तदा स्वर्णवती देवी स्वदास्या शोभया सह
तेव्हा सुवर्णवती देवी आपल्या दासी शोभेसह
तया संप्रेषिता शोभा म्लेच्छमायाविशारदा
तिने शोभेला, जी म्लेच्छांची माया जाणणारी होती, पाठवले.
उवाच वचनं तत्र शृणु भूपशिरोमणे
तेथे तिने असे शब्द सांगितले: 'ऐक, राजांमध्ये श्रेष्ठ!'
दंपती तव भूपाल संहृतौ येन यत्र वै
राजा, तुझे दांपत्य कोण घेऊन गेले आणि कुठे गेले—
आह्लादश्चेन्दुलो वीरो देवो वै तालनो बली
आह्लाद हा चंद्रावरचा शूर आहे, देव तालन बलवान आहे.
इत्युक्त्वा शोभना वेश्या कृत्वा योगमयं वपुः प्रययौ तान्पुरस्कृत्य योगिवेषान्महाब लान्।। 3.3.30.
असं सांगून, शोभना ने योगमय रूप धारण केलं आणि त्या मोठ्या वीरांना योग्याच्या वेषात पुढे करून निघाली.
आह्लादो गजसंस्थो वै करालारूढ इन्दुलः कृष्णांशो बिन्दुलारूढो नर्तयामास तं हयम्
आह्लाद हत्तीवर बसला होता, इंदुल कराळावर स्वार झाला, कृष्णांश बिंदुलावर बसून त्या घोड्याला नाचवू लागला.
कामरूपमयं देशं शतयोजनगामिनः लक्षणं शोधयामासुर्न प्राप्तास्तत्र तं नृपम्
ते कामरूप असलेल्या, शंभर योजन लांब पसरलेल्या प्रदेशात शुभ चिन्ह असलेल्या राजाचा शोध घेत होते, पण तिथे तो राजा सापडला नाही.
पुनर्मयूरनगरं शोभना तैः समन्विता
पुन्हा शोभना त्यांच्या सोबत मयूर नगरीत गेली.
पुनरिन्नगढग्रामं शोभना च जनेजने
पुन्हा शोभना इननगड गावात, लोकांमध्ये गेली.
गत्वा बाह्लीकनगरं शोभना तैस्समन्विता
ती त्यांच्या सोबत शोभिवंत बाहीक नगरीत गेली.
पुनः स्वदेशमागम्य बाह्लीकं म्लेच्छवासिनम् पूजयित्वा च सा वेश्या गाननृत्यपराभवत्
नंतर ती आपल्या देशात परत आली, तिने म्लेच्छांनी वसलेल्या बाहीकाचा सन्मान केला आणि ती वेश्या गाणे-नृत्यात मग्न झाली.
स देवो भूमिमध्यात् समागम्य मुदान्वितः
तो देव आनंदाने भूमीच्या मध्यातून प्रकट झाला.
अहं कालाग्निरुद्रेण भूमिगर्ते सुरोपितः
माझे काळाग्नि रुद्राने भूमीच्या गर्तेत ठेवले होते.
इति श्रुत्वा च सा शोभा निराशाभूत्तदा स्वयम्
हे ऐकून शोभा त्या वेळी निराश झाली.
पुनः स्वर्णवतीं प्राप्य सर्वमेवा दितोऽब्रवीत् 3.3.30.
पुन्हा सुवर्णवतीला पोहोचून तिने सर्व काही दितेला सांगितले.
तानाश्वास्य सुवर्णांगी पूजयामास चंडिकाम् निशीथान्ते तमःप्राप्ते गत्वाह जगदम्बिका
त्यांना धीर देऊन सुवर्णांगीने चंडिकेची पूजा केली; रात्रीच्या शेवटी, अंधार पडल्यावर ती जगदंबिकेकडे गेली.
पद्मिनी नाम या नारी मणिदेवस्य वै प्रिया
पद्मिनी नावाची ती स्त्री मणिदेवाची प्रिय होती.
सेनापतिः कुबेरस्य मणिदेवो हि स स्मृतः
मणिदेव हा कुबेराचा सेनापती म्हणून ओळखला जातो.
तदा तत्पद्मिनी नारी देवदेवमुमापतिम्
तेव्हा ती पद्मिनी स्त्री उमापती देवदेवांकडे गेली.
शतवर्षांतरे देवो महादेव उवाच ताम्
शंभर वर्षांनंतर महादेवाने तिच्याशी बोलले.
नकुलांशं च संप्राप्य भुक्त्वा तेन महत्सुखम् स्वपतिं च तदा प्राप्य कैलासं पुनरेष्यसि
तुला नकुलाचा अंश मिळेल, त्याच्यामुळे मोठे सुख मिळेल, मग तुला तुझा पती मिळेल आणि पुन्हा कैलासावर जाशील.
महावतीं पुरीं रम्यां राष्ट्रपालाय शारदा
शारदा राज्याच्या रक्षणासाठी रम्य महावती नगरीत जाईल.
तया विरचितो भूमौ ग्रामरक्षार्थमुद्यतः
तिने गावाच्या सुरक्षेसाठी भूमीवर एक रक्षणाची व्यवस्था केली.
अतः स्वर्णवति त्वं वै कैलासं गुह्यकालयम्
म्हणून सुवर्णवती, तू कैलासावर, गुप्त यक्षांच्या निवासस्थानी जाशील.
इति श्रुत्वा स्वर्णवती पद्मिनीं प्रति चागमत् 3.3.30.
हे ऐकून सुवर्णवती पद्मिनीकडे गेली.
कामपालगृहं प्राप्य तत्र वासमकारयत्
कामपालाच्या घरात पोहोचून तिने तिथेच राहायला सुरुवात केली.
तस्यां गतायां गेहे वै पद्मिन्या लिखितं शुभम्
पद्मिनी त्या घरातून गेल्यावर तिथे एक शुभ लेख सापडला.
इति ज्ञात्वा च कृष्णांशो लक्षद्वादशसेनया
हे समजून, कृष्णाचा अंश, बारा हजारांची सेना घेऊन आला.
कामपालस्तु बलवांस्त्रिलक्षबलसंयुतः
कामपाल हा बलवान होता, त्याच्याजवळ तीन लाखांची सेना होती.