तमागतं समालोक्य स राजा शोकतत्परः
तो आलेला पाहून, राजा दुःखात मग्न झाला.
कृष्णांशाद्यैर्महाशूरैर्मद्ग्रामे भयमागतम्
कृष्णाच्या अंशासह मोठ्या शूरवीरांमुळे माझ्या गावात भीती पसरली होती.
इत्युक्तस्स तु शुद्धात्मा ध्यात्वा सर्वमयीं शिवाम्
असे ऐकून, शुद्ध अंतःकरणाचा तो, सर्वव्यापी शिवाचे ध्यान करू लागला.
जिष्णोरंशात्समुद्भूतो ब्रह्मानंदो महावतीम्
जिष्णूच्या अंशातून ब्रह्मानंद नावाचा पराक्रमी जन्माला आला.
यदा च मलनापुत्रो देहं त्यक्त्वा गमिष्यति
जेव्हा मलनाचा मुलगा देह सोडून जाईल,
इत्येवंवादिनं धीरममात्यं च महीपतिः
असे तो धीराने बोलत असताना, राजाने त्या मंत्र्याला संबोधले.
एकाकिनं महाशूरं ब्रह्मानंदं नृपोत्तमम् छद्मना घातयित्वा तं कृतकृत्यो भविष्यति
एकटा असताना, मोठा शूर आणि श्रेष्ठ राजा ब्रह्मानंद याला फसवून मारून, तो आपले काम पूर्ण झाले असे मानेल.
इत्युक्ते नृपतिं प्राह महीराजः प्रसन्नधीः
हे ऐकल्यावर, प्रसन्न मनाने त्या राजाने पृथ्वीच्या राजाला असे सांगितले.
मलनां च समागत्य बोधयित्वा तु तां स्वयम् 3.3.31.
नंतर तो मलना हिच्याकडे गेला आणि तिला सर्व काही स्वतः सांगितले.
इति श्रुत्वा तु वचनं नत्वा तं च महीपतिः
हे शब्द ऐकून, त्या राजाने त्याला वाकून नमस्कार केला.
वधूस्तव महाराज्ञि वेला नाम सुरूपिणी
महाराणी, तुमची दासी वेला नावाची असून ती खूप सुंदर आहे.
कुजातिश्चैव कृष्णांशः श्रुतो राज्ञा महात्मना अतो मद्वचनं मत्वा कुरु कार्यं तव प्रियम्
ती नीच जातीची आणि काळ्या वर्णाची आहे, हे मोठ्या मनाच्या राजाने ऐकले आहे. म्हणून, माझे शब्द लक्षात घेऊन, तुला जे आवडेल ते कर.
मया सार्द्धं तव सुतो ब्रह्मानंदो महाबलः
माझ्यासोबत, तुमचा पुत्र ब्रह्मानंद, जो फार बलवान आहे—
महीराजमुपागम्य पत्नीं शीघ्रमवाप्स्यति
—पृथ्वीच्या राजाकडे जाऊन लवकरच पत्नी मिळवेल.
इति श्रुत्वा तु सा राज्ञी मोहिता देवमायया कथयामास वै सर्वं श्रुत्वा भूपोऽब्रवीदिदम्
हे ऐकून, देवीच्या मायेने मोहित झालेली राणी सर्व काही सांगू लागली, आणि ते ऐकून राजाने असे म्हणाले.
महीपतिर्महाधूर्तो मद्विनाशाय चोद्यतः
तो राजा फारच चलाख होता आणि माझा नाश करण्याचा विचार करत होता.
इति श्रुत्वा च मलना राजानं कोपसंयुतम् वचनं कुरु मे राजन्नो चेत्प्राणांस्त्यजाम्यहम्
हे ऐकून, मलना रागाने भरून राजाला म्हणाली: 'माझे म्हणणे ऐक आणि तसे कर, नाहीतर मी प्राण सोडीन.'
इत्युक्तवादिनीं रात्रौ तदा परिमलो नृपः
ती असे बोलल्यानंतर, त्या रात्री परिमल नावाचा राजा—
मातुराज्ञां पुरस्कृत्य मातुलेन समन्वितः 3.3.31.
—आईच्या आज्ञेला महत्त्व देत आणि मामा सोबत घेऊन—
प्रातःकाले च संप्राप्ते हरिनागरमास्थितः
—पहाटे हरिनगरकडे निघाला.
सायंकाले तु संप्राप्ते महीराजस्य मंदिरे
संध्याकाळी तो पृथ्वीच्या राजाच्या राजवाड्यात पोहोचला.
अगमा च समालोक्य परं हर्षमुपाययौ श्यालानां योषितः सप्त ददर्श रुचिरानना
तो आत गेला आणि पाहून त्याला फार आनंद झाला; त्याने आपल्या मेहुण्यांच्या सात सुंदर चेहऱ्याच्या पत्नी पाहिल्या.
तिस्रो नार्यश्च विधवाश्चतस्रो धवसंयुताः
त्यातील तीन स्त्रिया विधवा होत्या आणि चार आपल्या नवऱ्यांसोबत होत्या.
ब्रह्मानंद महाभाग सावधानं वचः शृणु संजहार धवानेव नो वयं तु सुदुःखिता
ब्रह्मानंदा, भाग्यवान आहेस, माझे बोल लक्षपूर्वक ऐक: त्यांचे नवरे गेले आहेत, पण आम्ही फार दुःखी आहोत.
सापत्न्यमस्तु तत्तस्या गृहाणास्मान्मनोहर
तिला दुसरी बायको असू द्या; आम्हाला स्वीकारा, मनमोहक हो.
इति श्रुत्वा वचस्तासां ब्रह्मानंदो महाबलः
हे त्यांचे बोल ऐकून, महाबली ब्रह्मानंद आनंदित झाला.
पुरा सत्ययुगे नारी चोत्तमा च पतिव्रता
पूर्वी सत्ययुगात स्त्रिया श्रेष्ठ आणि पतीव्रता होत्या.
अधमा हि कलौ नारी परपुंसोपभोगिनी देवलेन शुभः प्रोक्तश्चासितेन स्वयं स्मृतौ
पण कलियुगात स्त्रिया नीच झाल्या, दुसऱ्यांच्या पुरुषांसोबत रमू लागल्या; हे देवल आणि असित यांनी सांगितले आहे.
सती सत्ये तु सा प्रोक्ता त्रेतायां पतिभस्मगा ।।3.3.31.
सत्ययुगात तिला 'पतिव्रता' म्हणत, तर त्रेतायुगात ती पतीच्या चितेत सामील होत असे.
सती सा मध्यमा प्रोक्ता द्वापरे विधवा सती
द्वापरयुगात तिला मध्यम दर्जाची मानली, विधवा असूनही पतीव्रता राहिली.