महामदस्तु तज्ज्ञात्वा रुद्रध्यानपरायणः
महामद हे समजून, रुद्रध्यानात मग्न झाला.
व्याघ्राः सिंहा वराहाश्च वानरा दंशका नराः
वाघ, सिंह, वराह, माकडे आणि चावणारे पुरुष,
तदा स्वर्णवती देवी कामाक्षीध्यानतत्परा
त्या वेळी सुवर्णवती देवी कामाक्षी ध्यानात मग्न होती,
तया तार्क्ष्यास्समुत्पन्नाः शरभाश्च महाबलाः
तिच्या कृपेने गरुड आणि बलाढ्य शरभ उत्पन्न झाले.
हाहाभूते च तत्सैन्ये दिक्षु विद्राविते सति
त्या सैन्यात भीतीचे आवाज उठले आणि सगळीकडे पळापळ झाली.
सहुरस्तैर्नटैस्सार्द्धं चाह्लादेनैव चूर्णितः
सहूर आणि ते नर्तक आनंदातच पूर्णपणे पराभूत झाले.
एवं च मुनिशार्दूल चतुर्मास्स्वभवद्रणः इति ते कथितं विप्र चान्यत्किं श्रोतुमिच्छसि ।। 3.3.28.
मुनिश्रेष्ठा, असे चार महिने तो युद्ध चालू होते. हे सर्व मी तुला सांगितले, ब्राह्मण, अजून काय ऐकायचे आहे ते सांग.
कुत्र स्थाने कथं जाता तत्सर्वं कृपया वद
हे सर्व नेमके कुठे आणि कसे घडले, कृपया मला सांग.
वसंतसमये प्राप्ते क्रीडंत्यत्र दिवौकसः
वसंत ऋतु आला तेव्हा त्या ठिकाणी देवता खेळत होत्या.
मंजुघोषा च स्वर्वेश्या शुकस्थाने समागता
मंजुघोषा, गाण्यांची राणी, शुकाच्या निवासस्थानी आली.
गीतनृत्यादिरागांश्च कृत्वा सा कामविह्वला
ती गाणे, नृत्य आणि इतर राग सादर करून कामाने व्याकुळ झाली.
तदा शुकस्तु भगवान्पद्यं स्तुति मयं शुभम्
तेव्हा भगवंत शुकाने सुंदर स्तुतीरचना केली.
सा तु श्रुत्वा शुभं वाक्यं प्रोवाच श्लक्ष्णया गिरा
ती शुभ वाक्य ऐकून, गोड शब्दात बोलली.
इति श्रुत्वा तु वचनं तथा कृत्वा तया सह
ती वचने ऐकून आणि तसेच करून, ती दोघे एकत्र आले.
तयोस्सकाशात्संजज्ञे मुनिर्नाम सुतोऽनयोः
त्यांच्या संगातून त्यांना मुनि नावाचा मुलगा झाला.
तस्मै ददौ तदा पत्नीं स्वर्णदेवस्य वै सुताम्
त्यावेळी त्याला सुवर्णदेवाची कन्या पत्नी म्हणून दिली.
तया रेमे प्रसन्नात्मा तयोर्जाता सुतोत्तमा तपश्चचार सा देवी रूपयौवन शालिनी ।। 3.3.29.
तीसह तो आनंदाने रमला; त्यांना एक उत्तम पुत्र झाला. ती देवी सौंदर्य आणि तारुण्याने युक्त होती आणि तिने तप केला.
तदा प्रसन्नो भगवाञ्छंकरो लोकशंकरः
तेव्हा लोकांचे कल्याण करणारा शंकर प्रसन्न झाला.
मुनिस्तु शंकरं प्राह देवदेव नमोऽस्तु ते
मुनिने शंकराला नमस्कार करून म्हटले, 'देवतांमध्ये श्रेष्ठ, तुला नमस्कार.'
इति श्रुत्वा शिवः प्राह गुरुंडान्ते च भूतले त्रिंशदब्दप्रमाणेन तत्पश्चात्क्षयमेष्यति
हे ऐकून शिव म्हणाला, 'पृथ्वीवर तीस वर्षे पूर्ण झाल्यावर ते संपेल.'
इति श्रुत्वा तु स मुनिर्हिमतुंगनिवासकः
हे ऐकून हिमतुङ्ग पर्वतावर राहणारा तो मुनि—
इति ते कथितं विप्र पुनः शृणु कथां शुभाम्
हे सर्व मी तुला सांगितले, ब्राह्मण; आता पुन्हा एक शुभ कथा ऐक.
नेत्रपालस्य नगरं नानाधातुविचित्रितम्
नेत्रपालाच्या नगरात विविध धातूंनी सुंदर सजावट केलेली होती.
सप्तलक्षयुतो राजा बौद्धसिंहो महाबलः
सात लाख सैन्य असलेला, मोठ्या बळाचा बौद्धसिंह राजा होता.
सप्ताहोरात्रमभवत्सेनायुद्धं भयानकम्
त्या सेनांचा भीषण युद्ध सात दिवस-सात रात्री चालू राहिले.
जघान शात्रवीं सेनां बौद्धसिंहेन पालिताम्
बौद्धसिंहाच्या रक्षणाखाली असलेली शत्रूंची सेना त्याने पराभूत केली.
बौद्धा मायाविनस्सर्वे लोकमान्यप्रपूजकाः 3.3.29.
सर्व बौद्ध हे मायावी होते आणि लोकांनी त्यांचा मोठा सन्मान व पूजन केले.
नेत्रपालाज्ञया सर्वे कृष्णांशाद्याः समागताः
नेत्रपालाच्या आज्ञेने सर्व कृष्णांश व इतर लोक एकत्र आले.
इंदुलश्च करालाश्वे मंडलीको गजे स्थितः
इंदुल घोड्यावर बसून भयंकर दिसत होता आणि मंडलीक हत्तीवर आरूढ होता.
तालनश्च समायातः सिंहिन्युपरि संस्थितः
तालनसुद्धा सिंहिणीवर बसून तेथे आला.