तदैव कीर्तिर्भविता ममाशु हत्वा भवंतं च सुखी भवामि
त्या क्षणी माझी कीर्ती लवकरच पसरली जाईल; भवानाचा वध केल्यावर मी सुखी होईन.
हतेऽङ्गभूपे दश तस्य पुत्रास्तमेव जग्मुर्युधि कौरवांशाः
अंगाचा राजा मारला गेल्यावर, त्याचे दहा पुत्र कुरूवंशीय युद्धात उतरले.
उभौ च देवस्तु जघान तत्र भल्लेन सिद्धेन नृपात्मजौ च
तेथे, त्या देवाने सिद्ध बाणाने दोन्ही राजपुत्रांचा वध केला.
शंखान्प्रदध्मू रुचिराननास्ते प्रदोषकाले शिबिराणि जग्मुः
त्या तेजस्वी मुखांनी संध्याकाळी शंख फुंकले आणि आपल्या तळांमध्ये गेले.
गत्वा सभायां नृपतिं प्रणम्य वाक्यं समूचुः शृणु चंद्रवंशिन्
सभेत जाऊन त्यांनी राजाला वंदन केले आणि म्हणाले, 'हे चंद्रवंशी राजा, ऐका.'
श्रुत्वाह भूपोद्य तु वीरसेनः सकामसेनः स्वबलैः समेतः ११८ स वीरसेनो नृपतिं प्रणम्य लक्षैः स्वसैन्यैर्युधि संजगाम
हे ऐकून वीरसेन राजा, कामसेन आणि आपल्या सैन्यासह पुढे आला. वीरसेन राजाला वंदन करून आपल्या लक्षावधी सैन्यासह युद्धात उतरला.
रणाय गच्छाशु सुतैः समेतो लक्षैः स्वसैन्यैरुत भूपवर्य 3.3.32.
राजाधिराज, आपल्या मुलांसह आणि लक्षावधी सैन्यासह त्वरेने युद्धासाठी निघा.
इत्युक्तवंतं नृपतिं प्रणम्य सुवादयामास तदा हि वीरः
असे सांगून त्याने राजाला वंदन केले आणि मग त्या वीराने गोड वादन सुरू केले.
त्रियाममात्रेण हताश्च सर्वे विमानमारुह्य ययुश्च नाकम्
तीन प्रहरात सर्वजण मारले गेले; मग त्यांनी आपल्या दिव्य विमानात बसून स्वर्गाला प्रस्थान केले.
भवान्विसैन्यश्च तथैव चाहं भवान्सपुत्रश्च तथाहमेव
तुम्ही आणि तुमचे सैन्य, तसेच मी; तुम्ही मुलांसह आणि मीही तसाच.
बाणैश्च बाणान्भुवि तौ च छित्त्वा बभूवस्तुस्तौ विरथौ नृपाग्र्यौ
त्यांनी पृथ्वीवर बाणांनी एकमेकांचे बाण छेदले आणि ते दोघेही श्रेष्ठ राजा रथहीन झाले.
स कामसेनः स्वरिपोश्च पुत्राञ्जघान बाणैश्च तदाष्टसंख्यान्
मग कामसेनाने शत्रूच्या आठ मुलांना बाणांनी ठार केले.
रिपोः शिरो जह्रतुरुग्रवेगी स कामसेनश्च कबंध एव
प्रचंड वेगाने त्यांनी शत्रूचे डोके कापले; त्यामुळे कामसेनही शिरच्छेदित झाला.
हतेषु सर्वेषु तदा त्रयस्ते चामुंडकाद्या जगनायकं ते
सर्वजण मारले गेल्यावर, त्या तिघांनी, चामुंडासह, जगाचे नेतृत्व केले.
स दिव्यवाजी च तदा स्वपक्षौ प्रसार्य्य खेनाशु रिपुं जगाम
त्या वेळी दिव्य घोड्याने आपली पंखे पसरली आणि आकाशातून शत्रूकडे झेप घेतली.
रथं च भूमौ भगदत्तकस्य विचूर्ण्य शीघ्रं च नभो जगाम
त्याने भगीदत्ताचा रथ जमिनीवर फोडून लगेच आकाशात गेला.
निशामुषित्वा जगनायकाद्याः प्रातः समुत्थाय रणं प्रजग्मुः 3.3.32.
रात्रभर विश्रांती घेऊन, त्या जगनायकांनी सकाळी उठून पुन्हा युद्धासाठी गेले.
उवाच राजञ्छृणु किन्नराणां महाबलास्ते रिपवो ममैते
त्याने सांगितले, 'राजा, ऐका — हे माझे शत्रू म्हणजे बलाढ्य किन्नर आहेत.'
इत्युक्तवान्मंकणभूपतिस्तु ययौ सपुत्रोऽयुतसैन्यपश्च
असे सांगून मंकन राजा आपल्या मुलासह आणि अनंत सैन्यासह पुढे गेला.
मनोरथस्थो जगनायकश्च स तालनो वै वडवां विगृह्य
जगाचा नेता आपल्या रथावर उभा राहिला आणि त्याने ताडवृक्ष व घोडी पकडली.
पपीहकस्थश्च स रूपणो वै जगाम कृष्णांशसमन्वितश्च
रूपण मोरावर उभा राहून कृष्णाच्या किरणांसह पुढे गेला.
समंततः किन्नरसैन्यघोरं विनाशयामासुरुपांशुखड्गैः
सर्व बाजूंनी त्यांनी तेजस्वी तलवारींनी भयंकर किन्नर सैन्याचा संहार केला.
ध्यात्वा कुबेरं च गृहीतचापो नभोगतस्तत्र बभूव सूक्ष्मः
कुबेराचा ध्यान करून आणि धनुष्य उचलून, तो अत्यंत सूक्ष्म झाला आणि आकाशात गेला.
अदृश्यमानः स्वशरैः कठोरैर्विनर्द्य सर्वान्हि ननर्द घोरम्
तो अदृश्य झाला आणि आपल्या कठोर बाणांनी सर्वांना घायाळ करत भीषण गर्जना करू लागला.
ध्यात्वा महेंद्रं कणकं च बद्ध्वा कृष्णांशमागम्य पदौ ननाम
महेंद्राचे ध्यान करून आणि सोन्याचा पट्टा बांधून, तो कृष्णाच्या अंशाजवळ गेला आणि त्याच्या पायांना वंदन केले.
विनर्घ घोरं रुरुधुश्च सर्वान्माया विनो गुह्यकमस्त्रमूहुः
सर्वजण भीषण रडू लागले आणि माया करून सर्वांना बांधून ठेवले; गुह्यकांनी आपले गुप्त अस्त्र वापरले.
श्रमान्विताः सप्त महाप्रवीरा हतेषु सर्वेषु सुषुपुश्च वै यदा 3.3.32.
सात बलाढ्य वीर थकून गेले आणि सर्व मारले गेल्यावर ते झोपले.
सुप्तान्समुत्थाय च सप्त शूरान्निशीथकाले स चकार युद्धम्
मध्यरात्री सातही शूर उठले आणि त्याने त्यांच्याशी युद्ध केले.
गृहीतखड्गौ रणघोरमत्तौ हत्वा ततो वै भुवि चेयतुश्च
त्यांनी तलवारी उचलल्या, रणात वेड्यासारखे लढले, शत्रूंना मारले आणि मग जमिनीवर पडले.
ततः प्रभाते विमले विजाते रुरोद रामांश उताललाप
मग सकाळी आकाश निर्मळ असताना, रामांश रडू लागला आणि शोक करू लागला.