सा वेश्या तु शुचाविष्टा तस्याः शृंगारमुत्तमम् संहृत्य मायया धूर्ता देशं वाह्लीकमाययौ
ती वेश्या, पश्चात्तापाने ग्रासलेली, आपल्या सर्वात सुंदर दागिन्यांना हुशारीने लपवून ठेवली आणि कपटाने बाह्लीक देशात निघून गेली.
कल्पक्षेत्रमुपागम्य नेत्रसिंहसमुद्भवा
ती कल्पक्षेत्रात पोहोचली आणि तिथे नेत्रसिंहाच्या घरात जन्माला आली.
कृष्णांशं वचनं प्राह गच्छगच्छ महाबल
तिने कृष्णांशाला सांगितले, 'जा, जा रे महाबळा.'
गुटिकेयं मया वीर रचिता तां मुखेन च
'हे वीर, ही गोळी मी तयार केली आहे; ती तूं तोंडाने घे.'
इति श्रुत्वा तथा कृत्वा कृष्णांशस्सर्वमोहनः
हे ऐकून आणि तसेच करून, सर्वांना मोहात टाकणारा कृष्णांशाने तिचे म्हणणे पाळले.
सा तु वेश्या च तं वीरं दृष्ट्वा कन्दर्पकारिणम्
ती वेश्या त्या कामदेवाचे कार्य करणाऱ्या वीराला पाहून थबकली.
तदा सा निष्फलीभूय रुरोद करुणं बहु
मग ती अपयशी ठरली आणि फार दुःखाने रडू लागली.
गृहीत्वा सर्वशृंगारं वचनं प्राह निर्भयः 3.3.28.
सर्व दागिने गोळा करून, तो निर्भयपणे बोलू लागला.
साह मे सहरो नाम भ्राता प्राणसमप्रियः
'माझा सहरो नावाचा भाऊ आहे, तो मला प्राणाहूनही प्रिय आहे.'
अतो रौमि महाभाग संप्राप्ता शरणं त्वयि
'म्हणून, हे भाग्यवान, मी तुझ्या आश्रयाला आले आहे.'
तस्मै प्रदर्शयामास निजकार्यपरायणा
तिने आपल्या हेतू त्याला स्पष्टपणे सांगितले, कारण ती आपल्या कामात एकनिष्ठ होती.
दयालुस्स च कृष्णांशस्तामाह करुणं वचः
कृष्णांशाने दयाळूपणे तिला कोमल शब्द सांगितले.
साह वीर तवास्ये तु संस्थिता गुटिका शुभा
'हे वीर, तुझ्या तोंडात ती शुभ गोळी आहे.'
इत्युक्तस्तु तया वीरो ददौ तस्यै च तद्वसु पंजरस्थमुपादाय कृष्णांशं कामविह्वला
तिच्या बोलण्यावर त्या वीराने ते धन तिला दिले आणि कामाने व्याकुळ झालेल्या कृष्णांशाला पिंजऱ्यात ठेवले.
बाह्लीकदेशमागम्य सारट्टनगरं शुभम्
ती बाह्लीक देशात, शुभ सारट्ट नगरात पोहोचली.
निशीथे समनुप्राप्ते कृत्वा तं नररूपिणम्
मध्यरात्र झाल्यावर तिने त्याला मनुष्यरूप दिले.
दृष्ट्वा तां स तथाभूतां कृष्णांशो जगदंबिकाम्
तिला त्या रूपात पाहून, कृष्णांशाने तिला जगदंबिका म्हणून ओळखले.
तदा सा स्वेडिनी भूत्वा त्यक्त्वा कृष्णांशमुत्तमम् 3.3.28.
मग ती घामाघूम झाली आणि श्रेष्ठ कृष्णांशाला सोडून गेली.
तदा स्वर्णवती देवी बोधिता विष्णुमायया ददर्श शुकभूतं च कृष्णांशं योगतत्परम्
त्या वेळी विष्णुमायेने जागृत झालेली देवी स्वर्णवतीने, योगध्यानात मग्न असलेला कृष्णाचा अंश पोपटाच्या रूपात पाहिला.
एतस्मिन्नंतरे वेश्या पुनः कृत्वा शुभं वपुः
त्याच क्षणी ती वेश्या पुन्हा एकदा सुंदर रूप धारण करून उभी राहिली.
अये प्राणप्रिय स्वामिन्भज मां कामविह्वलाम्
अगं, माझ्या प्राणप्रिय स्वामी, मी कामाने व्याकुळ झाले आहे, मला स्वीकारा.
इत्युक्तस्स तु तामाह वचनं शृणु शोभने
असं तिने म्हटल्यावर, तो म्हणाला, "शोभे, माझं बोलणं ऐक."
विवाहितां शुभां नारीं यो भजेत ऋतौ न हि अतः परस्त्रिया भोगो ज्ञेयो वै निरयप्रदः
जो पुरुष आपल्या पत्नीशी योग्य काळात संग करतो, त्याला पाप लागत नाही; पण दुसऱ्याच्या स्त्रीसोबत भोग केल्यास नरक मिळतो हे लक्षात ठेव.
इति श्रुत्वा तु सा प्राह विश्वामित्रेण धीमता न कोऽपि नरकं प्राप्तस्तस्मान्मां भज कामिनीम्
हे ऐकून ती म्हणाली, "धीरगंभीर विश्वामित्र यांच्या कृपेने कुणीही नरकात गेलेला नाही; म्हणून मला, या कामिनीला, स्वीकारा."
पुनश्चाह स कृष्णांशः कृत्तं पापं तपोबलात्
पुन्हा त्या कृष्णांशाने सांगितले, "तपश्चर्येच्या बळाने पाप नष्ट झाले आहे."
अर्द्धांगं पुरुषस्य स्त्री मैथुने च विशेषतः
विशेषतः संगाच्या वेळी, स्त्री ही पुरुषाच्या शरीराचा अर्धा भाग मानली जाते.
ऋचि शब्दश्च पूर्वास्याज्जात ऋग्जस्सनातनः
तिच्या तोंडाच्या पुढील भागातून 'ऋच्' असा शब्द उत्पन्न झाला आणि त्यामुळे सनातन ऋग्वेद जन्माला आला.
तद्धितान्तश्च यश्शब्दः पश्चिमास्याच्च सामजः केवलो वर्णमात्रश्च स शब्दोऽथर्वजः स्मृतः ।। 3.3.28.
तिच्या तोंडाच्या मागील भागातून 'यश्' हा सामवेदाशी संबंधित शब्द निर्माण झाला; आणि शुद्ध स्वरच फक्त अथर्ववेदाचा मानला जातो.
पञ्चमास्याच्च ये जाताः शब्दाः संसारकारिणः
तिच्या तोंडाच्या पाचव्या भागातून जे शब्द निर्माण झाले, ते संसारात गुंतवणारे आहेत.
हित्वा तान्यो हि शुद्धात्मा चतुर्वेदपरायणः
ते सर्व सोडून, शुद्ध आत्मा असलेला, चारही वेदांना समर्पित पुरुष उरतो.