का त्वं कस्य सुता रम्या संग्रामे मामुपस्थिता
तू कोण आहेस, कुणाची मुलगी आहेस, सुंदर स्त्री, युद्धात माझ्याजवळ का आली आहेस?
इति श्रुत्वा तदा वेला जलं दत्त्वा शुचान्विता
हे ऐकून वेला, निर्मळ मनाने, पाणी अर्पण करू लागली.
वेला नाम महीभर्तुः सुताहं त्वामुपस्थिता जीवनं कुरु राजेंद्र भुंक्ष्व भोगान्मया सह
मी वेला, पृथ्वीच्या राजाची मुलगी आहे; मी तुझ्याकडे आले आहे. राजेंद्र, तू जग आणि माझ्यासोबत सुख उपभोग.
इत्युक्तः स तु तामाह कलिकाले समागते
असं तिने म्हटल्यावर, त्याने उत्तर दिलं, 'कलियुग आल्यानंतर...''
हरिनागरमारुह्य मया सार्द्धं शुभानने
हरिनगरात माझ्यासोबत ये, शुभमुखी...
इत्पुक्त्वा तौ समारुह्य पूर्वे च कपिलान्तिकम् 3.3.31.
असं बोलून दोघंही एकत्र चढले आणि पूर्वेकडे कपिलाच्या दिशेने गेले.
पृथक्पृथक्सुतार्थानि स्नात्वा दत्त्वा च .जग्मतुः
मुलांसाठी वेगवेगळ्या इच्छा मनाशी धरून, दोघंही स्नान करून दान देऊन पुढे निघाले.
उत्तरे बदरीस्थाने स्नात्वा तीर्थानि जग्मतुः
उत्तर दिशेला बदरीक्षेत्रात स्नान करून, तीर्थस्थळी गेले.
वेलामुवाच वचनं भाद्रशुक्लाष्टमीदिने
भाद्रपद शुद्ध अष्टमीच्या दिवशी वेलाने आपली वाणी बोलली.
इति श्रुत्वा तु सा प्राह स्वामिन्मद्वचनं कुरु
हे ऐकून तिने म्हटलं, 'स्वामी, माझं म्हणणं पाळा.'
स्थित्वा तत्र समस्वान्तो भज त्वं सर्वमंगलाम्
इथेच शांत मनाने राहा आणि सर्व मंगलाची पूजा कर.
तारकं च तथा हत्वा त्वत्समीपं व्रजाम्यहम्
तारकाचा वध करून मी तुझ्याजवळ येईन.
वेला नाम शुभा नारी हरिनागरसंस्थिता
वेला नावाची शुभ स्त्री हरिनगरात राहात होती.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः कृष्णांशाद्या महाबलाः
इतक्यात कृष्णाचा अंश असलेले बलवान लोक तेथे आले.
महीपतिं प्रियं मत्वा कृष्णांशं नृप दुष्प्रियम्
राजाला प्रिय मानून, पण कृष्णाचा अंश अप्रिय वाटला, हे राजा.
महीराजसुतैर्धूर्तैस्तारकाद्यैर्महाबलैः
राजाच्या दुष्ट मुलांसह, तारक व इतर बलाढ्य लोकांसोबत.
स्वामिनं प्रति चागम्य ते जग्मुश्छद्मना प्रियम् तस्माद्यूयं मया सार्द्धं गंतुमर्हथ तं प्रति
ते आपल्या स्वामीकडे जाऊन, त्याला फसवून गोड बोलले. म्हणून, तुम्ही माझ्यासोबत त्याच्याकडे जायला हवे.
इति घोरतमं वाक्यं श्रुत्वा सर्वे शुचान्विताः
हे भयंकर बोल ऐकून, सगळेच दुःखाने भरून गेले.
इत्युक्त्वोच्चैश्च रुरुदुः कृष्णांशाद्या महाबलाः
असं सांगून, कृष्णाच्या वंशातील बलवान लोक मोठ्याने रडू लागले.
क्रोधयुक्ता तदा वेला लिखित्वा पत्रमुल्बणम्
त्या वेळी रागाने भरून, त्यांनी एक कठोर पत्र लिहिलं.
तत्पत्रं च महीराजो वाचयित्वा विधानतः
ते पत्र राजाने नीट वाचून घेतलं.
चिन्ताकलेवरं प्राप्य सुखनिद्रां व्यनाशयत् 3.3.32.
तो चिंता करत राहिला आणि त्याला शांत झोपही लागली नाही.
चतुर्विंशतिलक्षैश्च शूरैर्भूपसमन्वितैः
चोवीस लक्ष शूर सैनिक आणि राजांसह तो निघाला.
तथा परिमलो भूपो लक्षषोडशसैन्यपः
तसंच, परिमल नावाचा राजा सोळा लक्ष सैन्यासह आला.
स्यमन्तपंचके तीर्थे शिबिराणि चकार ह
त्यांनी स्यमंतपंचक या पवित्र स्थळी तंबू उभारले.
गंगाकूले च ते सर्वे कौरवांशा महाबलाः
सगळे बलवान कौरव गंगेच्या काठी एकत्र आले.
कृत्वा ते कार्तिकीस्नानं दत्त्वा दानान्यनेकशः
त्यांनी कार्तिक महिन्यात स्नान केलं आणि अनेक दानं दिली.
विष्वक्सेनीयभूपालो लहरस्तत्र चागतः पूर्वजन्मनि यन्नाम तन्नाम्ना प्रश्रिता इह
तिथे विष्वक्सेनी राजांचा लहर नावाचा राजा आला, ज्याचं नाव त्याच्या मागच्या जन्मात होतं, त्याच नावाने त्याला इथे सन्मान मिळाला.
दुस्सहो दुश्शलश्चैव जलसंधः समः सहः
दुःसह, दु:शला, जलसंह, समः आणि सहः हेही तिथे होते.
दुर्मर्षणश्च दुष्कर्णः सोमकीर्तिरनूदरः
दुर्मर्षण, दुष्कर्ण, सोमकीर्ति आणि अनूदर हेही आले.