न वदेद्यावनीं भाषां प्राणैः कंठगतैरपि
त्याने यवनांची भाषा कधीही बोलू नये, अगदी प्राण कंठाशी आले तरीही.
इत्येवं स्मृतिवाक्यानि मुनिना पठितानि वै
अशा प्रकारे, या स्मृतीतील वचनें त्या ऋषीने वाचली.
इति श्रुत्वा तु सा वेश्या म्लेच्छायाश्चांशसंभवा
हे ऐकून, म्लेच्छांच्या अंशातून जन्मलेली ती वेश्या,
वेतसैस्ताडयित्वा तं पुनः कृत्वा शुकं स्वयम्
तिने त्याला काठीने मारले आणि पुन्हा स्वतःच्या सामर्थ्याने त्याला पोपट बनवले.
तदा स्वर्णवती देवी कृत्वा नारीमयं वपुः
त्या वेळी देवी स्वर्णवतीने स्त्रीचे रूप धारण केले.
पुनः श्येनीवपुः कृत्वा तद्देशाद्यातुमुद्यता
पुन्हा घाराचे रूप घेऊन, ती त्या ठिकाणाहून निघून जाण्यास सज्ज झाली.
मकरंदस्तु तां दृष्ट्वा कृष्णांशेन समन्विताम् चरणावुपसंगृह्य स्वगेहे तामवासयत्
मकरंदाने तिला कृष्णाचा अंश लाभलेली पाहून, तिचे पाय धरले आणि तिला आपल्या घरी नेले.
शोभनापि च संबुध्य पञ्जरान्तमुपस्थिता 3.3.28.
शोभना जागी झाली आणि पिंजऱ्याच्या आत आली.
किं करोमि क्व गच्छामि विना तं रमणं परम्
मी काय करू? त्या परम प्रियकराशिवाय कुठे जाऊ?
तत्र स्थितं च पैशाचं मायामदविशारदम्
तेथे एक पिशाच्च उभा होता, जो मदाच्या मायेत कुशल होता.
महामदस्तु संतुष्टो गत्वा वै शिवमंदिरम्
महामद संतुष्ट होऊन शिवाच्या मंदिरात गेला.
तदा प्रसन्नो भगवान्वचनं प्राह सेवकम् मया सह समागच्छ मयूरनगरं प्रति
त्या वेळी प्रसन्न झालेल्या भगवंताने आपल्या सेवकाला सांगितले, "माझ्यासोबत मयूरनगराकडे चल."
इत्युक्तस्तेन पैशाचो नटैः पंचसहस्रकैः
त्याच्या बोलण्यावर पिशाच्च पाच हजार नर्तकांसह गेला.
इन्दुलश्च तथाह्लादो बोधितो विष्णुमायया मयूरनगरं प्राप्य मकरंदमुपाययौ
इंदुल आणि ताह्लाद, विष्णुमायेने जागे होऊन, मयूरनगरात पोहोचले आणि मकरंदाकडे गेले.
तदा तु शोभना वेश्या सहुरेण बलैस्सह
त्या वेळी शोभना, वेश्या, सहुर आणि त्याच्या सैन्यासह,
सर्वतश्चोत्थितो वातो महामेघसमन्वितः ६८ दृष्ट्वा तां भैरवीं मायां तमोभूतां समन्ततः
सर्व बाजूंनी मोठ्या मेघांसह वारा उठला; ती भयंकर माया पाहून सर्वत्र अंधार पसरला.
शनिभल्लेन तां मायां भस्म कृत्वा महाबलः 3.3.28.
शनीच्या अस्त्राने त्या बलाढ्याने ती माया भस्म केली.
तदा तु शोभना नारी काममायां चकार ह
त्या वेळी शोभना या स्त्रीने काममाया निर्माण केली.
मोहिताः क्षत्रियाः सर्वे मुमुहुर्लास्यदर्शनात्
सर्व क्षत्रिय त्या नृत्याचे दर्शन पाहून मोहात पडले आणि शुद्ध हरपले.
तदा स्वर्णवती देवी कामाक्षी ध्यानतत्परा मयूरध्वजमागम्य निगडैस्तान्बबंध ह
त्या वेळी सुवर्णवती देवी कामाक्षी ध्यानात मग्न होती, तिने मयूरध्वजाजवळ येऊन त्यांना बेड्यांनी बांधले.
महामदस्तु तज्ज्ञात्वा रुद्रध्यानपरायणः
महामद हे समजून, रुद्रध्यानात मग्न झाला.
व्याघ्राः सिंहा वराहाश्च वानरा दंशका नराः
वाघ, सिंह, वराह, माकडे आणि चावणारे पुरुष,
तदा स्वर्णवती देवी कामाक्षीध्यानतत्परा
त्या वेळी सुवर्णवती देवी कामाक्षी ध्यानात मग्न होती,
तया तार्क्ष्यास्समुत्पन्नाः शरभाश्च महाबलाः
तिच्या कृपेने गरुड आणि बलाढ्य शरभ उत्पन्न झाले.
हाहाभूते च तत्सैन्ये दिक्षु विद्राविते सति
त्या सैन्यात भीतीचे आवाज उठले आणि सगळीकडे पळापळ झाली.
सहुरस्तैर्नटैस्सार्द्धं चाह्लादेनैव चूर्णितः
सहूर आणि ते नर्तक आनंदातच पूर्णपणे पराभूत झाले.
एवं च मुनिशार्दूल चतुर्मास्स्वभवद्रणः इति ते कथितं विप्र चान्यत्किं श्रोतुमिच्छसि ।। 3.3.28.
मुनिश्रेष्ठा, असे चार महिने तो युद्ध चालू होते. हे सर्व मी तुला सांगितले, ब्राह्मण, अजून काय ऐकायचे आहे ते सांग.
कुत्र स्थाने कथं जाता तत्सर्वं कृपया वद
हे सर्व नेमके कुठे आणि कसे घडले, कृपया मला सांग.
वसंतसमये प्राप्ते क्रीडंत्यत्र दिवौकसः
वसंत ऋतु आला तेव्हा त्या ठिकाणी देवता खेळत होत्या.
मंजुघोषा च स्वर्वेश्या शुकस्थाने समागता
मंजुघोषा, गाण्यांची राणी, शुकाच्या निवासस्थानी आली.