इति श्रुत्वा स कृष्णांशः खड्गयुद्धमचीकरत् तदा च देहलीं प्राप्य महीराजान्तमाययौ
हे ऐकून कृष्णांशाने तलवारीने युद्ध केलं; मग उंबरठ्यावर पोहोचून तो पृथ्वीच्या राजाकडे गेला.
कोटिस्वर्णं ददौ राजा कृष्णांशाय महात्मने
राजाने महात्मा कृष्णांशाला कोटी सोनं दिलं.
वसूनाराधायामास पंचवर्षान्तरे मुदा
त्याने आनंदाने पाच वर्षे वसूंना पूजा केली.
वरदानाच्च सञ्जाता दश पुत्रा महीपतेः १३७ तद्विवाहार्थमाहूय महीराजं महाबलम्
वर मिळाल्यामुळे त्या राजाला दहा पुत्र झाले; त्यांच्या विवाहासाठी त्याने पृथ्वीवरील बलाढ्य राजाला बोलावले.
महीराजसुतो भीमः पत्नीं प्राप्य मनोरमाम्
त्या राजाचा पुत्र भीमाने मनोहर पत्नी मिळवली.
तदा पैशाचदेशस्थः सहोदश्च महीपतिः 3.3.31.
त्या वेळी महिपती आणि सहोदा दोघेही पैशाच देशात राहत होते.
बलिदैत्याज्ञया प्राप्तः कुरुक्षेत्रं शुभस्थलम्
बली दैत्याच्या आज्ञेने तो शुभ कुरुक्षेत्रात आला.
पत्रमालिख्य बलवान्महीराजाय धर्मिणे
बलाढ्य आणि धर्मी राजा पत्र लिहून पृथ्वीच्या राजाकडे पाठवले.
भवान्म्लेच्छपती राजा विद्युन्मालार्थमुद्यतः
तुम्ही म्लेच्छांचा राजा विद्युन्माला साठी तयार आहात.
इत्युक्त्वा स त्रिलक्षैश्च कुरुक्षेत्रमुपागतः
असे म्हणून तो तीन लक्ष सैन्यासह कुरुक्षेत्रात आला.
निशीथे समनुप्राप्ते ज्येष्ठे मासि तमोमये
ज्येष्ठ महिन्यात काळोख असताना मध्यरात्र झाली.
नृपसैन्यं जघानाशु भक्षयित्वा पुनः पुनः
त्याने राजाच्या सैन्यावर झडप घालून पुन्हा पुन्हा त्यांना फस्त केले.
एतस्मिन्नंतरे देवाः कृष्णांशाद्या महाबलाः
त्या वेळी कृष्ण व इतर बलवान देवता—
हत्वा दैत्यसहस्राणि बलिदैत्यमुपाययुः स्वखड्गैस्तर्पयामास दैत्यराजं महाबलम्
त्यांनी हजारो दैत्यांचा नाश करून बलाढ्य बली दैत्यराजाकडे गेले आणि आपल्या तलवारीने त्याला तृप्त केले.
तदा प्रसन्नो बलवान्दैत्यराजो बलिः स्वयम्
तेव्हा बलाढ्य दैत्यराजा बली स्वतः प्रसन्न झाला.
आर्यदेशं च ते दैत्या नागच्छन्तु त्वया सह 3.3.31.
हे दैत्य तुझ्यासोबत आर्यदेशात येऊ नयेत.
इति श्रुत्वा वचो घोरं विप्रियं च बलिः स्वयम्
ही भयंकर आणि अप्रिय वचने ऐकून बली स्वतः—
तदा प्रसन्नः कृष्णांशो वचनं प्राह निर्भयः तत्पश्चाद्भूमिमागत्य यथायोग्यं कुरुष्व भोः
तेव्हा प्रसन्न झालेला कृष्ण निर्भयपणे म्हणाला, 'नंतर पृथ्वीवर येऊन योग्य ते कर.'
इति तद्वचनं श्रुत्वा सहोदो नीलसंयुतः
ती वचने ऐकून नीलासह सहोदा—
भूमिराजः प्रसन्नात्मा कोटिस्वर्णं ददौ तदा
तेव्हा प्रसन्न मनाने भूमिराजाने दहा कोटी सुवर्ण दिले.
पंचमाब्दवया भूत्वा श्रीदं तुष्टाव भक्तितः
पाचव्या वर्षी श्रीदाने भक्तीभावाने स्तुती केली.
तत्सर्वनिधिभावेन नृपकोशः समन्ततः
सर्व धनसंपत्तीमुळे राजकोश सर्व बाजूंनी भरून गेला.
किंनरी नाम या कन्या मंकणस्य प्रकीर्तिता इति ते कथितं सर्वं विवाहचरितं मुने
मंकणाची कन्या म्हणून प्रसिद्ध असलेली किंनरी नावाची ती मुलगी — हे मुनी, विवाहाची ही सगळी कथा तुला सांगितली.
धुन्धुकारो महाशूरो लक्षसैन्यसमन्वितः
धुंधुकार हा अत्यंत शूर होता, त्याच्यासोबत लक्ष सैन्य होतं.
एकत्रिंशाब्दके प्राप्ते कृष्णांशे बलवत्तरे ब्रह्मास्त्रं चाप आधाय चार्धसैन्यमदाहयत्
एकतीसावे वर्ष येताच, कृष्णाच्या प्रभावाखाली, त्याने धनुष्यावर ब्रह्मास्त्र ठेवून अर्धे सैन्य जाळून टाकले.
पंचायुताश्च ते शूरा भयभीता दिशो गताः 3.3.31.
पन्नास हजार शूर सैनिक घाबरून सर्व दिशांना पळाले.
महीराजस्तदा दुःखी भयभीतः समंततः
त्या वेळी पृथ्वीचा राजा दुःखी आणि सर्व बाजूंनी घाबरलेला होता.
कथं जयो मे भविता तत्सर्वं मंत्रयाशु वै
माझा विजय कसा होईल? हे सर्व त्याने पटकन सल्ला करून पाहिले.
कृत्वा नारीमयं वेषं चामुण्डं बलशालिनम्
नारीसारखा वेष घेऊन, सामर्थ्यशाली चामुंडा तेथे उपस्थित होता.
चत्वारस्ते सुताः शूरा धुंधुकारेण संयुता
ते चार शूर पुत्र धुंधुकारासोबत होते.