इत्युक्तः स महीराजो विस्मितोभूत्सुदुःखितः
असे सांगितल्यावर, पृथ्वीचा राजा आश्चर्यचकित आणि फार दुःखी झाला.
इति ज्ञात्वा तदाऽऽह्लादः शूरपंचशतावृतः
हे कळल्यावर, त्या वेळी आह्लाद पन्नास शूर पुरुषांनी वेढलेला होता.
शतयोजनगामिन्यो वाजिन्यश्च द्वियामके सहस्रयोजनं वीर्यं तासां चैव दिने निशि
त्या घोड्यांच्या जोडीला प्रत्येकी शंभर योजन चालण्याची ताकद होती आणि त्या एका दिवस-रात्रीत हजार योजन पार करू शकत.
कलांशादुद्भवा अश्वा वाजिना च हरेः स्वयम्
चंद्राच्या अंशातून उत्पन्न झालेले घोडे आणि स्वतः हरिचे बलवान अश्व,
गायत्रो योभवद्वाजी कालचक्रप्रवर्तकः हरिणी नाम तच्छक्तिः कलांशाद्भूमिमागता
गायत्र नावाचा घोडा, जो काळचक्र फिरवतो, आणि हरिणी नावाची शक्ती, चंद्राच्या अंशातून पृथ्वीवर उतरली.
आह्लादश्च करालस्थो बिंदुलस्थो हरेः कला
आह्लाद कराल येथे होता आणि बिंदुलस्थ हा हरिचा अंश होता.
गत्वा ते तु महीराजं नत्वा तुंगासनां ययुः 3.3.31.
ते पृथ्वीच्या राजाकडे गेले, वाकून नमस्कार केला आणि उंच आसनावर बसले.
मम पुत्राश्च युष्माभिस्त्रयः शूरा विवाहिताः
माझे तीन पुत्र, शूर वीर, तुमच्याशी विवाहबद्ध झाले आहेत.
इति श्रुत्वा स आह्लादो गत्वा भूतलमुत्तमम्
हे ऐकून, आह्लाद उत्तम भूमीवर गेला.
सुप्तो हि तव भर्ता च पुंडरीकः शुभाननः
तुझा पती, शुभ मुख असलेला पुण्डरीक, सध्या झोपलेला आहे.
इत्युक्ता साह तं वीरं पुंडरीकश्च मत्पतिः
असे सांगितल्यावर, तिने त्या वीराला सांगितले, 'पुण्डरीकच माझा पती आहे.'
इति श्रुत्वा विहस्याह तव भर्तुर्न नो भयम्
हे ऐकून, तिने हसून सांगितले, 'आम्हाला तुझ्या पतीची भीती नाही.'
प्रबुद्धश्च तदा राजा नागानां च महाबलः
त्या वेळी, नागांचा बलवान राजा जागा झाला.
दृष्ट्वा तद्विषमुज्ज्वालं स ध्यात्वा सर्वमंगलाम्
ते तेजस्वी विष पाहून, त्याने सर्व मंगलाचा विचार केला.
पुंडरीकः प्रसन्नात्मा नागभूषणमुत्तमम्
पुण्डरीक हा शांतचित्ताचा होता आणि त्याच्याकडे उत्तम नागांचे दागिने होते.
आह्लादस्तु हयारूढो महीराजाय दत्तवान् कोटिस्वर्णं नृपात्प्राप्तं गृहीत्वा शीघ्रमाययौ
आह्लादाने घोड्यावर बसून पृथ्वीच्या राजाला कोटी सोनं दिलं, जे त्याला राजाकडून मिळालं होतं, आणि ते घेऊन तो पटकन निघून गेला.
हयविद्यासमारूढास्ते हया गेहमागताः 3.3.31.
घोड्यांना घोडेस्वारीचं उत्तम ज्ञान होतं आणि ते सर्व घरी परतले.
सूत उवाच पञ्चाब्दं पूजयामास स्वर्गवैद्यौ सुरोत्तमौ
सूतो म्हणाला : त्याने पाच वर्षं स्वर्गातील दोन श्रेष्ठ वैद्यांची पूजा केली.
तयोश्च वरदानेन दश पुत्रा बभूविरे
त्यांच्या वरदानामुळे त्याला दहा मुलं झाली.
स महीराजमाहूय त्रिलक्षबलसंयुतम्
त्याने तीन लक्ष सैन्य असलेल्या पृथ्वीच्या राजाला बोलावलं.
नवोढां तु तदा पत्नीं सूर्यवर्मा गृहीतवान्
त्या वेळी सूर्यवर्म्याने नव्याने लग्न केलेली पत्नी घेतली.
कर्बुरोनाम मायावी विभीषणसुतो बली
कर्बुर नावाचा मायावी आणि बलवान, विभीषणाचा मुलगा होता.
मद्रकेशस्य तनयां दिव्यशोभासमन्वि ताम्
त्याने मद्रकेशाची दिव्य सौंदर्य असलेली मुलगी घेतली.
महीराजस्तदा दुःखी विललाप भृशं मुहुः
त्या वेळी पृथ्वीचा राजा खूप दुःखी झाला आणि पुन्हा पुन्हा रडू लागला.
कृष्णांशं प्रेषयामास स गत्वा समवर्णयत्
त्याने कृष्णांशाला पाठवलं, आणि कृष्णांशाने जाऊन सर्व काही सांगितलं.
सह्याद्रिगिरिमागम्य कृष्णां शः कर्बुरं प्रति
सह्याद्री पर्वतावर पोहोचून कृष्णांश कर्बुराकडे गेला.
विभीषणो भक्तराजस्तस्य त्वं दयितः सुतः रावणेन पुरा सीता संहृता विदितं तव ।। 3.3.31.
विभीषण, भक्तराजा, म्हणाला : तू माझा प्रिय मुलगा आहेस; पूर्वी रावणाने सीतेचं अपहरण केलं होतं, हे तुला माहीत आहे.
इति श्रुत्वा स होवाच पुरेयं दयिता प्रिया
हे ऐकून तो म्हणाला : ही माझी प्रिय मला पूर्वीपासूनच आवडते.
अतोऽहं तद्वियोगेन त्यक्त्वा लंकां महापुरीम् न जहार प्रियां रम्यां तत्रोषित्वा दिनं बहु
म्हणून मी तिच्यापासून वेगळा झालो आणि लंका हे महानगर सोडलं; मी ती सुंदर प्रिया घेतली नाही, पण तिथे बरीच दिवस राहिलो.
अद्य मे वशगा साभून्नाम्ना कांतिमती शुभा
आज ती शुभ नावाची कांतीमती माझ्या अधीन आली आहे.