उवाच च विलप्याशु मत्पतिर्ल क्षणो बली अहं योषा भवान्योगी कथं कार्यं भविष्यति
ती पटकन रडत म्हणाली, 'माझा नवरा लक्षण बलवान आहे; मी स्त्री आहे, तू योगी आहेस—हे कसं सुटणार?'
इति श्रुत्वा तु स नृपो भुजमुत्थाप्य सत्वरम् राजद्वारमुपागम्य कृष्णांशस्स ननर्त ह
हे ऐकून राजा पटकन आपला हात वर करून राजवाड्याच्या दाराकडे गेला, आणि कृष्णांशाने तिथे नृत्य सुरू केलं.
महीराजस्तु बलवान्प्रसन्नस्तस्यलीलया
तो पृथ्वीचा बलवान राजा त्याच्या खेळामुळे प्रसन्न झाला.
इति श्रुत्वा भूपवचो विहस्योवाच तं प्रति दर्शयाशु स्वकीयं वै भवान्भूपशिरोमणिः
राजाचं बोलणं ऐकून तो हसत म्हणाला, 'राजांचा शिरोमणी, लवकर तुझं खरं रूप दाखव.'
इति श्रुत्वा स नृपतिर्मोहितः कृष्णलीलया
हे ऐकून राजा कृष्णाच्या लीलेमुळे मोहात पडला.
ततस्ते योगिनस्सर्वे संप्राप्य च महावतीम् ।। 3.3.30.
मग ते सर्व योगी मोठ्या नगरीत पोहोचले.
स्वसेनां सज्जयामास चाह्लादश्च नृपाज्ञया
त्याने आपली सेना सज्ज केली आणि अह्लादानेही राजाच्या आज्ञेने तसे केले.
तालनस्सप्त लक्षाणि सैन्यान्याहूय चागतः देहलीं च समाजग्मुस्सर्वशस्त्रसमन्विताः
सात लाख तालन सैनिक बोलावले गेले आणि ते आले; सर्व शस्त्रांनी सज्ज होऊन ते दिल्लीत पोहोचले.
एतस्मिन्नंतरे मन्त्री चद्रभट्टो विशारदः
इतक्यात, चंद्रभट्ट नावाचा बुद्धिमान मंत्री
महीराजं समागम्य वचः प्राह शृणुष्व भोः
राजाकडे गेला आणि म्हणाला, "हे महाराज, ऐका!"
तत्रोदयश्च कृष्णांशः पूर्णब्रह्माणमागमत्
तेथे उदय, जो कृष्णाचा अंश होता, पूर्ण ब्रह्माकडे गेला.
अग्निवंशविनाशाय चाद्य यास्यामि देहलीम्
आज मी अग्निवंशाचा नाश करण्यासाठी दिल्लीत जाणार आहे.
पुनस्तवान्तिकं प्राप्य रहः क्रीडां करोम्यहम् इत्यहं दृष्टवान्भूप कृष्णांशं योगनिद्रया
पुन्हा तुझ्याकडे येऊन मी गुप्तपणे क्रीडा करीन; असे मी पाहिले, हे राजन, कृष्णाचा अंश योगनिद्रेत होता.
इति तस्य वचः श्रुत्वा स भूपो विस्मयान्वितः तेभ्यश्च लक्षणं दत्त्वा वचनं प्राह तान्प्रति
ही वचने ऐकून राजा आश्चर्यचकित झाला; त्यांना खूण देऊन त्यांच्याशी बोलला.
पद्माकराय भूपाय गत्वा दत्त्वाशु लक्षणम्
पद्माकर राजाकडे जा आणि लवकरच खूण द्या.
इति श्रुत्वा तु ते सर्वे वह्निवंश्या महाबलाः 3.3.30.
हे ऐकून ते सर्व अग्निवंशाचे बलवान योद्धे
भगदंतश्च तेषां तु सहस्राणां च नायकः
त्यांच्यात भगदंत हा हजारोंचा नेता होता.
पद्मिनी मे स्वसा राजन् गुप्तविद्याविशारदा
हे राजन, पद्मिनी माझी बहीण आहे, ती गुप्त विद्या जाणणारी आहे.
दत्तस्तेन वरो रम्यो ह्यन्तर्धानमयः परः इति श्रुत्वा स नृपतिः परमानन्दमाप्तवान्
त्याने सुंदर असा अदृश्य होण्याचा वर दिला; हे ऐकून राजा अत्यंत आनंदित झाला.
एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः कृष्णांशाद्या महाबलाः
इतक्यात, कृष्णाच्या अंशासह बलवान योद्धे आले.
स तदा पृथिवीराजो गृहीत्वा बहुभूषणम्
तेव्हा पृथ्वीचा राजा अनेक दागिने घेऊन गेला.
लक्षणो नाम ते राजा कारागारे न वै मम
लक्षण नावाचा राजा माझ्या कारागृहात नाही.
इत्युक्त्वा तं च कृष्णांशं दर्शयामास वै गृहम्
असं सांगून त्याने कृष्णांशाला त्या घरात दाखवलं.
तदोदयो भूपवचः सत्यं मत्वा सुदुःखितः
राजाच्या शब्दांना खरं मानून तो फारच दुःखी झाला.
कामपालस्तु तच्छ्रुत्वा कृष्णांशागमनं बली प्रांजलिः प्रणतो भूत्वा वचनं प्राह भीरुकः
कृष्णांशाच्या आगमनाची बातमी ऐकून, बलवान पण घाबरलेला कामपाल दोन्ही हात जोडून व नम्रपणे म्हणाला.
सुता मे पद्मिनी नारी लक्षणेन समन्विता 3.3.30.
माझी मुलगी कमळासारखा चेहरा असलेली, शुभ चिन्हांनी युक्त आहे.
इति तद्वचनं श्रुत्वा कृष्णांशः स्वबलैस्सह
असं त्याचं बोलणं ऐकून, कृष्णांश आपल्या सैन्यासह
भ्रातृजस्तव भूपाल पद्मिन्या लक्षणोऽन्वितः
राजा, तुझा भाऊ पदीमिनीच्या गुणांनी युक्त आहे.
न जाने क्व गतो राजा मम प्राणसमो भुवि
माझ्यासाठी प्राणसमान असलेला राजा या पृथ्वीवर कुठे गेला आहे, हे मला माहीत नाही.
हा रत्नभानुतनय विष्णुभक्त शुभंकर इत्युक्त्वा मूर्छितश्चासीत्कृष्णांशो वैष्णवप्रियः
हाय, रत्नभानूचा पुत्र, विष्णूभक्त, शुभ देणारा! असं म्हणताच, वैष्णवांना प्रिय असलेला कृष्णांश बेशुद्ध पडला.