गत्वा बाह्लीकनगरं शोभना तैस्समन्विता
ती त्यांच्या सोबत शोभिवंत बाहीक नगरीत गेली.
पुनः स्वदेशमागम्य बाह्लीकं म्लेच्छवासिनम् पूजयित्वा च सा वेश्या गाननृत्यपराभवत्
नंतर ती आपल्या देशात परत आली, तिने म्लेच्छांनी वसलेल्या बाहीकाचा सन्मान केला आणि ती वेश्या गाणे-नृत्यात मग्न झाली.
स देवो भूमिमध्यात् समागम्य मुदान्वितः
तो देव आनंदाने भूमीच्या मध्यातून प्रकट झाला.
अहं कालाग्निरुद्रेण भूमिगर्ते सुरोपितः
माझे काळाग्नि रुद्राने भूमीच्या गर्तेत ठेवले होते.
इति श्रुत्वा च सा शोभा निराशाभूत्तदा स्वयम्
हे ऐकून शोभा त्या वेळी निराश झाली.
पुनः स्वर्णवतीं प्राप्य सर्वमेवा दितोऽब्रवीत् 3.3.30.
पुन्हा सुवर्णवतीला पोहोचून तिने सर्व काही दितेला सांगितले.
तानाश्वास्य सुवर्णांगी पूजयामास चंडिकाम् निशीथान्ते तमःप्राप्ते गत्वाह जगदम्बिका
त्यांना धीर देऊन सुवर्णांगीने चंडिकेची पूजा केली; रात्रीच्या शेवटी, अंधार पडल्यावर ती जगदंबिकेकडे गेली.
पद्मिनी नाम या नारी मणिदेवस्य वै प्रिया
पद्मिनी नावाची ती स्त्री मणिदेवाची प्रिय होती.
सेनापतिः कुबेरस्य मणिदेवो हि स स्मृतः
मणिदेव हा कुबेराचा सेनापती म्हणून ओळखला जातो.
तदा तत्पद्मिनी नारी देवदेवमुमापतिम्
तेव्हा ती पद्मिनी स्त्री उमापती देवदेवांकडे गेली.
शतवर्षांतरे देवो महादेव उवाच ताम्
शंभर वर्षांनंतर महादेवाने तिच्याशी बोलले.
नकुलांशं च संप्राप्य भुक्त्वा तेन महत्सुखम् स्वपतिं च तदा प्राप्य कैलासं पुनरेष्यसि
तुला नकुलाचा अंश मिळेल, त्याच्यामुळे मोठे सुख मिळेल, मग तुला तुझा पती मिळेल आणि पुन्हा कैलासावर जाशील.
महावतीं पुरीं रम्यां राष्ट्रपालाय शारदा
शारदा राज्याच्या रक्षणासाठी रम्य महावती नगरीत जाईल.
तया विरचितो भूमौ ग्रामरक्षार्थमुद्यतः
तिने गावाच्या सुरक्षेसाठी भूमीवर एक रक्षणाची व्यवस्था केली.
अतः स्वर्णवति त्वं वै कैलासं गुह्यकालयम्
म्हणून सुवर्णवती, तू कैलासावर, गुप्त यक्षांच्या निवासस्थानी जाशील.
इति श्रुत्वा स्वर्णवती पद्मिनीं प्रति चागमत् 3.3.30.
हे ऐकून सुवर्णवती पद्मिनीकडे गेली.
कामपालगृहं प्राप्य तत्र वासमकारयत्
कामपालाच्या घरात पोहोचून तिने तिथेच राहायला सुरुवात केली.
तस्यां गतायां गेहे वै पद्मिन्या लिखितं शुभम्
पद्मिनी त्या घरातून गेल्यावर तिथे एक शुभ लेख सापडला.
इति ज्ञात्वा च कृष्णांशो लक्षद्वादशसेनया
हे समजून, कृष्णाचा अंश, बारा हजारांची सेना घेऊन आला.
कामपालस्तु बलवांस्त्रिलक्षबलसंयुतः
कामपाल हा बलवान होता, त्याच्याजवळ तीन लाखांची सेना होती.
तयोश्चासीन्महद्युद्धं सेनयोरुभयोस्तदा
त्या वेळी दोन्ही सैन्यांमध्ये मोठे युद्ध झाले.
पद्मिनीं शरणं प्राप्य तदा भ्राता पिता स्थितः अन्तर्द्धानमयं पत्रं तयोरर्थे च सा ददौ
त्या वेळी भाऊ आणि वडील पद्मिनीच्या आश्रयाला गेले; त्यांच्या भल्यासाठी तिने अदृश्य होण्याचे पत्र दिले.
तौ तत्रान्तर्हितौ भूत्वा स्वखड्गेन रिपोर्बलम्
ते दोघे तिथे अदृश्य होऊन, स्वतःच्या तलवारीने शत्रूच्या सैन्यावर तुटून पडले.
तालनाद्या रणं त्यक्त्वा कृष्णांणशं शरणं ययुः
सेनेचे प्रमुख युद्ध सोडून, कृष्णाच्या अंशाच्या आश्रयाला गेले.
दिव्यदृष्टिस्ततो जातः संप्राप्य तमयुध्यत 3.3.30.
मग त्याला दिव्यदृष्टी मिळाली आणि तो त्याच्याजवळ जाऊन लढला.
बद्ध्वा तत्र मुदाविष्टो लक्षणं प्राप्य निर्भयः
तेथे त्याला बांधून, आनंदाने, चिन्ह मिळवून तो निर्भय झाला.
जयचंद्राय भूपाय दत्त्वा वै तौ च दंपती
त्यांनी त्या दांपत्याला जयचंद्र राजाला दिले.
जयचंद्रोऽपि बलवान्दृष्ट्वा गेहे स्वदंपती ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे कृष्णांशो गेहमागतः
जयचंद्र राजा, बलवान, आपल्या पत्नीला घरी पाहून, ज्येष्ठ महिन्यातल्या शुक्ल पक्षात, कृष्णाचा अंश घरी आला.
इति ते कथितं विप्र कृष्णांशचरितं शुभम्
हे ब्राह्मण, असे कृष्णाच्या अंशाची पुण्यकथा तुला सांगितली.
महीराजं सदःस्थं तं चन्द्रतुल्यस्समागतः
राजा सभेत बसला असताना, चंद्रासारखा एकजण त्याच्याजवळ आला.