भाद्रकृष्णदशम्यां च मलना शोककातरा
भाद्रपद शुद्ध दहाव्या दिवशी मलना दुःखाने व्याकुळ झाली.
अये कच्छपदेशीय गोतमान्वयसंभव
अरे कच्छपदेशातले, गौतमांच्या वंशात जन्मलेले—
पुत्रमाह्लादमाहूय सानुजं मत्प्रियंकरम्
तिने आपल्या प्रिय पुत्र आहलादाला आणि त्याच्या धाकट्या भावाला बोलावलं.
मलनां दुःखितां प्राह न त्वायास्यति स प्रभुः
मलना दुःखी असताना तिला सांगितलं, "तो प्रभू तुझ्याकडे येणार नाही."
इति श्रुत्वा तु वचनं रुरोद मलना सती
हे शब्द ऐकून सती मलना रडू लागली.
हा रामांश महाबाहो वत्स कृष्णांश सुन्दर
हाय रामांशा, महाबाहू, वत्सा, कृष्णांशा सुंदर!
तदा परिमलापुत्रो दृष्ट्वा राज्ञीं तथा गताम्
तेव्हा परिमलाचा मुलगा राणीला अशा अवस्थेत पाहून—
रोमहर्षण नो ब्रूहि सोऽयं कस्तेन किं कृतम्
"रोमहर्षणा, सांग ना, हा कोण आहे, त्याने काय केलं?"
पिता परिमलस्यैवामात्योऽनंगमहीपतेः
परिमलाचा वडील अनंगमही या राजाचा मंत्री होता.
तस्य कन्या समाजाता नाम्ना परिमला मुने 3.3.27.
मुनी, त्याच्या कन्येचं नाव परिमला असं होतं.
तद्विवाहार्थमुद्योगः कृतः पित्रा स्वयंवरः तामुद्वाह्म विधानेन स्वगेहाय ययौ मुदा
तिच्या लग्नासाठी तिच्या वडिलांनी स्वयंवर ठरवलं. योग्य रीतीने तिचं लग्न झालं आणि ती आनंदाने नव्या घरी गेली.
तयोस्समागमो जातः पुत्रोऽयं जननायकः
त्यांचा संग झाला आणि त्यांना जननायक नावाचा मुलगा झाला.
जित्वा भूपान्बलाद्वीरः सिंधुतीरलनिवासिनः
त्या वीराने सिंधू नदीच्या काठी राहणाऱ्या राजांना बळाने जिंकले.
एकदा तु महीराजः स्वसैन्यपरिवारितः
एकदा तो मोठा राजा आपल्या सैन्यासह निघाला.
तयोश्चासीन्महद्युद्धं जननायकभूपयोः
जननायक आणि त्या राजामध्ये मोठं युद्ध झालं.
त्यक्त्वा राष्ट्रं च सकुलः संप्राप्तश्च महावतीम्
त्याने आपलं राज्य आणि कुटुंब सोडून महावती या ठिकाणी पोहोचला.
निवासं कृतवांस्तत्र स्वनाम्ना प्रथितं भुवि
तेथे त्याने आपलं घर वसवलं आणि आपल्या नावाने तो पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाला.
तदासौ च महीराजो महीपत्यनुमोदितः आदेशं कृतवान्राजा तस्य बंधनहेतवे
तेव्हा त्या मोठ्या राजाने इतर राजांच्या संमतीने त्याला पकडण्याचा आदेश दिला.
स च नेत्रवतीकूले संप्राप्ते लक्ष सैन्यपः
तो लक्ष सैन्य घेऊन नेत्रवतीच्या काठी गेला.
स तदा खड्गमादाय बाहुशाली यतेंद्रियः 3.3.27.
तेव्हा त्याने तलवार उचलली, बळकट हाताने आणि इंद्रियांवर ताबा ठेवून पुढे गेला.
सेनापतेश्च मुकुटं गजस्थस्य गृहीतवान्
त्याने हत्तीवर बसलेल्या सेनापतीचं मुकुट पकडलं.
भवान्वृत्तिकरो मह्यं क्षत्रियो ब्राह्मणस्य वै
तू क्षत्रिय आहेस, आणि मी ब्राह्मण, माझ्या उपजीविकेसाठी तू मदत करतोस.
इति श्रुत्वा स विनयं दत्त्वा तस्मै शुभं वसु
हे ऐकून त्याने आदराने त्याला शुभ धन दिलं.
दृष्ट्वा तत्र वटच्छायां श्रमेणातीव कर्षितः
तेथे वडाच्या झाडाची सावली पाहून, तो खूप दमल्यामुळे तिथे विसावला.
तदा तु वामनो ज्ञात्वा स्वदूतैस्तत्र कारणम्
तेव्हा वामनाने आपल्या दूतांकडून कारण समजून घेतलं.
हृते तस्मिंश्च दिव्याश्वे प्रबुद्धो जननायकः
दिव्य घोडा हरवल्यावर जननायक जागा झाला.
अश्वांघ्रिचिह्नमालोक्य वामनं प्राप्य निर्भयः
घोड्याच्या खुराचे चिन्ह पाहून, तो निर्भयपणे वामनाकडे गेला.
क्षत्रियाणां हि संहास्यो भयदो भुवि सर्वदा
तो क्षत्रियांमध्ये नेहमी हसण्याचा विषय असतो, पण पृथ्वीवर भीती निर्माण करतो.
नो चेत्त्वां वै सनगरं कृष्णांशः क्षपयिष्यति
नाहीतर, कृष्णाचा अंश तुझं नगर नक्कीच नष्ट करील.
भयभीतो विनिश्चित्य प्रददौ हरिनागरम् ।। 3.3.27.
ही भीती वाटून, त्याने ठरवलं की हरिनगर सोपवावं.