इत्युक्ता साह तं वीरं पुंडरीकश्च मत्पतिः
असे सांगितल्यावर, तिने त्या वीराला सांगितले, 'पुण्डरीकच माझा पती आहे.'
इति श्रुत्वा विहस्याह तव भर्तुर्न नो भयम्
हे ऐकून, तिने हसून सांगितले, 'आम्हाला तुझ्या पतीची भीती नाही.'
प्रबुद्धश्च तदा राजा नागानां च महाबलः
त्या वेळी, नागांचा बलवान राजा जागा झाला.
दृष्ट्वा तद्विषमुज्ज्वालं स ध्यात्वा सर्वमंगलाम्
ते तेजस्वी विष पाहून, त्याने सर्व मंगलाचा विचार केला.
पुंडरीकः प्रसन्नात्मा नागभूषणमुत्तमम्
पुण्डरीक हा शांतचित्ताचा होता आणि त्याच्याकडे उत्तम नागांचे दागिने होते.
आह्लादस्तु हयारूढो महीराजाय दत्तवान् कोटिस्वर्णं नृपात्प्राप्तं गृहीत्वा शीघ्रमाययौ
आह्लादाने घोड्यावर बसून पृथ्वीच्या राजाला कोटी सोनं दिलं, जे त्याला राजाकडून मिळालं होतं, आणि ते घेऊन तो पटकन निघून गेला.
हयविद्यासमारूढास्ते हया गेहमागताः 3.3.31.
घोड्यांना घोडेस्वारीचं उत्तम ज्ञान होतं आणि ते सर्व घरी परतले.
सूत उवाच पञ्चाब्दं पूजयामास स्वर्गवैद्यौ सुरोत्तमौ
सूतो म्हणाला : त्याने पाच वर्षं स्वर्गातील दोन श्रेष्ठ वैद्यांची पूजा केली.
तयोश्च वरदानेन दश पुत्रा बभूविरे
त्यांच्या वरदानामुळे त्याला दहा मुलं झाली.
स महीराजमाहूय त्रिलक्षबलसंयुतम्
त्याने तीन लक्ष सैन्य असलेल्या पृथ्वीच्या राजाला बोलावलं.
नवोढां तु तदा पत्नीं सूर्यवर्मा गृहीतवान्
त्या वेळी सूर्यवर्म्याने नव्याने लग्न केलेली पत्नी घेतली.
कर्बुरोनाम मायावी विभीषणसुतो बली
कर्बुर नावाचा मायावी आणि बलवान, विभीषणाचा मुलगा होता.
मद्रकेशस्य तनयां दिव्यशोभासमन्वि ताम्
त्याने मद्रकेशाची दिव्य सौंदर्य असलेली मुलगी घेतली.
महीराजस्तदा दुःखी विललाप भृशं मुहुः
त्या वेळी पृथ्वीचा राजा खूप दुःखी झाला आणि पुन्हा पुन्हा रडू लागला.
कृष्णांशं प्रेषयामास स गत्वा समवर्णयत्
त्याने कृष्णांशाला पाठवलं, आणि कृष्णांशाने जाऊन सर्व काही सांगितलं.
सह्याद्रिगिरिमागम्य कृष्णां शः कर्बुरं प्रति
सह्याद्री पर्वतावर पोहोचून कृष्णांश कर्बुराकडे गेला.
विभीषणो भक्तराजस्तस्य त्वं दयितः सुतः रावणेन पुरा सीता संहृता विदितं तव ।। 3.3.31.
विभीषण, भक्तराजा, म्हणाला : तू माझा प्रिय मुलगा आहेस; पूर्वी रावणाने सीतेचं अपहरण केलं होतं, हे तुला माहीत आहे.
इति श्रुत्वा स होवाच पुरेयं दयिता प्रिया
हे ऐकून तो म्हणाला : ही माझी प्रिय मला पूर्वीपासूनच आवडते.
अतोऽहं तद्वियोगेन त्यक्त्वा लंकां महापुरीम् न जहार प्रियां रम्यां तत्रोषित्वा दिनं बहु
म्हणून मी तिच्यापासून वेगळा झालो आणि लंका हे महानगर सोडलं; मी ती सुंदर प्रिया घेतली नाही, पण तिथे बरीच दिवस राहिलो.
अद्य मे वशगा साभून्नाम्ना कांतिमती शुभा
आज ती शुभ नावाची कांतीमती माझ्या अधीन आली आहे.
इति श्रुत्वा स कृष्णांशः खड्गयुद्धमचीकरत् तदा च देहलीं प्राप्य महीराजान्तमाययौ
हे ऐकून कृष्णांशाने तलवारीने युद्ध केलं; मग उंबरठ्यावर पोहोचून तो पृथ्वीच्या राजाकडे गेला.
कोटिस्वर्णं ददौ राजा कृष्णांशाय महात्मने
राजाने महात्मा कृष्णांशाला कोटी सोनं दिलं.
वसूनाराधायामास पंचवर्षान्तरे मुदा
त्याने आनंदाने पाच वर्षे वसूंना पूजा केली.
वरदानाच्च सञ्जाता दश पुत्रा महीपतेः १३७ तद्विवाहार्थमाहूय महीराजं महाबलम्
वर मिळाल्यामुळे त्या राजाला दहा पुत्र झाले; त्यांच्या विवाहासाठी त्याने पृथ्वीवरील बलाढ्य राजाला बोलावले.
महीराजसुतो भीमः पत्नीं प्राप्य मनोरमाम्
त्या राजाचा पुत्र भीमाने मनोहर पत्नी मिळवली.
तदा पैशाचदेशस्थः सहोदश्च महीपतिः 3.3.31.
त्या वेळी महिपती आणि सहोदा दोघेही पैशाच देशात राहत होते.
बलिदैत्याज्ञया प्राप्तः कुरुक्षेत्रं शुभस्थलम्
बली दैत्याच्या आज्ञेने तो शुभ कुरुक्षेत्रात आला.
पत्रमालिख्य बलवान्महीराजाय धर्मिणे
बलाढ्य आणि धर्मी राजा पत्र लिहून पृथ्वीच्या राजाकडे पाठवले.
भवान्म्लेच्छपती राजा विद्युन्मालार्थमुद्यतः
तुम्ही म्लेच्छांचा राजा विद्युन्माला साठी तयार आहात.
इत्युक्त्वा स त्रिलक्षैश्च कुरुक्षेत्रमुपागतः
असे म्हणून तो तीन लक्ष सैन्यासह कुरुक्षेत्रात आला.