शनाच्या आश्रमात, हे पापरहित, तुला राहावे लागेल.
भक्ताभीष्टप्रदः साक्षादवतीर्णो महीतले
जो भक्तांच्या इच्छा पूर्ण करणारा आहे, तो प्रत्यक्ष पृथ्वीवर अवतरला.
सुदर्शनाश्रमे पुण्ये भृगुवंशसमुद्भवः
पवित्र सुदर्शन आश्रमात, भृगुवंशात जन्मलेला,
ऋषिरूपधरश्चासीज्जयंत्या भार्यया सह
त्याने ऋषीचे रूप घेतले आणि जयंती या पत्नीबरोबर राहिला.
दधार मनसा देवी जयन्ती पतिदेवता
जयंती देवी, पतीला देव मानणारी, तिने मनाने त्याला धारण केले.
अथ सर्वगुणोपेते काले परमशोभने
नंतर सर्व गुणांनी युक्त, अत्यंत शुभ काळ आला.
कृत्तिकाभे महारम्ये उच्चस्थे ग्रहपं चक्रे
कृत्तिकेसारख्या सुंदर नक्षत्रात, सर्व ग्रह उच्च स्थानावर असताना,
जयन्त्यां जयरूपिण्यां जजान जगदीश्वरः
जयंती, जी विजयाचे रूप होती, तिच्या पोटी जगाचा ईश्वर जन्माला आला.
विरिञ्चिरेकदा तस्मिन्निम्बार्कस्याश्रमे शुभे 3.4.7.
एकदा शुभ निम्बार्काच्या आश्रमात विरिंची म्हणजे ब्रह्मा उपस्थित होता.
यावत्सूर्यः स्थितो व्योम्नि तावन्मां भोजय द्विज
जोपर्यंत सूर्य आकाशात आहे, तोपर्यंत, हे द्विजा, मला जेवू घाल.
तदा तु भगवान्सूर्यो ह्यस्ताचलमुपागतः
तेव्हा भगवान सूर्य पश्चिम पर्वताकडे गेला.
स्थापितं तेजसा स्वेन तेजस्तत्त्वं सुदर्शनम्
त्याने आपल्या तेजाने तेजाचा खरा अर्थ असलेले सुदर्शन स्थापन केले.
भिक्षुवेषधरं बालं मुनिं सूर्यमिवापरम्
भिक्षुकाचा वेश घातलेला एक बालमुनि, दुसऱ्या सूर्याप्रमाणे तेजस्वी दिसला.
उवाच वचनं रम्यं साधु साध्विति पूजयन्
त्याने गोड शब्द बोलून, 'साधू, साधू' असे म्हणत त्याचा सन्मान केला.
पुरा त्रेतायुगे शक्र शक्रशर्मा द्विजो ह्यभूत् । अयोध्यायां महाभागो देवपूजनतत्परः
पूर्वी त्रेतायुगात, अयोध्येत शक्रशर्मा नावाचा एक भाग्यवान ब्राह्मण देवांची पूजा करत असे.
अश्विनौ च तथा रुद्वान्वसून्सूर्यान्पृथक्पृथक् हव्यैश्च तर्पयामास देवाँस्तान्प्रत्यहं द्विजः
त्याने अश्विनी, रुद्र, वसु आणि सूर्य यांना वेगवेगळ्या नैवेद्याने तृप्त केले; तो ब्राह्मण रोज देवांची पूजा करत असे.
तद्भावतस्त्रयस्त्रिंशद्देवाः क्षुद्रगणैर्युताः
त्याच्या भक्तीमुळे त्र्यस्त्रींशत देव आणि इतर लहान देवगण त्याच्याभोवती होते.
दशवर्षसहस्राणि निर्जरो निरुपद्रवः
दहा हजार वर्षे तो वृद्धत्व आणि कोणत्याही त्रासाशिवाय राहिला.
लक्षाब्दं मण्डले तस्मिन्नधिकारः कृतस्ततः
त्या लोकात त्याला एक लाख वर्षे अधिकार मिळाला.
अष्टवर्षसहस्राणि दिव्यानि पदमुत्तमम्
त्याने आठ हजार दिव्य वर्षे सर्वोच्च स्थान मिळवले.
इति श्रुत्वा तु वचनं महेन्द्रः सुरसंयुतः
हे शब्द ऐकून, महेंद्र देवांबरोबर आनंदित झाला.
आषाढपूर्णिमायां च स देवो जगतीतले
आषाढ पौर्णिमेला तो देव पृथ्वीवर अवतरला.
वृन्दावने महारम्ये जनयिष्ये कलौ भये
सुंदर वृंदावनात, कलियुगाच्या भीतीच्या काळात मी जन्म घेईन.