करणाटकभूपस्य दंतवक्त्रस्य सा सुता
ती करणाटकाच्या दंतवक्त्र राजाची मुलगी आहे.
पुष्पभावेन ज्ञात्वाहं त्वां नयामि तदंतिके
फुलाच्या खुणेवरून तुला ओळखून मी तुला तिच्या जवळ नेईन.
आहाज्ञां देहि भूपाल यास्येहं कारणाटके
"राजा, आज्ञा द्या; मी करणाटकात जाईन."
आयामि नाऽत्र सन्देहो यदि जीवयसे सुतम्
"मी निघतो—यात शंका नाही—जर तुम्हाला तुमचा मुलगा जिवंत हवा असेल."
हयारूढौ गतौ शीघ्रं दंतवक्त्रस्य पत्तने
घोड्यावर बसून ते दोघे पटकन दंतवक्त्राच्या नगरात गेले.
बहुद्रव्यं ददौ तस्यै बुद्धिदक्षो विशारदः
बुद्धिदक्षाने तिला भरपूर धन दिले.
प्रातःकाले तु सा वृद्धा गच्छती राजमन्दिरम्
सकाळी ती वृद्धा राजमहालात गेली.
पद्मावतीं च संप्राप्यैकांते मद्वचनं वद
पद्मावतीला एकांतात भेटून तिने माझा संदेश सांगितला.
यो दृष्टः पुरुषो रम्यस्त्वदर्थे समुपागतः
"तुझ्यासाठी एक देखणा पुरुष येथे आला आहे."
रुष्टा पद्मावती प्राह चंदनार्द्रांगुलीयिका 3.2.1.
पद्मावती रागावली आणि तिच्या बोटांना चंदनाचा ओलावा होता.
अंगुलीभिः कपोलौ च तस्याः स्पृष्ट्वा ययौ गृहम्
तिने बोटांनी गालांना स्पर्श केला आणि घरी गेली.
स मित्रं दुःखितं प्राह शृणु मित्र शुचं त्यज
त्याने दुःखी मित्राला सांगितले, "मित्रा, ऐक, दुःख सोड."
त्वदर्थे ताडितं वक्षः कदा मित्रं भविष्यसि
तुझ्यासाठी माझ्या छातीवर मार बसला — मित्रा, तू कधी माझा खरा मित्र होशील?
रजस्वलांते भो मित्र तवास्यं चुंबितास्म्यहम्
माझ्या रजस्वला संपल्यावर, मित्रा, मी तुझ्या चेहऱ्यावर प्रेमाने चुंबन घेतले.
त्रिदिनांते तु सा वृद्धा पद्मावत्यै न्यवेदयेत्
ती वृद्धा झाल्यावर, तीन दिवसांनी, तिने हे सर्व पद्मावतीला सांगितले.
तं भजस्वाद्य सुश्रोणि सफलं जीवनं कुरु
आज त्याच्याशी एकरूप हो, सुंदर कंबरेच्या स्त्री, आणि आपले जीवन सफल कर.
गवाक्षद्वारि निष्कास्य तले पृष्ठे च ताडिता
खिडकीच्या दारातून बाहेर टाकून, तिच्या पाठीत आणि कमरेखाली मारले गेले.
प्रसन्नो बुद्धिदक्षश्च मित्रं प्राह शृणुष्व भोः
आनंदी आणि चतुर मित्र म्हणाला, 'ऐक, मित्रा!'
अर्द्धरात्रे तु संप्राप्य भज मां कामविह्वलाम्
मध्यरात्री ये आणि माझ्याशी संग कर, मी कामाने व्याकुळ झाले आहे.
ययौ शीघ्रं महाकामी रमणीं तामरामयत् 3.2.1.
तो मोठा कामुक पुरुष पटकन गेला आणि त्या स्त्रीला आनंद दिला.
पद्मावतीं प्रियां प्राह शृणु वाक्यं वरानने
त्याने आपल्या प्रिय पद्मावतीला सांगितले, 'हे सुंदर मुखाच्या, माझे बोल ऐक.'
तन्मित्रं बुद्धिदक्षश्च किं नु तिष्ठति सांप्रतम्
तो मित्र बुद्धिदक्ष म्हणाला, 'ती आता कुठे आहे?'
इति श्रुत्वा वचस्तस्य निष्ठुरं कुलिशोपमम्
त्याची वज्रासारखी कठोर वाणी ऐकून,
तदा तु बुद्धिदक्षश्च चित्रगुप्तप्रपूजकः
तेव्हा बुद्धिदक्ष, चित्रगुप्ताची भक्ती करणारा,
एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो भूपतिस्त्वरयान्वितः
इतक्यात, घाईने भरलेला राजा तेथे आला.
कस्मान्न खादितं मित्र भोजनं मत्प्रियाकृतम्
मित्रा, माझ्या प्रियेने केलेले जेवण तू का नाही खाल्ले?
भुक्त्वा स मरणं प्राप्तः स दृष्ट्वा विस्मितो नृपः
त्याने जेवण केल्यावर मृत्यू पावला; हे पाहून राजा आश्चर्यचकित झाला.
मित्र गच्छ गृहं शीघ्रं मया त्यक्ता च पापिनी
मित्रा, पटकन घरी जा; मी त्या पापी स्त्रीला टाकून दिले आहे.
तदलंकारमाहृत्य त्रिशूलं कुरु जानुनि
ते दागिने आण आणि तिच्या गुडघ्यावर त्रिशूळ ठेव.
इति श्रुत्वा ययौ भूपस्तथा कृत्वा समागतः 3.2.1.
हे ऐकून, राजाने तसे केले आणि परत आला.