एको रथो गजास्तत्र ज्ञेयाः पञ्चशतं रणे एते सैन्या नरा ज्ञेया सैन्यपांश्च शृणुष्व भोः ।।3.3.32.
त्या युद्धात एक रथ आणि पाचशे हत्ती होते; हे सर्व सैनिक समजावेत आणि सेनापती कोण आहेत ते ऐका.
दशानां पच्चराणां च पतिर्नाम्ना स पत्तिपः
दहा पायदळांच्या तुकडीचा प्रमुख पायदळांचा सेनापती म्हणून ओळखला जातो.
पंचानां च गजानां च पतिर्नाम्ना गजाधिपः
पाच हत्तींचा प्रमुख गजाधिपती म्हणून ओळखला जातो.
उष्ट्रारूढाः स्मृता दूताश्चत्वारिंशच्च तद्बले षड्त्रिंशद्वै पदचरास्तेषां कर्माणि मे शृणु
त्या सैन्यात उंटावर बसणारे दूत चाळीस होते; पायदळाचे सैनिक छत्तीस होते—त्यांची कामे मी सांगतो, ऐका.
दश गोलकदातारो दशतत्पुष्टिकारकाः त्रयो दृष्टिकरा ज्ञेयास्त्रियामेषु पृथक्पृथक्
दहा जण गोल देणारे, दहा जण पोषण करणारे, आणि तीन जण वेगवेगळ्या प्रहरी पहारा देणारे म्हणून ओळखले जातात.
शेषाः शूद्रास्तु सेनानां शूरकृत्यपरायणाः
उरलेले सैनिक शूद्र असून, शौर्याच्या कामात तत्पर असतात.
तत्रासीत्तुमुलं युद्धं धर्मेण च समन्ततः
तेथे सर्वत्र धर्माने भीषण युद्ध झाले.
तत्पश्चाद्याममात्रेण सैन्यपा युद्धमागताः
नंतर एका प्रहरीच्या अवधीत सेनापती युद्धात उतरले.
याममात्रं च युद्धाय संस्थिता रणमूर्धनि
एका प्रहरीच्या वेळेत ते युद्धाच्या अग्रभागी सज्ज उभे राहिले.
भगदत्तेन वै देवः कृतवान्युद्धमुत्तमम्
भगदत्ताने उत्तम युद्ध केले.
कृष्णांशस्तत्र चामुण्डं जित्वा तु लहरात्मजान् दध्मौ शंखं प्रसन्नात्मा लक्षणान्तमुपाययौ ।।3.3.32.
कृष्णाने चामुंड आणि लहराचा पुत्र यांना जिंकून, प्रसन्न मनाने शंख फुंकला आणि विजयाचे चिन्ह प्राप्त केले.
चामुंडो धुंधुकारश्च भगदत्तो युतः शतैः
चामुंड, धुंधुकार आणि भगदत्त शेकडो योद्ध्यांसह होते.
इंदुलो देवसिंहश्च सहस्रैः संयुतौ मुदा
इंदुलो आणि देवसिंह हजारो सैनिकांसह आनंदित झाले.
प्रातःकाले तु संप्राप्ते तृतीयायां भयंकरे
प्रातःकाळी, तिसऱ्या भयंकर प्रहरीत...
वचनं प्राह भो राजँस्त्वं त्रिवीरैः सुरक्षितः
तो म्हणाला: 'राजा, तू तीन वीरांनी सुरक्षित आहेस.'
तदा परिमलो भूपो नेत्रसिंहं महीपतिम्
त्या वेळी परिमल राजाने नेत्रसिंह या भूमिपतीला संबोधित केले.
तयोश्चासीन्महयुद्धं सेनयोरुभयोः क्रमात् पच्चराः पच्चरैः सार्द्धं शतघ्न्यश्च शतघ्निभिः
त्या दोन्ही सैन्यांमध्ये एक मोठे युद्ध झाले, रथांनी रथांना आणि विध्वंसक अस्त्रांनी एकमेकांना भिडले.
अपराह्ने मुनिश्रेष्ठ नेत्रसिंहो महाबलः
दुपारी, हे श्रेष्ठ ऋषी, नेत्रसिंह हा अत्यंत बलवान योद्धा होता.
परस्परं च विरथौ संछिन्नधनुषौ तदा अन्योन्येन वधं कृत्वा स्वर्गलोकमुपागतौ
त्या वेळी, दोघेही वीर रथावरून खाली उतरले, त्यांचे धनुष्य तुटले होते. त्यांनी एकमेकांचा वध केला आणि स्वर्गात गेले.
इन्दुलस्तं तु चामुंडं देवो वै धुंधुकं तथा
इंदुलाने चामुंडाला आणि त्या देवाने धुंधुकालाही घाव घातला.
शेषैः पंचशतैः शूरैस्तैः सार्द्धं लक्षणं प्रति 3.3.32.
उरलेल्या पाचशे शूरवीरांसह ते लक्षणाकडे निघाले.
प्रातःकाले तु संप्राप्ते महीराजो महाबलः
सकाळ होताच, तो पृथ्वीचा बलवान राजा आला.
भवान्दशसुतैर्वीरैर्लक्षसैन्यैश्च संयुतः इति श्रुत्वा स नृपतिर्वाद्यान्संवाद्य चाययौ
भवान दहा शूर पुत्रांसह आणि लक्ष सैन्यासह होता. हे ऐकून, त्या राजाने वाद्य वाजवणाऱ्यांना जमवले आणि निघाला.
दृष्ट्वा परिमलो भूपो मायावर्माणमागतम्
परिमल राजा मायावर्मासह आला हे पाहून,
भवान्दशसहस्रैश्च सार्द्धं तैस्त्रिभिरन्वितः
भवान दहा हजारांसह आणि त्या तिघांसोबत होता.
इति श्रुत्वा ययौ शीघ्रं सेनयोरुभयोर्महत्
हे ऐकून, तो लगेच दोन्ही सैन्यांमधील मोठ्या युद्धाकडे गेला.
हतास्ते दशसाहस्रा कृष्णांशाद्यैः सुरक्षिताः
ते दहा हजार कृष्णांश व इतरांच्या रक्षणाखाली मारले गेले.
एतस्मिन्नंतरे धीराः कृष्णांशाद्यास्तुरीयकाः
इतक्यात, कृष्णांश व इतर तिसऱ्या गटातील धीर वीर उभे होते.
ततोंगभूपस्त्रिभिरेव बाणैरताडयन्मूर्ध्नि च पार्श्वयोर्वै ।। 3.3.32.
मग अंगाचा राजा तीन बाणांनी डोकी आणि बाजूंवर वार केले.
हयं समुड्डीय सु पुष्करान्तं ततोभ्यगात्तं नृपतिं रथस्थम्
तो घोड्यावर बसून सुंदर कमळाच्या तलावात गेला, मग रथावर उभ्या असलेल्या राजाजवळ पोहोचला.