इति तत्रत्यवचनं मत्वा राजा प्रसन्नधीः
तेथील बोलणं लक्षात घेऊन, राजा प्रसन्न मनाने होता.
आहूय प्रेषयामास कामपालाय धीमते
त्याने बुद्धिमान कामपालाला बोलावून पाठवलं.
तदा पद्माकरः श्यालो ज्ञात्वा लक्षणमागतम्
तेव्हा पद्माकर, जो मेव्हणा होता, लक्षण आला आहे हे कळलं.
लक्षणो नकुलांशश्च दृष्ट्वा शत्रुमुपस्थितम्
लक्षण आणि नकुलांश यांनी शत्रू समोर उभा आहे हे पाहिलं.
मूर्च्छयित्वा महीराजं हत्वा पंचशतं बली
त्यांनी भूमिपतीला बेशुद्ध केलं आणि पाचशे बलवानांना मारलं.
उत्थितश्च महीराजो गत्वा पद्माकरं प्रति 3.3.30.
भूमिपती उठून पद्माकराकडे गेला.
लक्षणो मे महाञ्छत्रुस्स च त्वद्गेहमागतः
माझ्या घरी एक मोठं राजेशाही छत्र, म्हणजेच मोठ्या मानाचं चिन्ह, आलं आहे.
इति श्रुत्वा स लोभात्मा दत्त्वा हालाहलं विषम् हत्वा ताञ्छतशूरांश्च गुप्तवार्तामकारयन्
हे ऐकून त्या लोभी माणसानं त्यांना विष दिलं, त्या शंभर शूर लोकांना मारलं आणि ही गोष्ट लपवून ठेवली.
ज्ञात्वा तत्पद्मिनी नारी दुःखितालप्य वै भृशम्
हे कळताच कमळासारखा चेहरा असलेल्या त्या स्त्रीला फार दुःख झालं आणि ती जोरजोरानं रडली.
तदा प्रसन्ना सा देवी वरदा सर्वमंगला
तेव्हा ती देवी प्रसन्न झाली, वर देणारी आणि सर्व शुभ गोष्टींनी युक्त अशी प्रकट झाली.
स्वप्ने तमाह सा देवी ह्रीं फट् घेघे जपं कुरु
स्वप्नात त्या देवीने तिला सांगितलं, 'ह्रीं फट घेघे हा जप कर.'
स बुद्ध्वा लक्षणो वीरस्तं मंत्रं च जजाप ह
हे समजून वीर लक्षणानं तो मंत्र जपायला सुरुवात केली.
तालनश्च युतस्ताभ्यां कल्यकुब्जमुपाययौ ज्ञात्वा तत्कारणं तैश्च कृतं योगमयं वपुः
तालना दोघांसोबत कल्यकुब्जला गेला; कारण समजून त्यांनी योगमय रूप धारण केलं.
धान्यपालः कांस्यधारी वीणाधारी च तालनः
धान्यपालाच्या हातात कांस्याचं भांडं होतं, आणि तालना वीणा घेऊन होता.
सभां परिमलस्यैव गत्वा ते योगरूपिणः
ते योगरूप धारण करून परिमलाच्या सभेत गेले.
प्रसन्नश्च तदा राजा मुक्तामालां स्वकण्ठगाम् 3.3.30.
तेव्हा राजा प्रसन्न होऊन आपल्या गळ्यात मोत्यांची माळ घालू लागला.
तदा ते हर्षिताः सर्वे कृष्णांशं प्रति चाययुः ययौ बिंदुगढं वीरस्तालनाद्यैस्समन्वितः
तेव्हा सगळे आनंदित होऊन कृष्णांशाकडे गेले; वीर, तालना आणि इतरांसह बिंदुगडाकडे गेला.
हट्टमध्ये समागम्य कृत्वा रासोत्सवं शुभम्
बाजारात एकत्र येऊन त्यांनी शुभ रास उत्सव साजरा केला.
एतस्मिन्नंतरे सर्वा योषितस्तत्र चागताः मोहितास्तस्य गानेन जडीभूता धनं ददुः
इतक्यात तिथे आलेल्या सर्व स्त्रिया त्याच्या गाण्याने मोहून गेल्या, जणू काही भान हरपून त्यांनी आपली संपत्ती दिली.
तदा तु पद्मिनी नारी सर्वलक्षणसंयुता
त्याच वेळी, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त अशी कमळमुखी स्त्री होती.
उवाच च विलप्याशु मत्पतिर्ल क्षणो बली अहं योषा भवान्योगी कथं कार्यं भविष्यति
ती पटकन रडत म्हणाली, 'माझा नवरा लक्षण बलवान आहे; मी स्त्री आहे, तू योगी आहेस—हे कसं सुटणार?'
इति श्रुत्वा तु स नृपो भुजमुत्थाप्य सत्वरम् राजद्वारमुपागम्य कृष्णांशस्स ननर्त ह
हे ऐकून राजा पटकन आपला हात वर करून राजवाड्याच्या दाराकडे गेला, आणि कृष्णांशाने तिथे नृत्य सुरू केलं.
महीराजस्तु बलवान्प्रसन्नस्तस्यलीलया
तो पृथ्वीचा बलवान राजा त्याच्या खेळामुळे प्रसन्न झाला.
इति श्रुत्वा भूपवचो विहस्योवाच तं प्रति दर्शयाशु स्वकीयं वै भवान्भूपशिरोमणिः
राजाचं बोलणं ऐकून तो हसत म्हणाला, 'राजांचा शिरोमणी, लवकर तुझं खरं रूप दाखव.'
इति श्रुत्वा स नृपतिर्मोहितः कृष्णलीलया
हे ऐकून राजा कृष्णाच्या लीलेमुळे मोहात पडला.
ततस्ते योगिनस्सर्वे संप्राप्य च महावतीम् ।। 3.3.30.
मग ते सर्व योगी मोठ्या नगरीत पोहोचले.
स्वसेनां सज्जयामास चाह्लादश्च नृपाज्ञया
त्याने आपली सेना सज्ज केली आणि अह्लादानेही राजाच्या आज्ञेने तसे केले.
तालनस्सप्त लक्षाणि सैन्यान्याहूय चागतः देहलीं च समाजग्मुस्सर्वशस्त्रसमन्विताः
सात लाख तालन सैनिक बोलावले गेले आणि ते आले; सर्व शस्त्रांनी सज्ज होऊन ते दिल्लीत पोहोचले.
एतस्मिन्नंतरे मन्त्री चद्रभट्टो विशारदः
इतक्यात, चंद्रभट्ट नावाचा बुद्धिमान मंत्री
महीराजं समागम्य वचः प्राह शृणुष्व भोः
राजाकडे गेला आणि म्हणाला, "हे महाराज, ऐका!"